دومین دیدار ما در این فیفادی، مهمترین محک تیم ملی بود. مسابقه با عراق که همیشه و در هر شرایطی برای ما مهم است و امیر هم به نسبت بازی با فلسطین، در ترکیب اولیه تغییر و بهترینهای موجودش در اردو را روانه میدان کرد. هنوز به دقیقه اول نرسیده بودیم که ناهماهنگی در خط دفاعی کار دست ما داد.
پاشنه آشیل تیم ملی در دوران قلعه نویی همیشه دفاع تیمی بوده و به صورت فردی، او در سمت چپ هرگز فکر پشتوانهای نبود تا همواره از آچار فرانسهای به نام علی نعمتی استفاده کند. با درخشش گودرزی در بازی اول، امیر او و صالح را در دو طرف خط دفاع گذاشت و سامان فلاح را هم به عنوان زوج نعمتی انتخاب کرد تا شاید هماهنگی استقلالیها به کمک تیم ملی بیاید. اما دقیقاً از منطقه صالح (اشتباه فردی) و بابت همین ناهماهنگی (اشتباه تیمی) ضربه خوردیم!
پس از آن و در تمام نیمه اول، آنها در دفاع و حمله برتری عددی داشتند، در حالیکه ما عقب بودیم و گل لازم داشتیم، به عنوان نمونه در دقیقه ۳۲ حسین زاده و دنیس با ۶ سبزپوش محاصره و همان توپ در برگشت روی دروازه ما، ایمن حسین را فقط با نعمتی در کورس داشت و حسین علی هم بی محافظ مانده بود!
با شروع نیمه دوم، قلعه نویی دست به سه تغییر زد تا شاید تجربه سردار آزمون و امید نورافکن در حمله و دفاع، و حضور علی نعمتی در سمت چپ، که قبل از جام جهانی زوج موفقی در این منطقه با آریا یوسفی به عنوان وینگر ساخته بود، تیم ملی را احیا کند. در ادامه چند جوان دیگر نیز به میدان آمدند که از میان آنها حزباوی و صادقی نمره قبولی گرفتند.
در نیمه دوم بازیکنان تیم ملی، به خصوص در یک سوم میانی این نیمه، برتری آشکاری نسبت به توپ و میدان داشتند و با پاسهای کوتاه متوالی، نمایشی چشم نواز ارائه کردند اما در فوتبال، هدف رسیدن به گل است و هر نمایشی هر چقدر زیبا بدون این هدف، یعنی ناکامی! و سرانجام در ۱۵ دقیقه پایانی، زمانی که بازیکنان چه با دستور امیر و چه به شکل غریزی، به ذات فوتبالی خود برگشتند، تیم ملی هم نتیجه گرفت.
فوتبال ایران از همان روز تولد، کپی از فوتبال سنتی انگلیسی بوده که مبتنی بر ارسالها با پای موافق از کنارهها و استفاده از ضربات سر یا شلوغی درون محوطه شش قدم است. با اشتباهات احتمالی مدافعان، به خصوص در دقایق پایانی که خستگی تمرکز بازیکنان را کم میکند، و در این مسابقه نیز هماهنگی دو عنصر دفاعی سپاهان در کنار این اشتباهات حریف، به داد تیم ملی رسید.
ارسال نورافکن با پای چپ و ضربه سر حزباوی، در پی خروج اشتباه دروازهبان عراق و اشتباه بزرگتر مدافعان -که حداقل سه سفید پوش را بدون مراقب گذاشته بودند- منجر به گل مساوی شد تا امیر قلعه نویی بدون شکست از این فیفا دی برگردد. چیزی که او خیلی بیشتر از محک بازیکنان جوان و شناخت نیروهای تازه به آن نیاز داشت!
در همین ارتباط: ویدیو| خلاصه بازی عراق ۱ - ایران ۱/ فرار از باخت با گل دقیقه ۱!
