یک دهه قبل در چنین روزی پدر استقلال در بیمارستان ایرانمهر چشمانش را برای همیشه بست و آبی‌ها را سیاه‌پوش کرد.
از اواخر پاییز سال ۱۳۹۴ وقتی خبر آمد که منصور پورحیدری در بیمارستان بستری شده، همه فهمیدند مردی که لقب پدر استقلال را یدک می‌کشد، زورآزمایی بزرگی را با عفریت سرطان آغاز کرده است.
پورحیدری زمستان سال ۹۴ تحت شیمی درمانی قرار گرفت و شرایط جسمانی بهتری پیدا کرد طوری که تابستان سال ۹۵ دوباره به عنوان سرپرست روی نیمکت آبی‌ها نشست اما از اوایل پاییز شرایطش رو به وخامت گذاشت و از اواخر مهر مقیم بیمارستان ایرانمهر شد تا این‌که سرانجام در صبح روز ۱۴ آبان سال ۱۳۹۵ خبر آمد که پدر استقلال چشمانش را بست و دیگر آن‌ها باز نمی‌کند.
مرحوم منصور پورحیدری متولد ششم بهمن سال ۱۳۲۴ بود و فروردین ۱۳۴۹ همراه با تاج به عنوان قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا دست یافت. او که از سال ۱۳۵۳ مربیگری خود را به عنوان دستیار رایکوف در جمع آبی‌پوشان استارت زده بود، مرداد ۱۳۷۰ در مقام سرمربی استقلال، این تیم را قهرمان آسیا کرد تا دومین ستاره روی لباس آبی‌پوشان بنشیند و منصورخان به اولین و البته تا امروز، آخرین چهره تاریخ استقلال تبدیل شود که هم به عنوان بازیکن و هم در قامت سرمربی، قهرمانی آسیا را جشن گرفته است.
پورحیدری خرداد ۱۳۶۹ به عنوان سرمربی استقلال را به مقام قهرمانی اولین دوره قابت‌های لیگ باشگاهی بعد از انقلاب رساند و افتخارات فراوان دیگری از جمله نایب قهرمانی در جام باشگاه آسیا، فتح لیگ آزادگان و جام حذفی، قهرمانی در جام استقلال قطر و قهرمانی در جام باشگاه‌های تهران را به عنوان سرمربی در کارنامه خود می‌بیند.
اوج کمک پورحیدری به استقلال، اسفند ۱۳۷۸ رقم خورد؛ جایی که او حاضر شد برای کمک به این تیم بحران‌زده در فاصله ۳ روز مانده تا دربی پایتخت، از سرمربیگری تیم ملی استعفا بدهد. پرویز مظلومی سال‌ها قبل در مورد منصور پورحیدری گفت: پورحیدری همه جام‌ها را در استقلال برد ولی زندگی خود را به این تیم باخت.
