مهدی قایدی در بازگشت تیم ملی از جام جهانی در یک برنامه غیر مرتبط به فوتبال و غیر تخصصی شرکت و آنجا در پاسخ به یک سوال فان، در برنامه فان، حرفی زد که وقتی در اولین فیفادی بعد جام جهانی دعوت نشد، امیر قلعه نویی گفت چارچوب و خطوط قرمزی دارد که هر کس از آن عبور کند، جایی در تیم او نخواهد داشت!
قلعه نویی اسم نبرد و هیچ آدم عاقلی هم لزوم داشتن چارچوب و قانون را رد نمی کند. اما به همان اندازه که ادعای نیمکت نشینی قایدی و غیر موثر بودن او در باشگاهش، بابت عدم دعوت به تیم ملی غیر قابل استناد است، شایعات به زبان آوردن آن جمله نیز به سرعت رشد کرد و فراگیر شد. حالا با تکرار نمونه مشابه، می‌توان به متر و معیاری برای سنجش آن ماجرا رسید!
شایعات در گوشی در فوتبال ایران همواره گفته‌اند که امیر قلعه نویی دل خوشی از علی دایی و جواد نکونام بابت انتقادهایشان از تیم ملی ندارد. بعد مصاحبه جنجالی بیرو خبر از جلسه‌ای با حضور مدیرعامل و سرمربی در تبریز رسید که حاکی از دوطرفه بودن این حس داشت! علاوه بر نکونام، حجت کریمی هم بارها علناً گفته در هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال، او مخالف تمدید قرارداد قلعه نویی بوده و خداداد هم بارها گفته بود نزدیکان امیر به او گفته‌اند در حضور جمع از امیر خان انتقاد نکن که خوشش نمی‌آید!
اگر اصل را بر صحت این ادعاها بگذاریم، حالا تصور کنید تکلیف یک بازیکن که به خود اجازه داده در یک برنامه تخصصی فوتبال، تصمیمات سرمربی را آن هم در بالاترین سطح، یعنی جام جهانی زیر سوال ببرد، چه خواهد بود؟! امیرحسین حسین‌زاده به صراحت گفت با توجه به آمادگی خود در این دو سال و رکوردها و آمار درخشانش، انتظار داشته بیشتر از این در جام جهانی بازی کند!
تراکتور در لیگ نخبگان بازی دارد و ساعاتی قبل کنفرانس مطبوعاتی قبل بازی برگزار شد. جایی که سرمربی یک بازیکن تیمش را با خود می‌برد و می‌دانیم انتخاب آن بازیکن به دلایل مختلفی بستگی دارد. حالا حضور حسین‌زاده کنار جواد نکونام در این کنفرانس به نظر شما چه معنایی دارد؟! آیا نکونام خواسته به آقای گل لیگ بابت گلزنی -پس از چند بازی ناکامی- پاداش بدهد و روحیه او را برای تکرار گلزنی در آسیا تقویت کند؟ یا اینکه انتخاب حسین‌زاده به همان مصاحبه برمی‌گردد؟
