قبول دارید که در فوتبال ایران، همه چیز کاملاً برعکس همه جای دنیاست؟ همه جای دنیا پنجره نقل و انتقالاتی فرصتی است تا تیم‌ها بتوانند با خرید بازیکنان شایسته و آماده، نقاط ضعف خود را پوشش و تیمشان را تکمیل و تقویت کنند اما اینجا بازاری است برای پر کردن جیب دلال‌ها و از بین بردن تیم‌های خوب و هماهنگ!
استقلال این فصل را با پنجره بسته شروع کرد. اتفاقی که درست مثل ماجرای پرسپولیس برانکو، به نفع تیم بزرگ پایتخت تمام شد. سهراب بختیاری‌زاده ماند و تعدادی بازیکن که می‌دانست هیچکس با هیچ قدرتی، نمی‌تواند کسی را به آن جمع اضافه کند. پس با خیال راحت نشست و با همکاران و مشاورانش، طرح و برنامه ریخت تا با استفاده از همین بضاعت موجود، بهترین خر جی را بگیرد و نتیجه‌اش این تیمی شد که الان می‌بینیم.
و درست در روزهایی که استقلال در لیگ برتر و لیگ نخبگان آسیا هم خوب بازی می‌کند و هم خوب نتیجه می‌گیرد، مرد همه کاره باشگاه که به اندازه علاقه به شهرت و مصاحبه، از هر فرصت برای ساختن کارنامه برای خود استفاده می‌کند، طی این چند وقت بارها وعده داده پنجره استقلال را باز خواهد کرد!
شکی نیست که مدیران استقلال، در ابتدای فصل نیز تمام تلاش خود را کردند تا با پرداخت بدهی‌های ناشی از قراردادهای فجیع فصل قبل با خارجی‌ها، مجوز نقل و انتقالات تیم را بگیرند. تیمی که مثل تمام تیم‌های فوتبال در دنیا، نقاط ضعفی دارد و همه قبول دارند که اگر تقویت شود، به مراتب بهتر است.
اما چیزی که تن و بدن فوتبال دوستان ایرانی را می‌لرزاند، کارنامه کلی مدیران ما و بخصوص، کادر مدیریت فعلی آبی ها در خرید است! حرفهای چندی قبل ریکاردو ساپینتو را بیاد بیاورید؛ مرد پرتغالی به صراحت از دخالت مدیریت در جذب بازیکنان حرف زد و از مثال موسی جنپو استفاده کرد، که نه او و نه مشاور باشگاه -سیدورف که کسی نفهمید چطور آمد و مشاور کی بود و چه مشورتی داد!- و نه هیچکس دیگر، این تحفه را گردن نگرفت!
ساپینتو مدعی شد جنپو را نمی‌خواسته و او را با چنان مبلغ گزافی به تیم تحمیل کرده‌اند که تیمش بهم ریخت. سایر بازیکنان با اطلاع از مبلغ دستمزدش و با تماشای کیفیت او در تمرین و مسابقه، دیگر انگیزه و تمایلی برای بازی و پیشرفت نداشتند! بماند که هر وقت او در زمین بود، تیم ده نفره باید با حریف ۱۲ نفره می جنگید، چرا که بیشتر هنر این وینگر، به سود رقبا بود تا استقلال!
استقلال سهراب در برخی پست‌ها نیاز به ترمیم و تقویت دارد اما کی و کجا مدیران در فوتبال ما، دیدگاه فنی به خرید بازیکن داشته‌اند که حالا از تاجرنیا توقع داشته باشیم؟ شکی نیست اگر پنجره باز شود، اولویت رزومه شخصی به نیاز فنی تیم، باعث جذب نام‌های درشت اما بلااستفاده خواهد شد که این تیم یکدست و شایسته فعلی را خراب می کند.
ساپینتو به صراحت گفت آنهایی که موسی جنپو را به تیمش تحمیل کردند، با فشار از بالا خواهان بازی کردن او هم شدند، چرا که باید دهان هواداران را می بستند که به حق، سوال داشت چرا باید ارقام میلیون دلاری خرج چنین بازیکنانی شود که هیچ کارایی برای تیم ندارند؟ بازیکن باید به میدان بیاید تا بعد فرضا مصدوم شود و دیگر بازی نکند!
الان تیم سهراب به اوج بلوغ و هماهنگی رسیده و جوانانش، انگیزه پیدا کرده‌اند و همه چیز خوب پیش می‌رود. اگر پنجره باشگاه باز شود، با سابقه‌ای که از خرید بازیکن توسط تاجر نیا و همکارانش داریم، اول مبالغ کلان پرداختی باعث مقایسه دستمزدها در تیم شده و سپس، این سوال که کدام یک از این بازیکنان لایق باید از ترکیب خارج شوند تا جا برای این تحفه ها باز شود؟
به این ترتیب، خیلی راحت این تیم خوب، خراب می شود چون نمی توان خرید گرانقیمت وسط فصل را بازی نداد! همه بازیکنان -چه آنها که نیمکت نشین می شوند و چه آنها که باید کنار خرید ضعیف بازی کنند- روحیه فعلی را از دست داده و دیگر نمی توان آنها را از بحران درآورد. خدا نکند که به واسطه جذب جدید، پرداختی نفرات هم عقب بیفتد، آن وقت از گواردیولا هم کاری ساخته نیست، چه رسد به سهراب!
حالا به سهراب بختیاری‌زاده حق می‌دهید که عمیقاً نگران باز شدن پنجره نقل و انتقالاتی استقلال باشد؟ چه بسا او در خلوت و نزد محارم خود، بارها از این نگرانی حرف زده و دست به دعا برداشته که پنجره استقلال کماکان بسته بماند! درست مثل هواداران و کارشناسان که دیده اند چطور دو بازیکن اهل بوسنی بدون نظر سرمربی -آن هم نکونام- به تیم تحمیل و بابت پرداخت جریمه و قرارداد آنها، استقلال وارد چه بحرانی شد!
