به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، انتشار نامه باشگاه استقلال به فیفا برای استعلام از وضعیت یاسر آسانی پس از ماجرای فسخ قرارداد و عقد قرارداد جدید پیش از شروع فصل جاری، ابعاد جدیدی از این اتفاق پرهیاهوی را آشکار کرده است. ماجرایی که در روزهای اخیر تبدیل به چالشی میان استقلال و رقبا شده که در این میان، پرسپولیس تلاش کرده نقشی پررنگ را برای به نتیجه رساندن این پرونده ایفا کند.
اگرچه پیش از این احمدرضا براتی در گفت‌وگویی با تابناک اعلام کرده بود که «حضور یاسر آسانی در استقلال هیچ مشکلی ندارد» و مبنای او اشاره به این موضوع بود که آسانی بازیکن جدید محسوب نمی‌شود که استقلال با او عقد قرارداد کرده باشد، اما حالا برخی بر این باور هستند که شیوه فسخ و عقد قرارداد باشگاه استقلال و جابه‌جایی تاریخ قرارداد جدید، نشان می‌دهد که این قرارداد و استفاده از یاسر آسانی، باگ حقوقی دارد.
پرونده یاسر آسانی یک مسئله ساده اما تعیین‌کننده دارد؛ استقلال در دوره محرومیت نقل‌وانتقالاتی خود با بازیکنی مواجه شده که بنا بر روایت اسناد مطرح‌شده، ابتدا ۱۴ جولای ۲۰۲۶ فسخ قرارداد کرده و سپس توافقی در ۲۴ ماه قبل به‌عنوان مبنای ادامه همکاری او مطرح شده است. همین توالی، دفاع ساده «او از قبل بازیکن استقلال بود» را با یک پرسش جدی روبه‌رو می‌کند؛ اگر قرارداد قبلی همچنان مبنای همکاری بود، پس فسخ چه معنایی داشت و توافق بعدی قرار بود چه چیزی را درست کند؟
این پرسش را نمی‌توان با صدور کارت بازی پاسخ داد. کارت بازی نشان می‌دهد مرجع داخلی مجوز حضور بازیکن را صادر کرده است؛ اما اختلاف دقیقاً درباره این است که آیا مبنای قراردادی و ثبتی لازم برای صدور و استمرار این مجوز وجود داشته یا خیر. اگر کارت بازی به‌تنهایی برای حل تمام اختلاف‌ها کافی بود، دیگر بررسی اصل قرارداد، تاریخ فسخ، توافق بعدی و مقررات محرومیت موضوعیت نداشت.
هرچند یک مبنای حقوقی در این پرونده وجود دارد؛ اینکه یاسر آسانی فصل قبل بازیکن استقلال بوده، برای این تیم بازی کرده و بازیکن جدید محسوب نمی‌شود. با این حال مبنای حقوقی دیگر این است که؛ اگر رابطه قراردادی قبلی واقعاً خاتمه یافته باشد -که با اعتراف استقلالی‌ها این اتفاق افتاده- و طرفین پس از آن با شرایطی تازه به همکاری برگشته باشند، باید بررسی کرد که این رابطه از نظر مقررات ثبت، ادامه همان رابطه قبلی (تمدید قرارداد) بوده یا رابطه‌ای که دوباره برقرار شده است. هرچند در نامه استقلال که به فیفا ارسال شده، اقرار شده است که قرارداد جدیدی را با یاسر آسانی به ثبت رسانده‌اند.
در اینجا ترتیب وقایع اهمیت دارد. بر اساس اطلاعات ارائه‌شده، نامه ۲۷ جون اخطار نهایی پرداخت بوده و فسخ ۱۴ جولای اعلام شده؛ ۱۵ جولای نیز به حمید مریخ اختیار مذاکره با پرسپولیس داده شده و استقلال از توافقی در ۲۴ جون سخن گفته که فقط تاریخش برای این روز است و برای فرار از عواقب فسخ این تاریخ درج شد. این زنجیره دست‌کم نشان می‌دهد که نمی‌توان وضعیت آسانی را در تمام این دوره، بدون بررسی اسناد، یک وضعیت قراردادی ثابت و بی‌تغییر فرض کرد.
دفاع استقلال این روزها خلاصه شده به این که نام آسانی از سامانه سازمان لیگ خارج نشده و پس هیچ ثبت تازه‌ای انجام نشده است. اگر فرض بر این باشد که این دفاع قابل طرح است، اما پایان بحث نیست. پرسش این است که آیا قواعد مربوط به محرومیت فقط یک ثبت فنی تازه را منع می‌کنند، یا اقداماتی را نیز دربرمی‌گیرند که در عمل به ایجاد یا احیای رابطه استخدامی جدید و بهره‌مندی از بازیکن در دوره ممنوعیت منجر می‌شوند؟
با فرض صحت فسخ مؤثر در ۱۴ جولای و برقراری رابطه تازه به‌موجب توافق بعدی، آسانی بازیکنی جدید تلقی می‌شود یا نه؟ پاسخ می‌تواند مثبت باشد، مگر اینکه استقلال با سند و مدرک مشخص نشان دهد که قواعد حاکم، این وضعیت را ادامه همان ثبت پیشین می‌شناسند و توافق نیز صرفاً ادامه معتبر رابطه قبلی یعنی تمدید قرارداد بوده است. این بار اثباتی را نمی‌توان با یک جمله درباره سابقه حضور بازیکن کنار زد و این توپ در زمین استقلال است!
