جام جم آنلاین – این روز‌ها هیچ چیز برای منچستریونایتد کافی نیست. نه کامبک‌های درخشان اروپایی و انگلیسی و نه بازی‌های زیبا. این تیم هنوز در منطقه سقوط قرار دارد. مایکل کریک هم هنوز اخراج نشده که این یکی واقعا عجیب است. هواداران هم در معترض‌ترین حالت ممکن تمام سال‌های اخیر قرار دارند.
آن اولدترافورد، این اولدترافورد
اولدترافورد که زمانی برای رقیبان یکی از ترسناک‌ترین ورزشگاه‌های اروپا بود حالا شاهد نمایش تیمی است که حتی پس از بازگشت‌های هیجان‌انگیز هم نمی‌تواند به پیروزی برسد.
منچستریونایتد در فصل جاری بار‌ها فرصت خروج از بحران را داشته، اما هر بار به شکلی عجیب امتیاز از دست داده است. شکست‌ها ادامه دارند و تساوی‌ها نیز گرهی از کار این تیم باز نمی‌کنند.
آنقدر اوضاع بد است که حتی شاهکار کامبک لحظه آخری مقابل آستون ویلا نیز دردی را دوا نکرده است.
منچستریونایتد با هشت امتیاز از ۱۰ مسابقه در رتبه هجدهم جدول قرار گرفته و خطر سقوط را با تمام وجود احساس میکند. تیمی با چنین پیشینه‌ای حالا باید به جای رقابت برای سهمیه اروپایی نگران ماندن در سطح اول فوتبال انگلیس باشد.
یونایتد نگون بخت
یونایتد به یک تیم درجه دو در لیگ برتر تبدیل شده است. حالا تیم‌های ریز و درشت جزیره به اولدترافورد می‌آیند تا شیاطین سرخ را ببرند و بروند. مشکل یونایتد کجاست که حل نمی‌شود؟ البته بحث فقط نتیجه گیری در لیگ برتر نیست.
این باشگاه سال‌هاست با انتقاد‌هایی درباره مدیریت و ساختار اقتصادی خود مواجه است. هوادارانی که خاطرات دوران سر الکس فرگوسن را در ذهن دارند اکنون با باشگاهی مواجه هستند که از نگاه آنها بیش از اندازه به یک مجموعه تجاری تبدیل شده است. نام منچستریونایتد همچنان ارزش اقتصادی عظیمی دارد و درآمد‌های تجاری آن در سطح باشگاه‌های بزرگ اروپایی قرار می‌گیرد، اما این قدرت مالی نتوانسته به موفقیت پایدار در زمین فوتبال تبدیل شود.
اعتراض‌ها به مالکان و مدیران نیز در اولدترافورد ادامه دارد. پلاکارد‌هایی با نام‌های خانواده گلیزر، جیم رتکلیف، عمر برادا و جیسون ویلکاکس در میان اعتراض‌های هواداران دیده می‌شود. هواداران خواهان تغییر در مدیریت باشگاه هستند و معتقدند تصمیم‌گیرندگان باید مسئولیت وضعیت ورزشی تیم را بپذیرند.
در دیدار اروپایی مقابل رم نیز هواداران با پرتاب بادکنک‌های سبز و طلایی و شعار‌های اعتراضی نارضایتی خود را اعلام کردند. در مسابقه اخیر مقابل استون ویلا نیز پلاکاردی با مضمون مخالفت با ساخت ورزشگاه جدید و درخواست خروج مالکان از باشگاه در سکو‌ها به نمایش درآمد. برنامه خروج دسته‌جمعی هواداران در دقیقه ۲۱ مسابقه عملی نشد، اما اعتراض‌ها همچنان ادامه داشت. این اعتراض‌ها ریشه در نارضایتی چندساله هواداران از مالکیت گلیزر‌ها و سیاست‌های مدیریتی باشگاه دارد.
شیاطین از هم پاشیده
روزگاری منچستریونایتد با ابهت تمام به میدان می‌رفت. اما اکنون اوضاع زمین تا آسمان با دو دهه پیش تفاوت دارد. مشکلات دفاعی یونایتد به شکل نگران‌کننده‌ای تکرار می‌شوند. دریافت دو گل در چهار دقیقه ابتدایی مسابقه با استون ویلا و دوباره از دست دادن تمرکز در شروع نیمه دوم اتفاقی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. تیمی که در یک مسابقه چهار گل به ثمر می‌رساند، اما چهار بار هم دروازه‌اش باز می‌شود با مشکلات جدی در سازمان دفاعی مواجه است. حتی توانایی بازگشت به مسابقه نیز نمی‌تواند ضعف‌های ساختاری را پنهان کند.
وضعیت روحی بازیکنان هم به دلیل تداوم نتایج نامطلوب و فشار سنگین هواداران می‌تواند تحت تأثیر قرار گرفته باشد. آنها گاهی در یک نیمه نمایش قابل قبولی دارند و در نیمه دیگر با اشتباهات ابتدایی تمام زحمات خود را هدر می‌دهند. تیم کاملا از هم پاشیده است.
در این میان مایکل کریک نیز شرایط دشواری دارد. سرمربی‌ای که قرار بود تیم را از بحران خارج کند اکنون خودش به یکی از موضوعات اصلی بحث در باشگاه تبدیل شده است. شکست مقابل چلسی و سپس پیروزی مقابل رم و تساوی برابر استون ویلا سه مسابقه‌ای بودند که برای ارزیابی آینده او در نظر گرفته شده بودند. با وجود آنکه کریک هنوز از سمت خود کنار گذاشته نشده گزارش‌ها حاکی از آن است که جیسون ویلکاکس و عمر برادا در حال بررسی شرایط او هستند و تصمیم نهایی باید با نظر جیم رتکلیف گرفته شود.
آخرین خبر از شیاطین سرخ این است که احتمالا پوچتینو جانشین کریک خواهد شد.
باز هم تغییر مربی در راه است
اخراج کریک قطعی به نظر می‌رسد. اما مشکل بزرگ‌تر این است که تغییر سرمربی به تنهایی تضمینی برای حل بحران نخواهد بود. منچستریونایتد در سال‌های اخیر بار‌ها مربیان خود را تغییر داده، اما مشکلات مدیریتی و ورزشی همچنان ادامه داشته‌اند. هزینه‌های سنگین نقل‌وانتقالات و تصمیم‌های متعدد درباره کادر فنی نیز نتوانسته این باشگاه را به جایگاه سابقش بازگرداند.
اکنون شیاطین سرخ در آستانه یک وقفه بین‌المللی با هشت امتیاز و رتبه هجدهم جدول لیگ برتر قرار دارند. فاصله آنها با روز‌های باشکوه گذشته به طرز عجیبی زیاد شده است. هواداران همچنان امیدوارند تیم محبوبشان دوباره به روز‌های پرافتخار بازگردد، اما برای تحقق این امید تغییرات اساسی در مدیریت و عملکرد ورزشی ضروری به نظر می‌رسد.
منچستریونایتد هنوز از نظر نام و اعتبار یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های فوتبال جهان است، اما اعتبار تاریخی نمی‌تواند امتیاز‌های از دست رفته را جبران کند. شیاطین سرخ برای فرار از کابوس سقوط به پیروزی نیاز دارند و بیش از هر زمان دیگری باید ثابت کنند که هنوز توانایی بازگشت به جمع مدعیان فوتبال انگلیس را دارند.
