به گزارش “ورزش سه” کارلوس آلکاراس به وین آمده بود تا جام ببرد و در آخرین قدم، حتی اجازه نداد حریفش رؤیای قهرمانی را جدی بگیرد. ستاره ۲۳ ساله اسپانیایی عصر یکشنبه در فینال رقابت‌های ۵۰۰ امتیازی اتریش، الکس دِ مینور را چنان تحت فشار گذاشت که مرد شماره ۱۰ جهان پس از ۹۷ دقیقه مبارزه، چاره‌ای جز پذیرش شکست نداشت.
آلکاراس با نتایج قاطع ۶ بر ۱ و ۶ بر ۴ پیروز شد تا چهارمین قهرمانی خود در فصل ۲۰۲۶ را جشن بگیرد. آن هم در پایان هفته‌ای که هیچ‌کس نتوانست حتی یک ست از او بگیرد. پنج مسابقه، ده ست و ده پیروزی؛ ستاره اسپانیایی در وین چیزی جز فتح جام را نپذیرفت.
اما آخرین مانع آلکاراس حریفی معمولی نبود. دِ مینور با قهرمانی در روتردام و ده پیروزی متوالی در مسابقات سرپوشیده فصل ۲۰۲۶ به فینال رسیده بود؛ تنیسوری که سرعت فوق‌العاده، دفاع سرسختانه و توانایی بازگرداندن دشوارترین توپ‌ها، او را به کابوسی برای مهاجمان تبدیل می‌کند. بااین‌حال، آلکاراس از همان نخستین ضربات نشان داد که قصد ندارد در دام بازی فرسایشی حریف گرفتار شود. ضربات سهمگین او از دو سوی زمین، ترکیبی از قدرت و دقت را به نمایش گذاشت که حتی دوندگی‌های بی‌امان تنیسور استرالیایی نیز برای مهارش کافی نبود.
ست نخست، صحنه قدرت‌نمایی بی‌امان آلکاراس بود. دِ مینور با تمام توان جنگید و در پنج گیم از هفت گیم این ست، کار را به تساوی ۴۰-۴۰ کشاند، اما هر بار که لحظه تعیین‌کننده فرا می‌رسید، این ستاره اسپانیایی بود که ضربه آخر را می‌زد. آلکاراس سه بار سرویس حریف را شکست و با نتیجه ۶ بر ۱، نخستین ست را به نام خود ثبت کرد. در ست دوم اما مقاومت دِ مینور جدی‌تر شد. مرد استرالیایی در گیم‌های دوم، چهارم و هشتم، سه فرصت شکست سرویس را نجات داد و هر بار خود را از سقوط نجات داد؛ ولی در گیم دهم، دیگر راه فراری باقی نمانده بود. آلکاراس در امتیاز ۳۰ بر ۴۰، نخستین فرصت قهرمانی را به دست آورد و در رالی‌ای تماشایی که دو بازیکن را به نقاط مختلف زمین کشاند، آخرین ضربه را وارد کرد. همان یک امتیاز کافی بود تا مقاومت دِ مینور فرو بریزد و جام وین به دست ستاره اسپانیایی برسد.
آلکاراس پس از مسابقه اعتراف کرد که برای عبور از این حریف سرسخت، نقشه‌ای دقیق در سر داشته است. او گفت: «من و تیمم سطح بازی الکس را خیلی خوب می‌شناسیم. سبک بازی او واقعاً خطرناک است. توپ‌هایش بسیار سریع و کم‌ارتفاع حرکت می‌کنند و افزایش قدرت ضربات را دشوار می‌سازند. او فوق‌العاده سریع است و باید برای تک‌تک امتیازات بجنگید. شاید مقابل هر بازیکن دیگری ضربه‌ای بزنید که به امتیاز مستقیم تبدیل شود، اما مقابل او چنین چیزی تضمین‌شده نیست.»
اما آنچه قهرمانی آلکاراس را در وین به اتفاقی بزرگ‌تر تبدیل می‌کند، آماری است که پشت این جام پنهان شده است. ستاره اسپانیایی با فتح رقابت‌های اتریش، فصل ۲۰۲۶ خود را در مسابقات ۵۰۰ امتیازی ATP با ۱۶ پیروزی و صفر شکست به پایان رساند. عملکردی بی‌نقص که قهرمانی‌های دوحه، توکیو و وین را در بر می‌گیرد. آخرین بار که آلکاراس در این سطح طعم شکست را چشید، به فینال بارسلونا در آوریل ۲۰۲۵ بازمی‌گردد. روزی که مقابل هولگر رونه شکست خورد. از آن مسابقه تا امروز، ۲۶ بار به میدان رفته و ۲۶ بار پیروز از زمین خارج شده است. زنجیره‌ای که نه مدودف توانست در نیمه‌نهایی پاره کند و نه دِ مینور در نبرد بر سر جام.
این رکورد زمانی باشکوه‌تر جلوه می‌کند که نام آلکاراس را در کنار بزرگ‌ترین چهره‌های تاریخ تنیس قرار دهیم. ستاره ۲۳ ساله اسپانیایی در فهرست بازیکنان دارای بیشترین قهرمانی در رقابت‌های ۵۰۰ امتیازی ATP، تنها سه نام را بالاتر از خود می‌بیند: راجر فدرر، رافائل نادال و نواک جوکوویچ. سه اسطوره‌ای که سال‌ها بر تنیس جهان فرمانروایی کردند و حالا آلکاراس با سرعتی چشمگیر در حال نزدیک شدن به رکوردهای آن‌هاست.
آلکاراس پس از بالا بردن جام، از اهمیت این موفقیت در مسیر پیشرفت خود گفت: «این هفته برایم واقعاً احساسی و فوق‌العاده بود. چیزهای زیادی یاد گرفتم؛ اینکه چطور قدم‌به‌قدم پیش بروم، در زمین‌های سرپوشیده بهتر بازی کنم و اعتمادبه‌نفس بیشتری روی این سطح به دست بیاورم.»
حالا آلکاراس با کارنامه ۳۸ پیروزی و تنها پنج شکست در فصل ۲۰۲۶، راهی مسترز پاریس می‌شود؛ جایی که در نخستین مسابقه باید مقابل برنده دیدار ییری لهچکا و الکس میکلسن قرار بگیرد.
