پرسپولیس و فولاد در حالی به مصاف هم آمدند که هر دو تیم در این فصل تنها یک بار طعم شکست را چشیده بودند. پرسپولیس تارتار در هفته سوم در تبریز به تراکتور ۱-۰ باخته بود و فولاد مطهری، در هفته پنجم در خرم آباد به خیبر ۲-۰ و هر دو مربی که به عنوان هافبک میانی در دهه ۷۰ پیراهن پرسپولیس را به تن داشتند، در این شکست گل نزده بودند.
در هفته دهم پرسپولیس آمده بود تا با حفظ سه امتیاز در تهران، در صدر جدول با تراکتور و استقلال فاصله ایجاد کند. هر سه تیم تا قبل این بازی ۲۰ امتیازی و به دلیل تفاضل گل، اول تا سوم بودند. درست به همان اندازه مربیان و هواداران تراکتور، استقلال و سپاهان می‌خواستند فولاد با مطهری، یقه پرسپولیس را گرفته و نگذارد رقابت تنگاتنگ در صدر جدول از بین برود!
حالا این اتفاق افتاده و پرسپولیس دومین باخت این فصل را متحمل شد. بازی‌های هفته‌های بعد کماکان در اوج حساسیت خواهد بود اما این بازی برای پرسپولیس و شخص تارتار هم آورده داشت، تجربه گران که قطعاً تارتار از آن استفاده خواهد کرد.
هر دو باخت پرسپولیس در این فصل -در تبریز و در تهران- مقابل دو تیم قرمز پوش شمال و جنوب کشور، با نتیجه مشابه یک بر صفر رقم خورده و هر دو گل مغلوب کننده پرسپولیس، در دقایق آخر مسابقه به ثبت رسیده است! جالب‌تر اینکه در هر دو گل، ایراد دفاعی پرسپولیسی‌ها نقش اصلی را داشت نه برنامه حریف!
در تبریز، دانیال ایری با آن اشتباه مرگبار زمینه باخت پرسپولیس را ایجاد کرد و در شهر قدس، هافبک دفاعی با غیبت در منطقه بازی خود، مقصر اصلی بود و سپس، ناهماهنگی بخش دفاعی پرسپولیس در موج دوم حمله، باعث ایجاد آن فضای مهلک برای ضربه زنی شد.
دو باخت مشابه در دقایق آخر با یک درد مشترک که قطعاً مهدی تارتار باید فکری به حالش کند.
