به گزارش خبرنگار مهر، دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا نتوانست به هدف‌گذاری ۱۰ مدالی فدراسیون دست پیدا کند اما عملکرد نمایندگان کشورمان را نمی‌توان ناموفق ارزیابی کرد. در این رقابت‌ها ورزشکاران ایران با وجود فاصله گرفتن از پیش‌بینی‌های اولیه نتایج ارزشمندی به دست آوردند و چند اتفاق مهم را در تاریخ این رشته به ثبت رساندند. در بخش زنان زهرا زارعی با عملکرد خود تاریخ‌ساز شد و در ماده پرتاب وزنه نیز پس از ۵۲ سال بار دیگر یک مدال برای دوومیدانی ایران به دست آمد تا ناگویا با وجود فاصله از هدف اولیه دستاوردهای قابل توجهی برای این رشته داشته باشد.
هدف‌گذاری حدادی برای کسب ۴ تا ۶ سهمیه
حالا نگاه فدراسیون دوومیدانی از ناگویا به لس‌آنجلس دوخته شده و مهم‌ترین هدف پیش روی این رشته کسب سهمیه برای بازی‌های المپیک ۲۰۲۸ است. احسان حدادی رئیس فدراسیون دوومیدانی در دیدار اخیر خود با رئیس کمیته ملی المپیک از برنامه‌ریزی برای کسب ۴ تا ۶ سهمیه خبر داد و ابراز امیدواری کرد که دست‌کم دو ورزشکار ایران بتوانند در المپیک به فینال ماده خود راه پیدا کنند.
البته رسیدن به این هدف با توجه به شرایط جدید کسب سهمیه کار آسانی نخواهد بود. فدراسیون جهانی دوومیدانی شیوه‌نامه و حدنصاب‌های ورودی المپیک لس‌آنجلس را اعلام کرده و بررسی آن‌ها نشان می‌دهد که ورزشکاران برای رسیدن به این رقابت‌ها با استانداردهای دشوارتری روبه‌رو هستند. بر اساس این مقررات حدود ۴۰ درصد سهمیه‌ها از طریق کسب حدنصاب مستقیم و ۶۰ درصد دیگر از مسیر رنکینگ جهانی توزیع می‌شوند. تغییری که اهمیت حضور مستمر در مسابقات بین‌المللی را بیشتر می‌کند.
فاصله رکوردهای ایران با حدنصاب‌های المپیک
نگاهی به حدنصاب‌های اعلام‌شده نیز فاصله میان رکوردهای فعلی برخی ورزشکاران ایران و استانداردهای المپیک را نشان می‌دهد. برای مثال در دوی ۱۰۰ متر مردان رکورد ۹.۹۳ ثانیه و در بخش زنان ۱۰.۹۶ ثانیه به‌عنوان حدنصاب ورودی تعیین شده است. در پرتاب وزنه مردان نیز ورزشکاران باید به رکورد ۲۱.۵۰ متر برسند در حالی که رکورد قهرمان ایران در ناگویا ۲۰.۸۱ متر بود. در پرتاب دیسک نیز حدنصاب ۶۷.۲۰ متر اعلام شده است در شرایطی که نماینده ایران در ناگویا رکورد ۶۰.۳۲ متر را ثبت کرد.
این اعداد نشان می‌دهند که اتکا به رکوردهای فعلی برای کسب سهمیه مستقیم کافی نخواهد بود و ورزشکاران باید در فاصله باقی‌مانده تا المپیک پیشرفت قابل توجهی در عملکرد خود ایجاد کنند.
مسیر دشوار دیگر برای رسیدن به لس‌آنجلس
از سوی دیگر مسیر رنکینگ جهانی نیز به حضور در رقابت‌های معتبر و کسب امتیازهای لازم وابسته است و بدون اعزام‌های هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده نمی‌توان جایگاه مناسبی در این رده‌بندی به دست آورد. به همین دلیل فدراسیون دوومیدانی برای تحقق هدف ۴ تا ۶ سهمیه‌ای خود باید از همین حالا مواد دارای شانس بیشتر را شناسایی کند و برنامه مشخصی برای آماده‌سازی ورزشکاران داشته باشد. حضور در مسابقات بین‌المللی، فراهم کردن شرایط تمرینی مناسب و ارتقای رکوردها باید در اولویت برنامه‌های فدراسیون قرار بگیرند تا ورزشکاران ایران فرصت کافی برای ورود به چرخه کسب سهمیه را داشته باشند.
سهمیه‌های المپیک از وعده تا واقعیت
ناگویا نشان داد که دوومیدانی ایران همچنان ظرفیت خلق اتفاق‌های مهم را دارد اما فاصله میان درخشش در بازی‌های آسیایی و حضور موفق در المپیک قابل توجه است. حالا باید دید حدادی و مجموعه فدراسیون می‌توانند با برنامه‌ریزی دقیق هدف اعلام‌شده را به سهمیه‌های واقعی تبدیل کنند و دوومیدانی ایران را با ترکیبی قابل قبول راهی لس‌آنجلس کنند.
