پنجشنبه هفته جاری، مراسم انتخاب بهترینهای فوتبال آسیا در شهر بانکوک تایلند برگزار خواهد شد و علیرضا بیرانوند یکی از سه نامزد نهایی کسب جایزه بهترین بازیکن سال ۲۰۲۶ قاره است. کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) نیز با ارسال دعوتنامه رسمی، از دروازهبان ایرانی برای حضور در این مراسم دعوت کرده است. بیرانوند که شانس قابلتوجهی برای تصاحب توپ طلای آسیا دارد، در آستانه این اتفاق مهم با حاشیهای عجیب و غیرمنتظره مواجه شده؛ حاشیهای که مستقیماً به باشگاه تراکتور و ماجرای تمدید قراردادش مربوط میشود.
داستان از این قرار است که بیرانوند در حال سپری کردن دوران خدمت سربازی خود است و قرار بود پس از پایان این دوره، دوباره به تبریز برگردد و فوتبالش را با پیراهن تراکتور ادامه دهد. پیش از این، مسئولان باشگاه تبریزی از توافق با این دروازهبان برای امضای قراردادی سهساله خبر داده بودند؛ توافقی که تصور میشد تنها تشریفات اداری و ثبت رسمی آن باقی مانده است. با این حال، اتفاقات روزهای اخیر نشان داد ماجرا به شکل دیگری پیش رفته است.
از توافق سهساله تا سفر بینتیجه بیرانوند به تبریز!
نکته جالب اینکه پیشنهاد اولیه تمدید قرارداد از طرف خود باشگاه تراکتور مطرح شده بود و مدیران این باشگاه علاقه داشتند پیش از آغاز دوران سربازی بیرانوند، تکلیف ادامه همکاری با او را مشخص کنند. در مذاکرات اولیه حتی پیشنهاد قرارداد دوساله بهعلاوه یک سال مشروط نیز مطرح شد؛ به این معنا که سال سوم در صورت رضایت باشگاه تمدید شود، اما بیرانوند این پیشنهاد را نپذیرفت و در نهایت توافق برای همکاری سهساله شکل گرفت.
توافقی که از نظر مالی نیز شرایط بسیار خوبی برای این دروازهبان داشت و ظاهراً هیچ مانع جدی برای ادامه همکاری دو طرف وجود نداشت. بیرانوند هم علاقهمند بود در تراکتور بماند و بارها طی یک ماه گذشته از مدیران باشگاه خواسته بود هرچه سریعتر قراردادش را نهایی کنند، امضای مدیرعامل پای آن قرار بگیرد و برای ثبت به سازمان لیگ ارسال شود.
با وجود این پیگیریها، اقدام مشخصی از سوی باشگاه انجام نشد. حتی حجت کریمی که روز شنبه گذشته از مدیرعاملی تراکتور کنارهگیری کرد، برای سفر بیرانوند به تبریز و امضای رسمی قراردادش بلیت تهیه کرد تا این دروازهبان برای نهایی کردن توافق به تبریز برود.
بیرانوند نیز با اعتماد به توافق قبلی راهی تبریز شد تا بدون دردسر قرارداد سهسالهاش را امضا کند، اما با اتفاقی عجیب مواجه شد. مسئولان باشگاه که از نداشتن حق امضای حجت کریمی و احتمال جدایی او از مدیرعاملی مطلع بودند، از انجام مراحل نهایی قرارداد خودداری کردند. حتی بیرانوند را چند ساعت در باشگاه معطل کردند و با بهانههای مختلف به او گفتند قرارداد در اختیار آنها نیست و برای پیگیری باید موضوع را از دفتر باشگاه در تهران دنبال کند!

دستور عجیب برای امضا نکردن قرارداد؛ توافق کریمی به رسمیت شناخته نشد
بر اساس اطلاعاتی که به دست ما رسیده، ظاهراً یکی از مقامات نزدیک به مالک باشگاه به مسئولان تراکتور اعلام کرده بود هیچ قراردادی مقابل بیرانوند قرار ندهند و امضایی از او نگیرند. استدلال مطرحشده نیز این بود که توافق سهساله مربوط به دوره مدیریت حجت کریمی بوده و با توجه به جدایی او، بیرانوند باید بار دیگر پای میز مذاکره با باشگاه بنشیند!
به این ترتیب، دروازهبانی که با هدف نهایی کردن قراردادش شخصاً به تبریز سفر کرده بود، بدون رسیدن به نتیجه راه بازگشت را در پیش گرفت. اتفاقی که با توجه به توافق قبلی دو طرف و پیگیریهای مکرر بیرانوند، بسیار عجیب به نظر میرسد.
البته یک شایعه قابلتوجه نیز در این میان مطرح شده است. گفته میشود برخی افراد حاضر در باشگاه تراکتور پس از اطلاع از رقم بالای توافق مالی با بیرانوند، نسبت به ادامه این همکاری موضع منفی گرفتهاند و با تحت فشار قرار دادن مالک باشگاه و فضاسازی علیه این دروازهبان، زمینه تغییر تصمیم باشگاه را فراهم کردهاند.
بر اساس همین شنیدهها، برخی افراد تمایلی نداشتند حجت کریمی در روزهای پایانی حضورش در سمت مدیرعاملی، قرارداد بیرانوند را امضا کند؛ چراکه میدانستند او در آستانه جدایی است و با منتفی شدن توافق قبلی میتوانند بار دیگر پای میز مذاکره بنشینند و حتی رقم قرارداد این دروازهبان را کاهش دهند. البته این موضوع در حد شنیدههاست و مسئولان باشگاه تراکتور باید درباره دلایل واقعی این اتفاق توضیح بدهند.
نامه بیرانوند به باشگاه؛ ۱۰ روز فرصت داد اما پاسخی نگرفت!
ماجرا زمانی وارد مرحله جدیتری شد که بیرانوند برای تعیین تکلیف وضعیت قراردادی خود به باشگاه تراکتور نامه نوشت. نامهای که نسخهای از آن در اختیار ما قرار دارد و نشان میدهد این دروازهبان چند هفته قبل به صورت رسمی از باشگاه خواسته بود ظرف مدت ۱۰ روز وضعیت توافق و قراردادش را مشخص کند تا بتواند برای آینده فوتبالی خود برنامهریزی کند.
با وجود این درخواست رسمی، باشگاه تراکتور پاسخی به بیرانوند نداد و اقدام مشخصی برای نهایی کردن قرارداد انجام نشد. در نهایت، این دروازهبان روز یکشنبه نامهای به سازمان لیگ ارسال کرد و در آن اعلام کرد حجت کریمی حق امضای قرارداد را نداشته و اساساً هیچ قرارداد رسمی میان او و باشگاه تراکتور تبریز به امضا نرسیده است.
با توجه به همین موضوع، ظاهراً بیرانوند خود را بازیکن آزاد میداند و معتقد است پس از پایان خدمت سربازی میتواند بدون محدودیت برای آینده فوتبالیاش تصمیم بگیرد و به هر تیمی که بخواهد ملحق شود.

ستاره قهرمانی تاریخی تراکتور را به همین سادگی از دست دادند؟
نکته مهم در این ماجرا، جایگاه بیرانوند در موفقیتهای اخیر تراکتور است. او بدون تردید یکی از مهمترین ستارههای این تیم در مسیر قهرمانی تاریخی و نخستین قهرمانی تراکتور در لیگ برتر بود و نقش پررنگی در این موفقیت ایفا کرد. به همین دلیل، از دست دادن احتمالی چنین بازیکنی آن هم در شرایطی که خودش تمایل به ادامه همکاری داشته، اتفاقی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد.
پس از انتشار خبر آزاد شدن بیرانوند، بخشی از هواداران تراکتور به این دروازهبان حمله کردند و او را به کنار گذاشتن توافق قبلی متهم کردند؛ در حالی که به نظر میرسد پرسش اصلی باید متوجه مدیران و مالک باشگاه باشد. اگر بیرانوند علاقهای به ادامه همکاری نداشت، چرا شخصاً برای امضای قرارداد به تبریز سفر کرد؟ چرا در یک ماه گذشته بارها از مدیران خواست قراردادش را نهایی کنند؟ و چرا با وجود توافق مالی و زمانی مشخص، باشگاه از انجام مراحل رسمی آن خودداری کرد؟
واقعیت این است که بیرانوند ظاهراً مشکلی برای ماندن در تراکتور نداشت و حتی پیشنهاد مالی این باشگاه نیز برای او مطلوب بود. با این حال، به یکباره شرایط تغییر کرد و توافقی که میتوانست به راحتی به قراردادی رسمی تبدیل شود، روی زمین ماند.
تراکتور با نامزد توپ طلای آسیا دوباره مذاکره میکند؟
حالا پرسش بزرگ این است که اگر بیرانوند پنجشنبه در بانکوک موفق به کسب جایزه بهترین بازیکن سال آسیا شود، تراکتور چه برنامهای برای آینده او خواهد داشت؟ آیا باشگاهی که نتوانست توافق سهساله خود با این دروازهبان را در زمان مناسب رسمی کند، میتواند پس از این اتفاق دوباره با او مذاکره کند و با رقم موردنظر خودش یا حتی همان پیشنهاد قبلی، رضایتش را برای بازگشت به تبریز جلب کند؟
تراکتور در شرایطی یکی از مهمترین بازیکنان سالهای اخیر خود را در موقعیت جدایی قرار داده که ظاهراً هیچ مانع جدی از سوی بیرانوند برای ادامه همکاری وجود نداشته است. در چنین شرایطی، دیگر نمیتوان همه اتفاقات را به پای تصمیم شخصی این دروازهبان نوشت.
بیرانوند به تبریز رفت تا قراردادش را امضا کند، اما چند ساعت معطل ماند و بدون رسیدن به نتیجه برگشت. او پیش از آن هم بارها برای تعیین تکلیف قراردادش به مدیران باشگاه فرصت داده بود. حالا اگر این دروازهبان پس از پایان خدمت سربازی تصمیم بگیرد پیراهن تیم دیگری را بر تن کند، مدیران تراکتور باید پیش از هر چیز درباره این سؤال پاسخگو باشند: چرا وقتی بازیکن برای تمدید قرارداد اعلام آمادگی کرده بود، خودشان مانع نهایی شدن توافق شدند؟

