باشگاه مس شهربابک اعلام کرد که مجتبی حسینی پس از توافق با مدیران این باشگاه، جانشین قاسم شهبا شد و هدایت تیم فوتبال مس شهربابک را بر عهده گرفت. به این ترتیب این تیم تازه وارد به سطح اول فوتبال حرفه‌ای ایران بعد از نساجی، فجر سپاسی، صنعت نفت آبادان و ذوب آهن اصفهان، پنجمین تیمی بود که دست به تغییر کادر فنی خود زد.
قطعاً تا نیم فصلی این عدد بالاتر می‌رود. قبل از مس شهر بابک زمزمه تغییر در تیم‌هایی دیگر هم بود و مربیانی داشتیم که استعفا هم دادند، اما دوباره برگشتند و روی کاغذ، فقط همین ۵ صندلی تغییر کرده اند. با توجه به شرایط جدول و پیشینه این فوتبال، قطعاً تا نیم فصل تعداد تغییرات از این عدد فراتر خواهد رفت.
اما نکته این جابجایی بازگشت مجتبی حسینی به چرخه مربیان لیگ برتر است. چند روز قبل از شروع این فصل، محمد ربیعی جای خود را روی نیمکت تراکتور به جواد نکونام داده بود. او با ذوب آهن، برگشت. مجتبی حسینی نیز این فصل را با نساجی شروع کرد و پس از آنکه جای خود را به سعید دقیقی داد، تنها چند هفته بیرون گود بود و حالا با مس شهر بابک بازگشته است.
اینکه در این فوتبال، قحط الرجال مربیگری است یا اینکه چرخه ثابت اسامی -مثل دهه‌های قبل- باید دست نخورده باقی بماند تا منافع واسطه ها حفظ شود، سر جای خود اما با این انتخاب باز هم مشخص شد مدیران فوتبال ما یا تصمیم گیر نیستند یا چیزی از فوتبال نمی‌دانند!
در تمام دنیا تیم‌ها بر اساس فلسفه فوتبالی خود، میزان بودجه، انتظار هواداران و اهدافی که در دراز مدت ترسیم کرده‌اند، دست به انتخاب مربی می‌زنند. اگر با هر متر و معیار و از هر زاویه به ماجرا نگاه کنیم، نساجی قدیمی و ریشه‌دار با مس شهر بابک تازه وارد، قابل مقایسه نیست و انتخاب یک نفر برای این دو نیمکت واقعاً جای سوال دارد!
مجتبی حسینی به دلیل ضعف نتایج و عملکرد از نساجی اخراج شد و حالا قرار است دیگر تیم انتهای جدول را به رستگاری برساند! مس شهربابک که با کسب تنها پنج امتیاز از ۱۲ مسابقه، در رتبه هجدهم جدول قرار دارد و گزینه اصلی سقوط به دسته پایین‌تر محسوب می‌شود. انتخاب مربی نساجی که تیمش مطابق انتظار نتیجه نگرفته بود، نشان می دهد یا این تصمیم از جایی دیگر گرفته شده و یا مدیران، چیزی از فوتبال نمی دانند!
