به گزارش خبرنگار مهر، با پایان رقابت‌های قهرمانی جهان در دوحه و کسب نخستین سهمیه المپیک ۲۰۲۸ توسط هانیه رستمیان مسیر تیراندازی ایران برای حضور در لس‌آنجلس وارد مرحله تازه‌ای شده است. مسیری که هنوز فرصت‌های متعددی برای افزایش تعداد سهمیه‌ها دارد اما تحقق هدف‌گذاری رئیس جدید فدراسیون در گرو برنامه‌ریزی، تأمین امکانات و استفاده درست از مسابقات پیش رو خواهد بود.
رقابت برای حضور در المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس در رشته تیراندازی از دوحه آغاز شد. جایی که هانیه رستمیان با کسب رتبه چهارم در ماده تپانچه ۱۰ متر بانوان نخستین سهمیه المپیک ایران را به دست آورد. قرار گرفتن دو نماینده چین در میان سه نفر نخست باعث شد سهمیه به ورزشکار ایرانی برسد تا تیراندازی ایران در نخستین ایستگاه انتخابی المپیک بدون دست خالی به کار خود پایان ندهد.
البته این سهمیه را نمی‌توان به‌عنوان محصول مستقیم مدیریت جدید فدراسیون در نظر گرفت چرا که آماده‌سازی ورزشکاران برای چنین رقابت‌هایی فرآیندی زمان‌بر است و نتایج به‌دست‌آمده حاصل مجموعه‌ای از فعالیت‌های فنی و اجرایی در دوره‌های مختلف مدیریتی است. با این حال از این پس مدیریت فعلی فدراسیون فرصت دارد با استفاده از رقابت‌های باقی‌مانده زمینه افزایش تعداد سهمیه‌های ایران را فراهم کند.
تیراندازان ایران در جست‌وجوی سهمیه‌های بیشتر
بر اساس سازوکار تعیین‌شده برای المپیک لس‌آنجلس در مجموع ۳۴۰ تیرانداز در این رقابت‌ها حضور خواهند داشت که ۱۷۰ نفر در بخش مردان و ۱۷۰ نفر در بخش زنان هستند. از این تعداد ۳۱۶ سهمیه از طریق مسابقات انتخابی، ۱۲ سهمیه به کشور میزبان و ۱۲ سهمیه نیز از مسیر یونیورسالیتی اختصاص پیدا می‌کند.
در بخش انتخابی ۷۲ سهمیه از مسابقات قهرمانی جهان، ۴۸ سهمیه از جام‌های جهانی، ۱۸۴ سهمیه از رقابت‌های قاره‌ای و بازی‌های قاره‌ای و ۱۲ سهمیه نیز از طریق رنکینگ المپیک توزیع خواهد شد.
به این ترتیب اگرچه نخستین فرصت بزرگ کسب سهمیه در دوحه به پایان رسیده ولی بخش قابل توجهی از سهمیه‌های المپیک همچنان در مسابقات سال ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ توزیع خواهد شد. این موضوع نشان می‌دهد که تیراندازی ایران برای افزایش سهمیه‌های خود هنوز فرصت دارد هرچند استفاده از این فرصت‌ها نیازمند حضور مؤثر و آماده‌سازی مناسب ورزشکاران است.
آسیا یکی از مسیرهای مهم رسیدن به لس‌آنجلس
یکی از بخش‌های مهم چرخه انتخابی المپیک مسابقات قاره‌ای است. بر اساس سیستم اعلام‌شده ۱۸۴ سهمیه از این مسیر توزیع می‌شود که سهم قاره آسیا ۵۴ سهمیه است. مسابقات قهرمانی آسیا در رشته‌های تفنگ، تپانچه و اهداف پروازی از جمله فرصت‌هایی هستند که تیراندازان ایرانی می‌توانند برای کسب سهمیه از آن‌ها استفاده کنند.
در تقویم پیش رو رقابت‌های قهرمانی آسیا در شی‌آن چین، دهلی‌نو هند، کویت و شیمکنت قزاقستان از اهمیت ویژه‌ای برخور دارند. البته سهمیه‌های هر ماده و تعداد فرصت‌های اختصاص‌یافته به هر رویداد متفاوت است و نمی‌توان تمام ۵۴ سهمیه آسیا را به یک مسابقه یا یک رشته اختصاص داد. با توجه به تعداد سهمیه‌های قاره‌ای از دست دادن فرصت حضور مؤثر در این رقابت‌ها می‌تواند کار تیراندازان ایران را در ادامه مسیر دشوارتر کند.
مسیر کسب سهمیه به مسابقات قاره‌ای محدود نمی‌شود. جام‌های جهانی سال ۲۰۲۷ نیز در مجموع ۴۸ سهمیه المپیک را توزیع خواهند کرد. رقابت‌های آکاپولکو مکزیک، دهلی‌نو هند، مونیخ آلمان، لوناتو ایتالیا، باکو جمهوری آذربایجان، هانگژو چین و رم ایتالیا از جمله رویدادهای پیش‌بینی‌شده در چرخه انتخابی هستند.
در کنار این رقابت‌ها دو مسابقه قهرمانی جهان نیز در سال ۲۰۲۷ به میزبانی دئگو کره جنوبی در رشته‌های تفنگ و تپانچه و قاهره مصر در رشته اهداف پروازی برگزار می‌شود که به ترتیب ۲۴ و ۱۲ سهمیه المپیک را توزیع خواهند کرد. همچنین ۱۲ سهمیه دیگر از طریق رنکینگ المپیک و بر اساس نتایج ورزشکاران در مسابقات معتبر انتخابی توزیع خواهد شد. بنابراین استمرار حضور در رقابت‌های بین‌المللی و کسب نتایج مناسب در طول این دوره نیز اهمیت زیادی دارد.
وعده دادگر و مسئولیتی که جدی‌تر شده است
دادگر رئیس جدید فدراسیون تیراندازی افزایش تعداد سهمیه‌های ایران نسبت به رکورد ۶ سهمیه المپیکی را به‌عنوان یکی از اهداف خود مطرح کرده است. حالا با مشخص شدن نخستین سهمیه ایران این هدف وارد مرحله عملیاتی‌تری شده و باید دید برنامه فدراسیون برای رسیدن به آن چیست.
واقعیت این است که کسب سهمیه نخست نباید باعث شود مشکلات و نیازهای زیرساختی این رشته به حاشیه برود. تأمین مهمات و تجهیزات استاندارد، فراهم کردن شرایط مناسب تمرینی، برگزاری اردوهای منظم، تقویت کادر فنی و اعزام هدفمند ورزشکاران به مسابقات بین‌المللی از جمله اقداماتی است که برای ادامه مسیر ضرورت دارد.
از سوی دیگر فدراسیون باید در انتخاب مسابقات و ترکیب اعزامی نیز نگاه دقیقی داشته باشد. حضور در رقابت‌های متعدد بدون برنامه مشخص لزوماً به افزایش شانس کسب سهمیه منجر نمی‌شود و لازم است شرایط فنی هر ورزشکار، ماده تخصصی و زمان‌بندی مسابقات در تصمیم‌گیری‌ها لحاظ شود.
موضوع پشتوانه‌سازی نیز نباید فراموش شود. اتکای بیش از اندازه به چند چهره باتجربه در بلندمدت نمی‌تواند تضمین‌کننده موفقیت باشد و فدراسیون باید برای حضور نسل جدید تیراندازان در سطح بین‌المللی نیز برنامه داشته باشد.
