پرسپولیس یکی از مهره‌های کلیدی خود را برای مدت طولانی از دست داد. طبق اعلام پزشک سرخ‌پوشان، محمدحسین کنعانی‌زادگان به دلیل پارگی مینیسک زانوی چپ تا پایان نیم‌فصل قادر به همراهی تیمش نخواهد بود؛ خبری تلخ که حالا تصمیم کادر فنی برای استفاده از این مدافع در بازی مقابل فولاد را زیر سؤال برده است.
کاپیتان اول پرسپولیس پیش از فیفادی قبلی مصدوم شد و به همین دلیل اردوی تیم ملی را از دست داد. با وجود این مصدومیت، او در دیدار مقابل فولاد در ترکیب اصلی قرار گرفت، اما نتوانست تا پایان مسابقه به بازی ادامه دهد و در دقایق پایانی تعویض شد. کنعانی‌زادگان پس از این مسابقه هم مدعی شد که به دلیل نیاز تیم، با وجود درد و با استفاده از آمپول و قرص به میدان رفته است.
البته شرایط خط دفاعی پرسپولیس هم چندان مساعد نبود. زارع با مصدومیت جزئی دست‌وپنجه نرم می‌کرد و ابرقویی نیز شرایط کاملاً مطلوبی نداشت، اما آیا کمبود بازیکن می‌تواند توجیه مناسبی برای استفاده از مدافعی باشد که هنوز به آمادگی کامل نرسیده و از مصدومیت رنج می‌برد؟
این تصمیم حالا هزینه سنگینی برای پرسپولیس به همراه داشته است. وقتی بازیکنی با چنین شرایطی در ترکیب اصلی قرار می‌گیرد، آن هم پس از مدتی دوری از فوتبال، ریسک تشدید مصدومیتش باید جدی گرفته شود. حتی اگر انتخاب یک بازیکن جوان و کم‌تجربه‌تر به معنای پذیرش احتمال اشتباهات فردی بود، شاید این ریسک به مراتب منطقی‌تر از به میدان فرستادن مدافعی بود که هنوز شرایط بازی کردن در بالاترین سطح را نداشت.
حالا پرسپولیس باید برای مدت طولانی بدون یکی از مهم‌ترین مهره‌های خط دفاعی خود به میدان برود. کنعانی‌زادگان نه‌تنها یکی از مدافعان اصلی تیم، بلکه کاپیتان اول و یکی از رهبران رختکن سرخ‌پوشان است؛ غیبتی که می‌تواند در هفته‌های پیش رو مشکلات جدی برای کادر فنی ایجاد کند.
اکنون پرسش اصلی این است: آیا ارزش ریسک کردن روی مدافعی که هنوز به آمادگی کامل نرسیده بود، آن‌قدر زیاد بود که پرسپولیس حالا برای ماه‌ها یکی از ستون‌های اصلی خط دفاعی خود را از دست بدهد؟
