شکست مقابل فجر سپاسی بار دیگر نشان داد پرسپولیس در غیاب دو مهره تأثیرگذار خود با چه مشکلاتی روبه‌رو است.
محمدحسین کنعانی‌زادگان در قلب خط دفاعی و محمد خدابنده‌لو در کمربند میانی، بازیکنانی هستند که نبودشان فقط به معنای تغییر دو نام در ترکیب نیست؛ بلکه ساختار تیم را در دو منطقه مهم زمین تحت تأثیر قرار داده است.
دفاع پرسپولیس بدون کنعانی؛ دو گل قابل پیشگیری مقابل فجر
مصدومیت کنعانی‌زادگان باعث شده بار مسئولیت در قلب خط دفاعی بیشتر روی دوش محمدمهدی زارع و دانیال ایری قرار بگیرد. دو مدافع جوانی که در دیدار با نساجی نمایش خوبی داشتند و حتی موفق شدند دروازه پرسپولیس را بسته نگه دارند، اما مسابقه با فجر سپاسی نشان داد که برای رسیدن به ثبات در این پست هنوز راهی باقی مانده است.
گل نخست فجر نمونه‌ای از مشکلاتی بود که می‌تواند در غیاب یک مدافع باتجربه و رهبر خط دفاعی به وجود بیاید. احسان پهلوان در نزدیکی محوطه جریمه توپ‌ربایی کرد، از محمدمهدی زارع عبور کرد و در موقعیت تک‌به‌تک دروازه پیام نیازمند را باز کرد. در گل دوم هم ابوالفضل موردی پس از دریافت پاس یادگار رستمی، با کنترل و عبور از مدافعان پرسپولیس موفق شد دروازه سرخ‌پوشان را باز کند.
این دو صحنه نشان دادند که خط دفاعی پرسپولیس در لحظات حساس به اندازه کافی مطمئن عمل نمی‌کند. زارع و ایری استعداد و فرصت پیشرفت دارند، اما تجربه بازی در کنار مدافعی مثل کنعانی‌زادگان و توانایی مدیریت لحظات دشوار، موضوعی نیست که بتوان به‌سرعت جایگزین کرد.
مجید عیدی و مهدی تیکدری نیز در کناره‌های خط دفاعی حضور دارند، اما مشکل اصلی در سازماندهی و هماهنگی مجموعه دفاعی است؛ مسئله‌ای که با بازگشت یک مدافع باتجربه می‌تواند شرایط متفاوتی پیدا کند.
در همین راستا بخوانید: واکنش تارتار به شایعه تغییر کادرفنی پرسپولیس
کمربند میانی بدون خدابنده‌لو؛ نه دفاع، نه حمله!
مشکل پرسپولیس فقط به خط دفاعی محدود نمی‌شود. مصدومیت محمد خدابنده‌لو در دیدار مقابل فولاد، تعادل میانه میدان را هم به هم زد. او از جمله بازیکنانی است که در هر دو فاز دفاعی و هجومی نقش دارد؛ هم در تخریب حملات حریف و پوشش فضای مقابل مدافعان مؤثر است و هم می‌تواند با انتقال توپ و مشارکت در بازی‌سازی، ارتباط خط میانی و حمله را برقرار کند.
پس از مصدومیت خدابنده‌لو، پوریا لطیفی‌فر به میدان آمد و در مسابقات بعدی نیز در کنار پویا پورعلی فرصت حضور در ترکیب اصلی را پیدا کرد. با این حال، این جابه‌جایی‌ها هنوز نتوانسته‌اند جای خالی هافبک مصدوم پرسپولیس را به‌طور کامل پوشش دهند. سرخ‌پوشان در بازی‌سازی از عقب زمین، حفظ توپ زیر فشار و جلوگیری از شکل‌گیری حملات حریف در مرکز زمین با دشواری روبه‌رو هستند.
وقتی پرسپولیس توپ را در اختیار دارد، کمبود یک هافبک مؤثر در انتقال توپ و اتصال خطوط به چشم می‌آید و هنگام دفاع نیز نبود بازیکنی که بتواند فضاهای میانی را پوشش دهد، فشار بیشتری روی مدافعان ایجاد می‌کند. به همین دلیل، مشکلات خط میانی و دفاعی را نمی‌توان کاملاً جدا از یکدیگر بررسی کرد؛ ضعف در مرکز زمین می‌تواند خط دفاع را بیشتر در معرض حملات حریف قرار دهد.
پرسپولیس در قائمشهر با وجود این غیبت‌ها توانست نساجی را شکست دهد، اما باخت مقابل فجر نشان داد این تیم هنوز برای عبور از دوران دوری دو بازیکن کلیدی خود راه‌حل مطمئنی پیدا نکرده است. حالا مهدی تارتار باید در فرصت پیش‌رو فکری برای بازسازی تعادل تیمش کند؛ چراکه ادامه این وضعیت می‌تواند در بازی‌های بعدی نیز هزینه‌های سنگینی برای سرخ‌پوشان داشته باشد.
