باشگاه خبرنگاران جوان - حسن حبیبی، سرمربی اسبق تیم ملی فوتبال ایران پس از چند سال بیماری، دارفانی را وداع گفت.
حسن حبیبی متولد سال ۱۳۱۸ بود و اگرچه در کرمان به دنیا آمد ولی پس از انتقال پدرش به تهران، ساکن محله چهارصددستگاه شد. او در دوران بازیگری برای شاهین و تاج بازی کرد و پس از تشکیل پاس تهران به خاطر این‌که دانش‌آموخته دانشکده پلیس بود، به این تیم پیوست و از او به عنوان یکی از بنیانگذاران سبزپوشان پایتخت یاد می‌شود. البته جدایی او از شاهین و پیویتنش به تاج در اوایل دهه چهل سر و صدای زیادی راه انداخت.
حبیبی یکی از ملی‌پوشان ما در رقابت‌های المپیک ۱۹۶۴ توکیو بود و همراه با تیم ملی ایران در جام ملت‌های ۱۹۶۸ تهران هم برای نخستین‌بار عنوان قهرمانی این پیکار‌ها را به دست آورد.
حبیبی مربی‌گری را از ابتدای دهه ۵۰ شمسی شروع کرد و با پاس قهرمان جام تخت جمشید شد. او اولین سرمربی تیم ملی ایران بعد از انقلاب بود و ما را به المپیک ۱۹۸۰ رساند. مسابقاتی که البته در مرحله نهایی آن شرکت نکردیم. حبیبی با تیم ملی ایران در جام ملت‌های ۱۹۸۰ کویت هم سوم شد و در پیکار‌های انتخابی المپیک ۱۹۹۲ بارسلونا ۱۹۹۶ آتلانتا نیز سکان هدایت تیم امید را بر عهده داشت، اما به موفقیتی دست نیافت.
او سالیان متمادی سرمربی آرارات بود و این تیم را به یکی از قطب‌های فوتبال تهران تبدیل کرد. حبیبی سابقه کار در برق شیراز و استقلال اهواز را هم داشت.
باشگاه خبرنگاران جوان درگذشت زنده یاد حسین حبیبی را به خانواده ایشان و جامعه فوتبال تسلیت می‌گوید.
