عباس حاج‌کناری یکی از ستاره‌های کشتی ایران در دهه ۷۰ شمسی بود که به قهرمانی و نایب‌قهرمانی جهان هم رسید اما همان‌قدر که زود طلوع کرد، به خاطر اتفاقاتی که خودش هم در آن نقش داشت دوران کشتی او خیلی زود به پایان رسید.
حاج‌کناری اواخر دهه ۷۰ دچار برخی مشکلات شد و کاملا از جامعه کشتی فاصله گرفت. این قهرمان اسبق جهان ۱۶ آبان ۱۳۸۹ حرفهای تلخی بر زبان آورد که بد نیست خودتان دوباره به چکیده آن توجه کنید:
- تابستان سال ۱۳۷۶ مسابقات کشتی آزاد قهرمانی جهان (۱۹۹۷ میلادی) به میزبانی شهر کراسنویارسک روسیه برگزار شد و من باید به مصاف ماگومد عزیزاف، قهرمان پرآوازه کشتی روسیه می‌رفتم. در آن مقطع هیچ‌کس طاقت دیدن مبارزه‌ام را نداشت و همه سالن را خالی کردند. حتی امیررضا خادم، مدیر وقت تیم‌های ملی هم در سالن نبود اما روی تشک رفتم و او را شکست دادم. یادم می‌آید فقط غلامرضا محمدی داخل سالن بود. همان‌جا قهرمان شدم.
- دو ماه پس از همان مدال طلا بود که چار مشکل شدم و ۱۳ سال از بهترین سال‌های عمرم به باد رفت اما حالا دیگر به زندگی عادی برگشته‌ام.
- قبل از مسابقات جهانی تهران ۳۷ روز از اردوی تیم ملی خارج نشدم و به شرایط عادی برگشتم. ۱۳ کیلو وزن کم کردم اما توانستم مدال نقره بگیرم.
- در سال‌هایی که دچار مشکل شده بودم، دختر ۶ ساله من درگذشت و پزشکان افسردگی و دوری از پدر را عامل فوت او دانستند.
- یک روز حوالی ورزشگاه شهید شیرودی علیرضا دبیر را دیدم. او با خجالت به من گفت اگر شما از کشتی کنار نمی‌رفتی من حالاحالاها به وزن ۶۳ کیلو نمی‌آمدم. وقتی دبیر را دیدم، تازه متوجه شدم که از روزگار چه سیلی محکمی خوردم.
- بعد از قهرمانی مهدی حاجی‌زاده در رقابت‌های کشتی آزاد قهرمانی جهان ۲۰۰۲ برای او نامه نوشتم و تاکید کردم مثل عباس حاج‌کناری زندگی نکن!
توضیح خبرورزشی: خوشبختانه عباس حاج‌کناری از سال‌ها قبل دوباره در شرایط مطلوب قرار گرفت و تحت عنوان مربی به جامعه کشتی بازگشت. او در مقطعی حتی به کادر فنی تیم ملی کشتی آزاد کشورمان هم اضافه شد.
