به گزارش ورزش سه، عبدالغنی که هم نسل علی دایی، کریم باقری، خداداد، مهدوی‌کیا و ... بود، سه جام‌جهانی را تجربه کرد و تا ۴۳سالگی به فوتبال ادامه داد. حالا نام این چهره خاطره‌انگیز دوباره به یک مسابقه مهم گره خورده؛ جایی که پسر ۲۱ساله‌اش عُدی، با پیراهن الخلود برابر النصر قرار می‌گیرد؛ همان تیمی که پدرش با آن دو بار قهرمان لیگ عربستان شد.
از روزهای تقابل با ایران تا سه جام جهانی
حسین عمر عبدالغنی سلیمانی، مدافعی چپ پا که می‌توانست در پست‌های مختلف بازی کند، از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۸ عضو تیم ملی عربستان بود و ۱۳۸ بازی ملی انجام داد؛ آماری که نام او را در میان باسابقه‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال این کشور قرار می‌دهد. حضور در جام‌های جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، ۲۰۰۲ کره و ژاپن و ۲۰۰۶ آلمان، بخشی از کارنامه بین‌المللی اوست.
برای فوتبال ایران، نام عبدالغنی یادآور سال‌هایی است که تقابل با عربستان یکی از حساس‌ترین اتفاقات فوتبال ملی و باشگاهی آسیا بود. او در جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ مقابل ایران بازی کرد و در سال‌های بعد نیز در دوره‌ای طولانی از فوتبال منطقه حضور داشت.
با این حال کمتر بازیکنی از نسل او توانست تا این اندازه طولانی در فوتبال حرفه‌ای باقی بماند. عبدالغنی پس از سال‌ها حضور در الاهلی، در سال ۲۰۰۸ راهی نیوشاتل زاماكس سوئیس شد و تجربه‌ای اروپایی را پشت سر گذاشت. سپس به النصر پیوست؛ تیمی که بخش مهمی از سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای او را شکل داد.
عبدالغنی در اکتبر ۲۰۲۰ و در ۴۳سالگی رسما از فوتبال خداحافظی کرد؛ پایان مسیری که بیش از ۲۵ سال طول کشید. او در سال‌های پایانی، دیگر آن بازیکن جوان دهه ۹۰ میلادی نبود اما همچنان در سطح اول فوتبال عربستان و آسیا بازی می‌کرد. حضورش در ۴۳سالگی در لیگ قهرمانان آسیا، تصویری از طول عمر کم‌نظیر حرفه‌ای او بود.
النصر؛ تیمی که پدر عُدی با آن قهرمان شد
داستان این هفته، یک نقطه اتصال ویژه دارد: عُدی قرار است با الخلود برابر النصر بازی کند؛ تیمی که پدرش در آن جایگاه ویژه‌ای داشت.
عبدالغنی در دوران حضورش در النصر، در قهرمانی‌های متوالی این تیم در لیگ عربستان طی فصل‌های ۲۰۱۳-۲۰۱۴ و ۲۰۱۴-۲۰۱۵ نقش داشت. او در النصر کاپیتان و یکی از چهره‌های مهم تیمی بود که پس از سال‌ها دوباره در فوتبال عربستان به قدرت رسید.
حالا پدر در موقعیتی متفاوت قرار گرفته است. او از یک سو خاطرات و علاقه‌اش به النصر را دارد و از سوی دیگر، با دیدن پسرش در پیراهن الخلود، به تیمی دل بسته که آینده فوتبالی عُدی به آن گره خورده است. به تعبیر گزارش روزنامه «الشرق‌الاوسط»، این مسابقه برای عبدالغنی بزرگ، دیداری است که احتمالا دلش می‌خواهد هر دو تیم در آن موفق باشند.
