ساکت الهامی پس از تساوی پیکان مقابل ملوان، در اقدامی عجیب و بحث‌برانگیز، به‌جای توضیح درباره وضعیت فنی تیمش، عادل فردوسی‌پور را هدف حمله قرار داد؛ آن هم با اظهاراتی که بیشتر از آنکه به فوتبال و نتایج پیکان مربوط باشد، بوی تسویه‌حساب شخصی می‌داد.
الهامی با خطاب قرار دادن فردوسی‌پور گفت: «تو که ادعا می‌کنی مردمی هستی، نباید چیزی را که نمی‌دانی منتشر کنی.» او همچنین مدعی شد فردوسی‌پور از چند مربی خاص حمایت می‌کند و در ادامه، ماجرای توقیف برنامه‌اش و اشک‌های او را پیش کشید تا به این نتیجه برسد که نباید دم از مردمی بودن بزند!
اما سؤال اصلی اینجاست: این حرف‌ها چه ارتباطی به وضعیت پیکان دارد؟
پیکان با هدایت ساکت الهامی تا امروز دو برد، چهار تساوی و چهار شکست به دست آورده و با ۱۰ امتیاز در رده دوازدهم جدول قرار دارد. این آمار، فارغ از هر بحث رسانه‌ای، به‌اندازه کافی درباره شرایط تیم حرف می‌زند. حالا اگر خبری درباره احتمال تغییرات روی نیمکت پیکان منتشر شود، آیا چنین موضوعی در فوتبال اتفاقی عجیب و غیرمنتظره است؟
در فوتبال حرفه‌ای، مربیانی که نتایج مطلوب نمی‌گیرند، طبیعتاً در معرض تغییر قرار دارند؛ همان‌طور که گاهی مدیران باشگاه‌ها نیز بابت عملکردشان زیر سؤال می‌روند. این نه توهین به مربی است، نه حمله به خانواده او و نه اتفاقی خارج از قواعد فوتبال. بحث بر سر عملکرد است و بس!
اگر خبری نادرست منتشر شده، راهش روشن است؛ تکذیب، ارائه توضیحات و پاسخ‌گویی در همان فضای رسانه‌ای. اما اینکه یک خبر درباره احتمال تغییر سرمربی به مسائل خانوادگی گره بخورد یا پای انتقاد از سرمربی تیم ملی و ماجرای توقیف یک برنامه تلویزیونی به میان کشیده شود، چه چیزی را حل می‌کند؟ آیا با حمله به فردوسی‌پور، نتایج پیکان بهتر می‌شود؟ آیا امتیازهای ازدست‌رفته برمی‌گردند؟
بی‌تعارف، فوتبال ایران هنوز فاصله زیادی با حرفه‌ای‌گری دارد؛ جایی که گاهی به‌جای نقد فنی، حاشیه می‌سازیم و به‌جای پاسخ روشن، سراغ پرونده‌های قدیمی می‌رویم. با این شکل از مواجهه با نقد و خبر، فوتبال ایران بیشتر به یک مهدکودک بزرگ شباهت پیدا می‌کند؛ جایی که همه دنبال مقصرند، اما کمتر کسی حاضر است درباره اصل ماجرا حرف بزند!
