به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، یکی از ۱۹ طلای کاروان ورزش ایران در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی به علی عالی‌پور رسید. وزنه‌بردار دسته ۹۵ کیلوگرم تیم ملی که به همراه علی داودی توانستند دو طلای تیم ملی وزنه‌برداری را در ناگویا به دست بیاورند. حالا این وزنه‌بردار ۲۲ ساله خود را برای مسابقات جهانی آماده می‌کند و می‌خواهد با رسیدن به سهمیه المپیک، به هدف بزرگ‌ترش که طلای المپیک است برسد.
علی عالی‌پور پس از کسب اولین مدال طلای خود در بازی‌های آسیایی، با حضور در اردوی تیم ملی وزنه‌برداری خود را آماده رقابت‌های جهانی کرده است. وزنه‌برداری که در گفت‌وگو با تابناک از روزهایی صحبت کرد که با هشتمی در آسیا انگیزه‌ای برای ادامه دادن نداشت، اما حالا با کسب طلای آسیایی، به اهداف بزرگ‌تری فکر می‌کند.
- بیشتر بخوانید:
علی داودی: چیزی جز طلای المپیک خوشحالم نمی‌کند
باتوجه به شیوع ویروس آنفولانزا و کرونا با شروع فصل پاییز، اردوی تیم ملی وزنه‌برداری با پروتکل‌های بهداشتی برگزار می‌شد و از همین‌رو افراد خارج از اردو باید با ماسک بهداشتی وارد اردو می‌شدند. در ادامه می‌توانید گفت‌وگوی علی عالی‌پور با تابناک را ببینید و بخوانید:
تابناک: این روزها برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان تمرین می‌کنید. پس از کسب مدال طلای ارزشمند بازی‌های آسیایی، شرایط تمرینی‌تان چطور است؟
خدا را شکر توانستیم در بازی‌های آسیایی مدال طلا کسب کنیم. حدود ۱۰ روز است که تمرینات خود را برای مسابقات جهانی آغاز کرده‌ایم و به‌تدریج فشار تمرینات را افزایش می‌دهیم. در حال حاضر، می‌توان گفت در مرحله ریکاوری هستیم و فشار زیادی به بدن وارد نمی‌کنیم تا در روزهای نزدیک به مسابقه، یک بار دیگر به اوج آمادگی برسیم و سپس در رقابت‌ها شرکت کنیم. شرایط بدنی‌ام خوب است. ان‌شاءالله این وضعیت ادامه داشته باشد تا بتوانیم در مسابقات جهانی دست‌کم وزنه‌های خودمان را مهار کنیم و حتی به رکوردهای بالاتری برسیم.
تابناک: یکی از عواملی که مدال طلای شما و علی داودی را ارزشمندتر کرد، وضعیت وزنه‌برداری ایران در دوره گذشته بازی‌های آسیایی بود؛ جایی که تیم وزنه‌برداری کشورمان تنها یک مدال نقره کسب کرده بود. این بار در بخش مردان دو مدال طلا و در بخش زنان دو مدال برنز به دست آوردیم که آن‌ها هم بسیار ارزشمند بودند. به نظر می‌رسد این نتایج بار دیگر توجه‌ها را به وزنه‌برداری ایران جلب کرده است؛ رشته‌ای که همواره جایگاه ویژه‌ای در ورزش کشور داشته و از امیدهای اصلی مدال‌آوری ایران در بازی‌های آسیایی و المپیک بوده است. حالا که دوباره نگاه‌ها به سمت شما و سایر وزنه‌برداران برگشته، مسئولیت بیشتری هم احساس می‌کنید؟
تا جایی که به خاطر دارم، در دوره قبلی بازی‌های آسیایی، یک مسابقه جهانی هم در فاصله زمانی نسبتاً کوتاهی پیش از آن برگزار شده بود. به همین دلیل، تیم ما فرصت زیادی برای بازیابی آمادگی نداشت و نتوانست در بازی‌های آسیایی عملکردی را که انتظار می‌رفت، به نمایش بگذارد. خدا را شکر این بار ابتدا بازی‌های آسیایی برگزار شد و پس از آن نوبت به مسابقات جهانی رسید. حالا زمان زیادی تا مسابقات باقی نمانده و یکی‌دو هفته دیگر راهی رقابت‌ها می‌شویم. همین شرایط کمک کرد بتوانیم مدال‌های خوبی کسب کنیم.
البته دو نفر از دوستان‌مان نتوانستند عملکرد مطلوبی داشته باشند، اما به‌هرحال کسب دو مدال طلا نتیجه کمی نیست. ان‌شاءالله در مسابقات آینده هم بتوانیم این روند را ادامه دهیم. پس از مسابقات جهانی نیز تا المپیک باید در رقابت‌های مختلف شرکت کنیم و به‌تدریج سهمیه بگیریم. امیدوارم بتوانیم در این مسیر به نتایج خوبی برسیم و در نهایت در المپیک هم مدال ارزشمندی کسب کنیم.
درباره تأثیر این مدال‌ها بر جایگاه وزنه‌برداری هم قطعاً با شما موافقم. چند سالی بود که شرایط به این شکل نبود که دو وزنه‌بردار ایران در بازی‌های آسیایی مدال طلا بگیرند. در نسل‌های قبلی، ورزشکارانی مانند بهداد سلیمی و سهراب مرادی حضور داشتند که وزنه‌های خوبی می‌زدند و در مسابقات مختلف مدال طلا و نقره کسب می‌کردند. در آن دوران، وزنه‌برداری ایران بیشتر در کانون توجه قرار داشت.
تابناک: به نظر می‌رسد پس از نسل کیانوش رستمی، سهراب مرادی و بهداد سلیمی، فاصله‌ای ایجاد شد تا نسل جدیدی که شما هم عضوی از آن هستید، شکل بگیرد.
بله، درست است. بسیاری از وزنه‌برداران آن نسل دچار آسیب‌دیدگی شدند و ورزش را کنار گذاشتند. برخی نیز به‌دلیل افزایش سن از دنیای قهرمانی خداحافظی کردند. در نتیجه، وزنه‌بردارانی باقی نمانده بودند که بتوانند جای خالی بزرگان آن نسل را پر کنند. پس از آن، فدراسیون پوست‌اندازی کرد و تعدادی از وزنه‌برداران جوان را به تیم بزرگسالان آورد. اگر به ترکیب فعلی نگاه کنیم، بیشتر بچه‌ها متولد دهه ۸۰ هستند؛ از متولدین سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ گرفته تا ورزشکارانی که حدود ۲۲ یا ۲۳ سال دارند. در حال حاضر، علی داودی با ۲۷ سال سن یکی از باتجربه‌ترین و بزرگ‌ترهای تیم ماست.
تابناک: در فوتبال، ورزشکار ۲۷ ساله را هنوز جوان به حساب می‌آورند!
در تیم ما علی‌آقا بزرگ‌تر از بقیه است. در حال حاضر، وزنه‌برداران بزرگ‌تر از علی‌آقا نداریم که یا ورزش را کنار گذاشته‌اند یا دیگر در اردوها حضور ندارند. حدود یکی‌دو سال است که بچه‌ها تمرینات خوبی را پشت سر می‌گذارند و رکوردهایشان هم به شکل قابل‌توجهی افزایش یافته است. خدا را شکر، برخی از آن‌ها به رکوردهایی رسیده‌اند که می‌توانند در مسابقات جهانی و آسیایی برای کشورمان مدال بگیرند.
در بازی‌های آسیایی چهار نفر از ما اعزام شدیم و اگر تعداد بیشتری از وزنه‌برداران فرصت حضور در این رقابت‌ها را پیدا می‌کردند، احتمال داشت مدال‌های بیشتری کسب کنیم. در این دو سال، برخی از بچه‌ها یا به‌دلیل جوان بودن به مسابقات اعزام نشدند یا نتوانستند وزنه‌های خوبی بزنند تا برای مدال طلا رقابت کنند و در نهایت به مدال‌های نقره یا برنز هم نرسیدند. حالا خدا را شکر، بیشتر بچه‌ها پخته‌تر شده‌اند و تجربه بیشتری دارند. ان‌شاءالله از این به بعد بتوانند مدال‌های خوبی برای کشورمان کسب کنند.
تابناک: البته به‌جز علی داودی [و مصطفی جوادی]، فکر می‌کنم بازی‌های آسیایی برای بیشتر اعضای تیم تجربه تازه‌ای بود، درست است؟
نه، علی‌آقا و مصطفی جوادی پیش از این هم در بازی‌های آسیایی حضور داشتند، اما من و آقای نصیری که تقریباً هم‌سن‌وسال هستیم، برای نخستین بار در این رقابت‌ها شرکت کردیم.
تابناک: نکته دیگری که می‌توان به آن اشاره کرد، حضور چهره‌های باسابقه وزنه‌برداری در مدیریت و کادر فنی این رشته است. افرادی مانند حسین رضازاده، سجاد انوشیروانی که در هیئت رئیسه هستند و ریاست فدراسیون را برعهده دارد و بهداد سلیمی که سرمربی تیم ملی است. در واقع، بخشی از نسل موفق وزنه‌برداری ایران اکنون مسئولیت اداره این رشته را برعهده گرفته است. فکر می‌کنم کار کردن در کنار این افراد و استفاده از تجربه آن‌ها برای شما هم موهبت بزرگی است و می‌تواند در مسیر کسب مدال المپیک کمک‌تان کند.
قطعاً همین‌طور است. از رئیس فدراسیون گرفته تا سرمربی و مربیان، همگی قهرمانان المپیک یا جهان هستند و مسیر قهرمانی را تجربه کرده‌اند. آن‌ها آخر این راه دیده‌اند و می‌دانند رسیدن به بالاترین سطح وزنه‌برداری چه مراحلی دارد. برای ما هم هدف نهایی، رسیدن به المپیک و کسب مدال طلاست.
آقای بهداد سلیمی مدال طلای المپیک را در کارنامه دارد و آقای سجاد انوشیروانی هم مدال المپیک کسب کرده است. مربیان ما نیز تجربه‌های ارزشمندی دارند؛ از جمله آقای مصطفی که قهرمان جهان بوده و آقای نادری که قهرمان آسیاست و از مربیان خوب ایران به شمار می‌رود. خدا را شکر، همه این افراد در کنار ما هستند و تجربیات‌شان را در اختیارمان می‌گذارند.
هر ورزشکاری، هرقدر هم توانمند باشد، ممکن است در مقطعی اشتباه کند و به عملکرد یا حتی سلامت ورزشی خود آسیب بزند. خوشبختانه، قهرمانان جهان و المپیک در کنار ما حضور دارند و اشتباهاتی را که خودشان در مسیر قهرمانی مرتکب شده‌اند، به ما گوشزد می‌کنند. آن‌ها توضیح می‌دهند چه کارهایی باید انجام دهیم و از چه کارهایی باید پرهیز کنیم. به این ترتیب، می‌توانیم از تجربه آن‌ها استفاده کنیم، مسیر پیشرفت را راحت‌تر طی کنیم و از راهی که برای رسیدن به هدف‌مان انتخاب کرده‌ایم، منحرف نشویم.
تابناک: در مسابقات پیش رو، علاوه بر رقابت برای کسب مدال، بحث انتخابی المپیک و کسب سهمیه هم مطرح است. از نظر کسب سهمیه و مدال المپیک، چه زمانی فکر می‌کنید بتوانید به اهداف‌تان برسید؟ چون هدف بزرگ‌تر شما برای المپیک است؟
خدا را شکر، تا اینجا شرایط خوبی داشته‌ام. قبلاً حتی فکر نمی‌کردم بتوانم تا این اندازه پیشرفت کنم و چنین وزنه‌هایی بزنم. مدتی رکوردهایم بسیار پایین‌تر بود و وزنم هم کمتر بود؛ به‌طوری‌که عملکردم در سطحی نبود که توجه زیادی جلب کند. نخستین مسابقه‌ام در بازی‌های آسیایی ازبکستان در رده جوانان بود که در آنجا هشتم شدم. وقتی در اولین مسابقه هشتم می‌شوید، طبیعیتاً انگیزه‌ای برای شما نمی‌ماند و احساس کنید دیگر چیزی برای رسیدن باقی نمانده است.
پس از آن، خدا را شکر آقای نواب آمدند و با وجود اینکه هنوز در رده جوانان بودم، من را به اردوی تیم بزرگسالان دعوت کردند. وزنم افزایش پیدا کرد و رکوردهایم هم به شکل چشمگیری بالا رفت. در یک سال پایانی که با ایشان تمرین کردم، رکوردهایم حدود ۱۰۰ کیلوگرم افزایش یافت. همان سال دوباره در مسابقات آسیایی شرکت کردم؛ مسابقه‌ای که پیش‌تر در آن هشتم شده بودم، اما این بار توانستم به مقام نخست برسم. از آن زمان، پیشرفتم ادامه پیدا کرد و پس از آن در مسابقات جهانی و رقابت‌های دیگر شرکت کردم تا به شرایط فعلی برسم.
در حال حاضر، رکوردهایم چندان با رکوردهای سهراب مرادی، قهرمان المپیک، فاصله ندارد. ایشان پیش‌تر در وزن ما، یعنی دسته ۸۹ کیلوگرم، در یک‌ضرب وزنه‌ای در حدود ۱۹۰ کیلوگرم و در دوضرب ۲۳۳ کیلوگرم مهار کرده بودند که رکوردهای جهانی این دسته محسوب می‌شدند. قبلاً به این وزنه‌ها فکر می‌کردم، می‌گفتم خیلی زیاد است، اما الان فاصله زیادی با این رکوردها ندارم. سهراب مرادی یکی از وزنه‌برداران خاص و قدرتمند این رشته است. خدا را شکر، لطف خدا شامل حالم شده و توانسته‌ام به این رکوردها نزدیک شوم. در حال حاضر، در تمرینات وزنه ۱۹۰ کیلوگرم را در یک‌ضرب و ۲۲۵ کیلوگرم را در دوضرب مهار کرده‌ام. بنابراین، حدود ۸ تا ۹ کیلوگرم با رکوردهای موردنظر در یک‌ضرب و دوضرب فاصله دارم. ان‌شاءالله طی یکی‌دو سال آینده بتوانم این فاصله را جبران کنم و در مسابقات رسمی رکورد جهانی به ثبت برسانم.
- بیشتر بخوانید:
بهداد سلیمی: هدف ما کسب ۳ مدال المپیک است
البته وزنه‌برداری رشته‌ای است که احتمال آسیب‌دیدگی در آن بالاست؛ چون با وزنه‌های سنگین سروکار داریم. آهن است و زبان نمی‌فهمد! ممکن است یک روز شرایط بدنی‌تان مناسب نباشد، اما باز هم مجبور باشید با وزنه‌های سنگین کار کنید و همین موضوع خطر آسیب‌دیدگی را افزایش می‌دهد. با این حال، امیدوارم نه من و نه سایر بچه‌ها دچار آسیب‌دیدگی نشویم تا بتوانیم به المپیک برسیم. من مطمئنم که مدال طلای المپیک را کسب می‌کنم.
تابناک: یعنی از دوره‌ای که به‌دلیل نتیجه ضعیف در نخستین مسابقه ناامید شده بودید، به مرحله‌ای رسیده‌اید که به توانایی خودتان باور دارید و برای کسب طلای المپیک هدف‌گذاری کرده‌اید.
بله. قبلاً به این قانع بودم که فقط یک مدال طلای آسیا داشته باشم و فکر می‌کردم رسیدن به چنین رکوردهایی تقریباً غیرممکن است و نمی‌توانم به آن‌ها برسم. اما حالا سه مدال طلای آسیا و دو مدال جهانی دارم. ان‌شاءالله در مسابقات جهانی پیش‌رو هم بتوانم مدال طلا بگیرم و تعداد مدال‌های طلای من به چهار برسد.
تابناک: و مدال المپیک هم هدف بزرگ‌تر شماست.
امیدواریم تا زمان المپیک، مدال‌های طلا را یکی‌یکی به کارنامه‌ام اضافه کنم و در نهایت المپیک که ببینم چه می‌شود.
تابناک: به چه چیزی فکر می‌کنی؟
به نظرم مدال طلای المپیک را می‌گیرم. خودم به این موضوع اطمینان دارم. ان‌شاءالله اگر دچار آسیب‌دیدگی نشوم، این باور را در عمل ثابت می‌کنم.
تابناک: صحبت دیگری داری؟
در پایان می‌خواهم از شما تشکر کنم که زحمت کشیدید و به اینجا آمدید. همچنین از فدراسیون وزنه‌برداری و کادر فنی تشکر می‌کنم که همواره از ما حمایت می‌کنند و همه دست‌به‌دست هم داده‌اند تا بتوانیم پیشرفت کنیم و آینده بهتری داشته باشیم؛ هم برای خودمان و هم برای رشته وزنه‌برداری. ان‌شاءالله بتوانیم نتایج خوبی بگیریم و با عملکردمان پاسخ‌گوی زحمات و حمایت‌های فدراسیون باشیم.
گفت‌وگو: علیرضا محرمی
