به گزارش "ورزش سه"، در حالی که بیشتر بازیکنان پس از سی‌سالگی با افت شدید بدنی مواجه می‌شوند، کاپیتان آرژانتین با اتکا به هوش تاکتیکی و مدیریت دقیق انرژی، در اوج باقی مانده است. تحلیل پدرو سائز، تحلیل‌گر اسپانیایی، نشان می‌دهد که مسی در طول ۲۰ سال فعالیت حرفه‌ای، نقش خود را در زمین ۵ بار تغییر داده تا علاوه بر رفع نیازهای تیم، انرژی خود را حفظ کند.
نقطه عطف این تحول از اوایل ۲۰ سالگی او آغاز شد؛ زمانی که از یک بال تهاجمی سریع به یک طراح متفکر تبدیل شد که با راه رفتن در زمین، فضاهای خالی را می‌شناسد. در دوران فرانک رایکارد، مسی یک بال راست کلاسیک با ویرانگری در نبردهای یک‌به‌یک بود. رایکارد نخستین کسی بود که متوجه شد فشار دفاعی آوردن به او، طراوتش را در فاز هجومی کاهش می‌دهد.
انقلاب اصلی در سال ۲۰۰۹ با پپ گواردیولا و نقش «9 کاذب» رخ داد. گواردیولا مسی را به مرکز خط حمله آورد تا با عقب کشیدن و همکاری با ژاوی و اینیستا، مدافعان حریف را سردرگم کند. مسی در این سیستم، راه رفتن آگاهانه در زمین و صرفه‌جویی در انرژی را آغاز کرد.
در دوران لوئیس انریکه و شکل‌گیری مثلث «ام‌اس‌ان» (MSN)، پوشش‌های تاکتیکی بازیکنانی چون ایوان راکیتیچ در سمت راست به مسی اجازه داد تا کاملاً از وظایف دفاعی رها شود و روی بازسازی بازی و گلزنی تمرکز کند. ارنستو والورده نیز در سال ۲۰۱۷ او را به یک هافبک هجومی آزاد تبدیل کرد. راه رفتن مسی در این دوران نه از روی بی‌تفاوتی، بلکه تحلیلی اسکن‌مانند برای یافتن روزنه‌های دفاعی حریف بود.
اوج این معماری تاکتیکی در تیم ملی آرژانتین تحت هدایت لیونل اسکالونی رخ داد. با فداکاری بدنی بازیکنانی مانند رودریگو دی‌پل، انزو فرناندز و الکسیس مک‌آلیستر، بستری فراهم شد تا مسی بدون صرف انرژی بیهوده، آرژانتین را به قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر برساند و ثابت کند که راه رفتن هوشمندانه، عالی‌ترین شکل سلطه بر فوتبال مدرن است.
