به گزارش ورزش سه، پیتر آوف دِر هایده، روزنامه‌نگار سرشناس اهل آفریقای جنوبی و سردبیر اسبق مجله ساکر نیوز، با ثبت رسمی نامزدی خود برای ریاست فیفا و درخواست حقوق نمادین یک دلاری، به ژورنالیستی‌ترین شکل ممکن سوءمدیریت و رفتارهای پوپولیستی جانی اینفانتینو را به توپ بست.
کارزار انتخابات ریاست فیفا برای کنگره مارس ۲۰۲۷ در مراکش با ورود این نامزد عجیب جنجالی‌تر شده است. پیتر آوف دِر هایده، روزنامه‌نگار و نویسنده ۶۵ ساله اهل آفریقای جنوبی که سابقه تدریس روزنامه‌نگاری در دانشگاه ساوت‌همپتون سولنت بریتانیا و دبیری بخش ورزش خبرگزاری آلمان (DPA) را در کارنامه دارد، به عنوان یکی از جدی‌ترین منتقدان ساختار کنونی فوتبال جهان رسماً برای رقابت با جانی اینفانتینو اعلام آمادگی کرد. او در آفریقای جنوبی چهره‌ای شناخته‌شده است، فارغ‌التحصیل دانشگاه رودز که در دوران دانشجویی اتحادیه فوتبال گراهامزتاون را پایه‌گذاری کرد و سال‌ها سکان هدایت مجله پرتیراژ ساکر نیوز را در اختیار داشت.
اینفانتینو در ماه‌های اخیر با خشم گسترده جامعه فوتبال روبه‌رو شده است. یوفا در اروپا و کونکاکاف در آمریکای شمالی و حوزه دریای کارائیب به سرسخت‌ترین منتقدان او تبدیل شده‌اند به خصوص بعد از طرح جنجالی و ناکام فروش بخشی از سهام تجاری جام جهانی به سرمایه‌گذاران خصوصی که شوک بزرگی به بدنه فوتبال وارد کرد.
البته اینفانتینو این روزها احساس میکند دست بالا را دارد چون کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) که ابتدا موضعی انتقادی داشت، در چرخشی ناگهانی در کنار آفریقا (CAF) و آمریکای جنوبی (CONMEBOL) به حامیان ادامه ریاست اینفانتینو پیوست.
رفتارهای پرحاشیه رئیس سوئیسی در جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکای شمالی، از جمله اهدای جایزه صلح فیفا به دونالد ترامپ، انتقادها را شدیدتر کرد و بدنه فوتبال او را به سیاسی‌کاری و چاپلوسی از ترامپ متهم کرد.
پیش از این چهره‌هایی مثل کوزو تاشیما رئیس افتخاری فدراسیون فوتبال ژاپن، رامون وگا مدافع پیشین تاتنهام و سوئیس و حتی آرسن ونگر به عنوان رقبای احتمالی مطرح شده‌اند، ولی آوف دِر هایده با پیش‌شرط حقوق سالانه تنها یک دلار وارد میدان شده است.
او می‌داند که از نگاه تشکیلات بسته و سنتی فیفا شاید شانس اندکی داشته باشد، اما تاکید دارد که هدفش انداختن نورافکن بر تاریک‌خانه‌های فیفا و ناکامی‌های مدیریت اینفانتینو است.
او در گفتگویی تفصیلی با رسانه تایمز لایو از انگیزه‌هایش گفت: «ایده این کار در جریان جام جهانی به ذهنم خطور کرد. چون دیدم خیلی از کشورهای محروم دنیا هرگز فرصتی برای حضور در صحنه بزرگ بین‌المللی پیدا نمی‌کنند و به همین دلیل طرح برگزاری جام جهانی کشورهای نوظهور را مطرح کردم. من تمام زندگی‌ام را به عنوان بازیکن، مدیر، مالک باشگاه، مربی و روزنامه‌نگار در فوتبال گذرانده‌ام و می‌بینم اوضاع اصلاً در مسیر درستی پیش نمی‌رود. مثل خیلی‌های دیگر، امیدوار بودم بعد از رفتن سپ بلاتر شرایط بهتر شود، اما متاسفانه با اینفانتینو نه تنها اوضاع خوب نشد، بلکه خیلی‌ها معتقدند بدتر هم شده است. حس کردم به جای غر زدن و انتقاد مداوم، باید کاری عملی انجام داد.»
وقتی رقیب نباشد، این یک انتخابات نیست
آوف دِر هایده با اشاره به ضرورت دموکراتیک بودن فیفا گفت: «اگر دو نامزد وجود نداشته باشد، دیگر نمی‌توان اسم آن را انتخابات گذاشت. تا زمانی که رقیبی روبه‌روی اینفانتینو نایستد، او نیازی به پاسخگویی احساس نمی‌کند و شفافیتی وجود نخواهد داشت. مسائلی مثل اهدای جایزه صلح فیفا به سیاستمداران، دستمزد سالانه ۶ میلیون دلاری او و چوب حراج زدن به سهام جام جهانی، موضوعاتی هستند که اینفانتینو باید پاسخگویشان باشد. اگر حریفی در مناظره‌ها حضور داشته باشد، او مجبور به پاسخگویی خواهد شد و این حیاتی‌ترین اصل است.»
نامه به ۲۱۱ فدراسیون فوتبال جهان
این مدرس دانشگاه برای رسمی شدن حضورش در انتخابات به معرفی ۵ فدراسیون نیاز دارد. او درباره اقدامات عملی‌اش گفت: «من از کشورها نمی‌خواهم به من رای بدهند، فقط می‌خواهم مرا نامزد کنند. نامزد کردن یک فرد یعنی شما پذیرفته‌اید که انتخابات باید دموکراتیک باشد و رئیس باید پاسخگو باشد. بدون رقیب، او بدون چالش ابقا می‌شود که به نظرم استفاده از کلمه انتخاب در این شرایط مضحک است. من شخصاً به تمام ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا نامه رسمی نوشته‌ام و بازخوردهایی هم گرفته‌ام. به عنوان مثال فدراسیون فوتبال جامائیکا پاسخ داد که موضوع را کاملاً جدی بررسی میکند و اطلاعات بیشتری خواست که برایشان ارسال کردم. خیلی‌ها در محافل خصوصی از اینفانتینو بد می‌گویند، حالا وقتش است که پای حرف‌هایشان بایستند و نشان دهند شجاعت معرفی یک کاندیدای رقیب را دارند، حتی اگر آن کاندیدا شانس بالایی برای پیروزی نداشته باشد.»
اینفانتینو فیفا را مثل یک دیکتاتور حلبی اداره میکند
آوف دِر هایده که اخیراً کتاب تحقیقی مرگ در پرتوریا، ناگفته‌های فعالان سیاسی اعدام‌شده در دوران آپارتاید را منتشر کرده، با اشاره به پیشینه جامعه‌شناختی نگاهش به فوتبال گفت: «اینفانتینو فیفا را دقیقاً شبیه به یک دیکتاتوری کوچک و پوشالی اداره میکند. این در چاپلوسی و نزدیک شدن او به روسای جمهور و چهره‌های قدرتمند به وضوح دیده می‌شود. اگر این اقدام من باعث شود مردم و فدراسیون‌ها حرف بزنند و دستمزد اینفانتینو، تصمیمات پشت‌پرده‌اش و شیوه اداره فوتبال را به چالش بکشند، من از همین حالا پیروز شده‌ام.»
