علیرضا منصوریان، سرمربی ایرانی الزورا عراق، پس از جدایی از الطلبه و پیوستن به یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های فوتبال این کشور، از دلایل فسخ قراردادش با تیم سابق خود گفت و تأکید کرد که با وجود علاقه فراوان به الطلبه، مشکلات این باشگاه اجازه ادامه همکاری را نداد.
منصوریان با اشاره به دوران حضورش در الطلبه اظهار کرد: «من الطلبه و هوادارانش را خیلی دوست داشتم و با عشق و علاقه در این تیم کار می‌کردم. زحمت زیادی برای این تیم کشیدم و در مدتی که در الطلبه حضور داشتم، این تیم برای من مثل کودکی بود که خودم تلاش کردم آن را بزرگ کنم. برای موفقیتش کوشش زیادی انجام دادم، اما از یک جایی به بعد انگار قرار نبود مشکلات این باشگاه حل شود.
بارها به مدیران تأکید کردیم که اگر مشکلات برطرف نشود، تیم به هم می‌ریزد و دیگر شرایط درست نخواهد شد. با این حال، وعده‌هایی که به من و بازیکنانم داده شد، هیچ‌وقت عملی نشد و در نهایت مجبور شدم قراردادم را فسخ کنم. تیم و هوادارانش را خیلی دوست داشتم، اما دیگر راهی برای ادامه همکاری وجود نداشت.
معتقد بودم الطلبه با همین تیم و در صورت فراهم بودن شرایط مناسب، می‌توانست برای قهرمانی در لیگ ستارگان عراق بجنگد، اما متأسفانه اوضاع هیچ‌وقت خوب پیش نرفت.
خوشحالم که به الزورا، یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های فوتبال عراق، پیوستم. این باشگاه به نوعی در عراق حکم استقلال و پرسپولیس را در ایران دارد. الزورا سازماندهی بسیار خوبی دارد و فکر می‌کنم شرایط برای کار کردن در آن کاملاً فراهم است. انگیزه‌های زیادی برای موفقیت در این تیم دارم و فکر می‌کنم هواداران هم از حضور من خوشحال باشند.
فعلاً یک قرارداد شش‌ماهه با الزورا امضا کردم؛ چراکه هم من و هم باشگاه برای یکدیگر مثل هندوانه دربسته هستیم و باید در طول زمان با شرایط یکدیگر آشنا شویم. با این حال، اگر در مدت حضورم اتفاقات خوبی رقم بخورد، این قرارداد به شکل بلندمدت تمدید خواهد شد.
خودم هم تمایل داشتم ابتدا قراردادی کوتاه‌مدت امضا کنم تا در صورت تمایل دو طرف، بعداً قرارداد بلندمدت‌تری ببندیم. از هواداران الزورا هم به خاطر حمایتی که پس از اعلام خبر حضورم در این باشگاه نشان دادند، تشکر می‌کنم.»
