در آستانه جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷، ضعف گلزنی می‌تواند یکی از دغدغه‌های مهم فوتبال ایران باشد؛ مشکلی که فقط به یک تیم یا چند مهاجم محدود نمی‌شود و از نگاه حمید درخشان، ریشه در شیوه کار و برنامه‌ریزی تیم‌های فوتبال کشور دارد.
سرمربی اسبق پرسپولیس در گفت‌وگویی که با خبرورزشی داشت، با اشاره به وضعیت گلزنی در فوتبال ایران، از رویکردی انتقاد کرد که در آن به‌جای تمرکز بر گل‌های زده، آمار «امید به گل» به معیاری برای دفاع از عملکرد تیم‌ها تبدیل شده است.
درخشان برای توضیح منظورش، فوتبال ایران را با بارسلونا مقایسه می‌کند و می‌گوید: «بارسلونا ۳۹ گل زده و تفاضل گل ۳۰ مثبت نشان می‌دهد که آنها تا چه اندازه برای گلزنی برنامه دارند.»
او سپس با انتقادی صریح ادامه می‌دهد: «متاسفانه ما در تیم‌های لیگ برتری مان هیچ برنامه‌ای برای گلزنی نداریم و کارمان به جایی رسیده که تعداد «امید به گل»هایمان را می‌شماریم و با آنها افتخار می‌کنیم.»
این انتقاد زمانی تندتر می‌شود که درخشان به تحلیل عملکرد تیم‌هایی اشاره می‌کند که با وجود شکست، تعداد موقعیت‌های احتمالی گلزنی خود را دستاویز دفاع از نتیجه قرار می‌دهند: «مثلاً یک تیم دو بر صفر می‌بازد و بعد در آنالیز عملکردش می‌نویسند ما دو گل خوردیم اما ۱۵ «امید به گل» داشتیم.»
درخشان در پایان، مسئله را فراتر از عملکرد یک تیم یا مهاجم می‌بیند و می‌گوید: «فوتبال باشگاهی و ملی کشورمان به جایی رسیده که باید به «امید به گل» افتخار کنیم.»
حرفهای درخشان در آستانه جام ملت‌های آسیا، یک پرسش جدی را پیش روی فوتبال ایران می‌گذارد: آیا می‌توان با تکیه بر آمار موقعیت‌سازی، از ضعف در تمام‌کنندگی عبور کرد؟ «امید به گل» شاخصی برای سنجش کیفیت موقعیت‌هاست، اما جای گل واقعی را نمی‌گیرد؛ همان چیزی که در نهایت نتیجه بازی‌ها را تعیین می‌کند.
متن کامل گفتگ را اینجا بخوانید.
