شکست ایران مقابل بحرین موجب شد ما از رسیدن مستقیم به جام جهانی ۲۰۰۲ محروم شویم. مسابقه‌ای که ۲۹ مهر سال ۱۳۸۰ برگزار شد و رضا چلنگر در آن مقطع مترجم میروسلاو بلاژویچ، سرمربی وقت تیم ملی محسوب می‌شد.
چلنگر ۱۹ آبان ۱۳۹۰ بخشی از ناگفته‌های آن بازی را افشا کرد:
- بازی ما با بحرین قرار بود ۲۷ مهر به میزبانی منامه برگزار شود اما چون مسابقه بحرینی‌ها با تایلند به خاطر آتش‌سوزی در ورزشگاه به تعویق افتاد، مقرر شد ۲۹ مهر به مصاف میزبان خودمان برویم و روی همین اصل، عملا نزدیک به یک هفته در منامه ماندگار شدیم چون قبل از لغو بازی تایلند و بحرین به منامه رسیده بودیم.
- هتل محل اقامت تیم ملی از ۴ طرف راه داشت و امکان کنترل بازیکنان وجود نداشت. از طرف دیگر، بازیکنان هم کلافه شده بودند و همین مسئله دلیل اصلی باخت ما شد. دیداری که در نهایت با نتیجه سه بر یک به نفع بحرین تمام شد.
- هنگام برگزاری بازی، بلندگوهایی درون استادیوم گذاشته بودند که به اندازه قد من بود! از طریق آن بلندگوها به زبان عربی شعار می‌دادند. حتی گاهی اوقات به زبان فارسی هم فحاشی می‌کردند! به هیچ بازیکنی رحم نمی‌کردند و در چنین شرایطی نیمه اول را با یک گل خورده به رختکن آمدیم.
- بین دو نیمه بلاژویچ به شدت از بازیکنان عصبانی بود و خطاب به بازیکنان گفت: شما باید از علی دایی کاپیتان تیم خودتان یاد بگیرید که با وجود مصدومیت، مثل یک شیر زخمی از این نتیجه ناراحت است.
- فردای روز بازی با بحرین وقتی به فرودگاه مهرآباد رسیدیم، جمعیت زیادی آمده بودند و می‌ترسیدیم مشکلی به وجود بیاید اما وقتی از میان جمعیت رد شدیم، نه تنها کسی به ما توهین نکرد بلکه تیم ملی را تشویق کردند و گل به سمت‌مان انداختند. هنگامی که در ماشین به سمت هتل در حرکت بودیم، بلاژویچ نتوانست بغض خود را کنترل کند و با گریه گفت: مردم ایران بی‌نظیر هستند. آن‌ها به جای سنگ و تخم مرغ، به سمت من گل پرتاب کردند.
