نام خانواده مظلومی همیشه با استقلال گره خورده و غلامحسین مظلومی مهمترین دلیل این پیوند ناگسستنی است. مهاجم بزرگی که به سرطلایی آبیها معروف بود.
غلامحسین مظلومی سوم دیماه سال ۱۳۲۸ و هنگامی که بالغ بر ۴ سال از تشکیل باشگاه تاج میگذشت، به دنیا آمد و مانند تعداد قابل ملاحظهای از جنوبیها عاشق فوتبال و رنگ آبی شد تا در دهه ۴۰ پیراهن تاج را بر تن کند؛ مهاجمی فرصتطلب که ضربات سر خیلی خوبی داشت و آنقدر توانمند بود تا علاوه بر ترکیب تاج، در جمع نفرات اصلی تیم ملی نیز برای خود جایی دست و پا کند. مردی که فروردین سال ۱۳۴۹ همراه با آبیپوشان برای نخستینمرتبه قهرمان جام باشگاههای آسیا شد و البته قهرمانی در بازیهای آسیایی و همچنین حضور و گلزنی در المپیک را نیز در لباس بازیکن تیم ملی به ویترین افتخاراتش افزود.
مظلومی که سابقه سرمربیگری و سرپرستی در استقلال را نیز دارد، ۲۸ آبان سال ۱۳۹۳ پس از بالغ بر ۲ سال مبارزه با بیماری، چشم از جهان فرو بست و فوتبال ایران را عزادار کرد. علی پروین همبازی و رفیق قدیمی او در تیم ملی بعد از مرگ سر طلایی آبیها به خبرورزشی گفت: فوتبال باید هوای پیشکسوتانش را داشته باشد. غلامحسین مظلومی از نظر مالی مشکلی نداشت و خانوادهاش مثل شیر بالای سرش بودند اما از غم فراموششدن در جامعه فوتبال دق کرد و مرد.
غلامحسین مظلومی در سال ۱۹۷۴ همراه با تیم ملی ایران قهرمان بازیهای آسیایی تهران شد و در المپیک ۱۹۷۶ مونترال نیز یکی از ملیپوشان فیکس ما بود و توانست تکگل پیروزیبخش ایران مقابل کوبا را به ثمر برساند. او همچنین در جام باشگاههای آسیا که فروردین سال ۱۳۴۹ با قهرمانی تاج به پایان رسید، با زدن ۵ گل، علاوه بر قهرمانی همراه با آبیپوشان، عنوان بهترین گلزن مسابقات را نیز مال خود کرد.
روحش شاد و یادش گرامی
