به گزارش "ورزش سه"، به نقل از اسپورت، در اوایل این هفته، انزو مارسکا بار دیگر بحثی قدیمی را درباره مزیت رقابتی پاری سن ژرمن نسبت به سایر مدعیان لیگ قهرمانان اروپا مطرح کرد.
سرمربی ایتالیایی پس از شکست ۲ بر ۴ تیمش مقابل شاگردان لوئیس انریکه در ورزشگاه اتحاد، به صراحت اشاره کرد که سرمربی اسپانیایی می‌تواند پیش از هر مسابقه لیگ قهرمانان به بهترین بازیکنان خود استراحت دهد.
مارسکا 48 ساله با این سخنان تاکید کرد که سطح رقابت در لیگ ۱ فرانسه به مراتب پایین‌تر از لیگ برتر انگلیس است و این موضوع به نفع پاریسی‌ها تمام می‌شود؛ تیمی که در دو دوره اخیر لیگ قهرمانان به قهرمانی رسیده و همزمان بر فوتبال فرانسه نیز تسلط داشته است.
در آغاز این فصل، عثمان دمبله نماد اصلی سیستم چرخشی لوئیس انریکه بوده است؛ بازیکنی که باشگاه برای جلوگیری از فشار مسابقات، روزهای استراحت متعددی به او اختصاص داده است.
برنده فرانسوی آخرین توپ طلا در مسابقات اخیر مقابل منچسترسیتی و استراسبورگ موفق به گلزنی و ارسال پاس گل شد تا آمار خود را در این فصل به ۴ گل و ۶ پاس گل در ۹ بازی برساند. نکته قابل توجه این است که بخش اعظم این آمار در ۲ بازی لیگ قهرمانان اروپا به دست آمده است: ۳ گل و ۳ پاس گل.
دمبله در لیگ ۱ نقشی کاملاً حاشیه‌ای داشته است. او در لیگ قهرمانان ۱۴۰ دقیقه در ۲ بازی حضور داشته (میانگین ۷۰ دقیقه در هر بازی)، در حالی که در ۵ دیدار لیگ ۱ تنها ۲۳۸ دقیقه به میدان رفته است (میانگین ۴۷٫۶ دقیقه در هر بازی). او از ۶۳۰ دقیقه ممکن در لیگ سراسری فرانسه تنها در ۳۷٫۸ درصد زمان بازی‌ها حضور داشته است.
این مدیریت فشار در حالی رخ می‌دهد که ستاره‌هایی مانند ارلینگ هالند در لیگ برتر ۹۸٫۴ درصد از دقایق ممکن را بازی کرده‌اند. در پاری سن ژرمن، وارن زئیر امری با ۷۹٫۸ درصد بیشترین میزان حضور را داشته و سایر ستاره‌ها نظیر خویچا کواراتسخلیا و نونو مندس نیز استراحت فراوانی داشته‌اند.
اکنون پاری سن ژرمن آماده تقابل با بارسلونا می‌شود. شاگردان هانسی فلیک اگرچه نتایج فوق‌العاده‌ای گرفته‌اند، اما با خستگی به مراتب بیشتری پا به زمین می‌گذارند. تنها در لالیگا، لامین یامال ۷۴۱ دقیقه از ۸۱۰ دقیقه ممکن (۹۱٫۵ درصد) و رافینیا ۵۷۵ دقیقه از ۷۲۰ دقیقه ممکن (۷۹٫۹ درصد) را بازی کرده‌اند. همچنین بازیکنانی نظیر پدری، اریک گارسیا، فرمین لوپز و کوبارسی نیز بخش اعظم دقایق فصل را در زمین بوده‌اند. این تفاوت فاحش در مدیریت انرژی بازیکنان، می‌تواند عامل تعیین‌کننده‌ای در نبرد پارک دو پرنس باشد.
