به گزارش "ورزش سه"، مورینیو چند بازیکن تکنیکی و باکیفیت در کار با توپ را در ترکیب ابتدایی کنار هم قرار داد و رئال مادرید، بدون آنکه نمایشی توفانی و خیره‌کننده داشته باشد، روان‌تر از نیمه اول فاجعه‌بار بازی برابر رم به گردش توپ پرداخت.
مهم‌ترین تصمیم سرمربی، انتقال فده والورده به پست مدافع راست بود؛ تصمیمی که یکی از مشکلات خط میانی را حل کرد (چرا که زوج او با شوامنی هماهنگ نیست) و همزمان راه‌حلی برای بازیسازی از خط دفاع فراهم ساخت. فده هرچند کروس نیست، اما توانایی فنی بالایی دارد و حضور در کناره زمین، بهترین بستر را برای برجسته شدن بزرگ‌ترین ویژگی او، یعنی نفوذهای سرعتی به فضاهای خالی فراهم می‌کند. اگر مورینیو بتواند او را قانع کند که در سمت راست نقشی تعیین‌کننده داشته باشد، تیم به شکل چشمگیری بهتر خواهد شد.
با این حال، تکنیکی‌ترین مهره رئال مادرید بار دیگر آردا گولر بود؛ بازیکنی که به جای والورده در محور میانی خط هافبک ایفای نقش کرد. این هافبک اهل ترکیه کلید باز کردن قفل دفاعی حریفان در این رئال مادرید است؛ تیمی که برای بازیسازی وابستگی شدیدی به نبوغ او دارد. تا پیش از رسیدن برناردو و ورود پاهای پرتوان او به والدبباس، حضور آردا حتی در پستی دورتر از محوطه جریمه، غیرقابل‌مذاکره و اجتناب‌ناپذیر است.
گولر با یک شوت تماشایی با پای چپ قفل دروازه را گشود؛ آن هم دقایقی پس از خطایی که خطر دخالت کمک‌داور ویدیویی را به همراه داشت، هرچند این بار دخالتی صورت نگرفت. رفتن به بارسلونا بدون گولر و وینیسیوس، که هفته پیش به دلیل صحنه‌ای مشابه اخراج شده بود، برای رئال مادرید مهلک به شمار می‌رفت؛ تیمی که در هر حالت با فشار فراوان پا به این مسابقه می‌گذارد.
البته تیم مهره‌های درخشانی نیز در اختیار دارد. دیومانده در نبردهای یک به یک بازیکنی مهارنشدنی است، اما در ارسال پاس‌های نهایی هنوز دقت کافی را ندارد. بلینگام شیفته پوشش تمام فضاهای زمین و دوندگی بی‌امان است و هویسن نیز دارد به روزهای اوج ماه‌های نخست حضورش در جمع سفیدپوشان بازمی‌گردد.
کیلیان امباپه نیز بدون شک یکی دیگر از این مهره‌هاست؛ گل اول او ادای احترامی به استپ‌های استثنایی برگ‌کمپ بود، همراه با چرخشی چشم‌نواز و ضربه نهایی فوق‌العاده. همچنین آردا گولر، بازیکنی که امید را در دل هواداران مادریدی زنده نگه می‌دارد؛ هوادارانی که مدت‌هاست تشنه باور به روزهای بهتر هستند.
