آنقدر در این دو سال شجاع به تراکتور ضربه زده که نیازی به تکرار نیست. فقط به همین بازی با نفتچی نگاه کنید، اساساً هر کس بخواهد مشکل تراکتور را ریشه یابی کند، کافیست همین بازی با نفتچی را از اول تا آخر نگاه کند!
هر چقدر زنوزی با حاشیه هایی که می‌سازد و دعواهایی که راه می‌اندازد، با دشمن تراشی علیه تراکتور، باعث می‌شود تیم بیرون زمین به جای کمک، آسیب ببیند؛ وردست او درون زمین و ژنرال جانشینش، شجاع خلیل‌زاده در داخل خود تیم این مسئولیت را بر عهده دارد!
به همان دقایق شروع بازی نگاه کنید، شجاع خلیل‌زاده بی دلیل سراغ داور چهارم رفت تا داور وسط مجبور شود به او تذکر دهد. بعد چنان قیافه‌ای گرفت که همه بازیکنان دیدند، یعنی بروید و هر کار دوست دارید بکنید، طرف از من ترسید! یعنی همان روش و دکترین این سال‌ها در داخل که جواب هم داده!
اما دیدیم که نتیجه این فلسفه درست بازی بین المللی، اخراج فرشاد فرجی شد. یک بازیکن مبتدی هم می‌داند پا نباید از کمر بالاتر برود، پای فرجی توی صورت بازیکن ۱۹۰ سانتی حریف بود! تراکتور که گل عقب بود و برد می خواست، به بی اعصابی بازیکنانش -در راس همه شجاع- باخت تا به ۳ امتیاز که هدفش بود، نرسد.
و البته قبل از آن شجاع زحمت اصلی را کشیده بود! طبق معمول همیشه به خاطر سن بالا و عدم تمرکز روی تمرین و مسابقه، ضعیف ظاهر شد و وقتی تصمیم گرفت روی توپ برود، سایه زد تا بازیکن حریف پاس گل راحتی بدهد.
شجاع بعد آن صحنه سر جایش ایستاد و ترجیح داد به جای جبران اشتباه، سر سایر بازیکنان غر بزند. در ادامه بازی نیز او نه فقط نقشی در جمع کردن تیم عقب افتاده ۱۰ نفره نداشت، بلکه عملاً با کندی و ایستادن در یک نقطه تیمش را ۹ نفره کرده بود.
شجاع باید ممنون امیرحسین حسین‌زاده باشد که با آن دو پاس گل از اساس او را نجات داد اما حقیقت را چه خواهد کرد؟ اینکه از او دیگر برای تراکتور بازیکن درنمی آید!
