باشگاه پرسپولیس آگهی فروش امیرحسین محمودی را در روزنامه منتشر کرده است؛ اقدامی ناگهانی که شاید برای بسیاری علامت سؤال بزرگی ایجاد کرده باشد. واقعاً گناه این بازیکن جوان چه بود و بابت کدام اتفاق باید چنین تاوان سنگینی بپردازد؟
امیرحسین محمودی پس از دیدار پرسپولیس مقابل فجرسپاسی شیراز، به جای پرداختن به دلایل شکست تیمش، با کنایه به کادر فنی پرسپولیس از مربیان تیم ملی عذرخواهی کرد؛ با این مضمون که به دلیل کم بازی کردن در پرسپولیس نتوانسته انتظارات را برآورده کند! او به همین مقدار هم بسنده نکرد و در ادامه به انتقاد از مدیریت باشگاه پرداخت و مدعی شد مسئولان پرسپولیس در حقش کم‌لطفی کرده‌اند.
به این ترتیب، بازیکنی جوان و تازه‌وارد چنان از حدود و حریم حرفه‌ای خود عبور کرد که ظاهراً باشگاه برخوردی کم‌سابقه را ضروری دانست.
در گذشته چنین ماجراهایی با پادرمیانی بزرگان، کدخدامنشی و احتمالاً پخش گل و شیرینی در تمرین تیم به پایان می‌رسید. اصول و قواعد حرفه‌ای باشگاهداری هم گاهی قربانی همین ریش‌سفیدی‌ها می‌شد. نمونه‌هایش را در سال‌های گذشته کم ندیده‌ایم. بهروز رهبری‌فرد در دوران سرمربیگری علی پروین، بارها برای آشتی با سرمربی وقت پرسپولیس با گل و شیرینی به ورزشگاه کارگران می‌رفت؛ ماجرایی که گاهی به یکی از اتفاقات تکراری آن روزهای فوتبال تبدیل شده بود.
البته رهبری‌فرد در آن مقطع از بزرگان پرسپولیس محسوب می‌شد و دوران اوج فوتبالش را سپری می‌کرد. اما داستان بازیکنی جوان که هنوز در فوتبال ایران به جایگاه تثبیت‌شده‌ای نرسیده، متفاوت است. محمودی باید بداند پیراهن پرسپولیس فقط امتیاز و اعتبار به همراه ندارد؛ مسئولیت و محدودیت هم دارد و شناخت همین مرزها بخشی از حرفه‌ای‌گری است.
پرسپولیس اگر می‌خواهد باشگاهی حرفه‌ای باشد، باید در برابر رفتارهای خارج از چارچوب، بدون توجه به نام و سن بازیکنان، ضابطه داشته باشد. بازیکنان جوان و تازه‌ازراه‌رسیده هم باید بدانند عبور از خطوط قرمز باشگاه می‌تواند تبعات سنگینی داشته باشد.
