جام جم آنلاین - هم‌زمان با درخشش تیوی بیفوما در پرسپولیس، پرونده اختلاف حقوقی بر سر انتقال او دوباره خبرساز شده و اتهام‌های مرتبط با دوپینگ نیز به حاشیه‌های این بازیکن اضافه شده است. در فوتبال ایران انگار تخریب و جنجال همواره راهی برای اثرگذاری بر رقابت‌های داخل زمین پیدا می‌کنند. اصل ماجرا به قرارداد بیفوما با استقلال خوزستان برمی‌گردد. این باشگاه مدعی بود قرارداد تمدیدشده بازیکن برای فصل دوم اعتبار داشته و انتقال او به پرسپولیس باید با توجه به تعهدات قبلی بررسی می‌شد. پرسپولیس نیز به ثبت نشدن قرارداد مورد بحث در سازمان لیگ استناد می‌کرد. اختلاف دو باشگاه به شکایت حقوقی انجامید و در دی‌ماه ۱۴۰۴ کمیته وضعیت بازیکنان فدراسیون فوتبال درباره شکایت استقلال خوزستان از پرسپولیس قرار رد صادر کرد.
حالا باشگاه استقلال خوزستان از پیگیری ابعاد تازه پرونده و ارائه مستندات جدید سخن می‌گوید. اتفاقی که در فوتبال ایران اصلا عجیب نیست. بالاخره تخریب در فوتبال ایران هزار و یک راه دارد!
اتهام: دوپینگ + قرارداد غیرقانونی!
ادعای قرارداد غیرقانونی بیفوما با پرسپولیس تنها اتهام وارده به این بازیکن نیست. ماجرای اتهام دوپینگ نیز به این حاشیه‌ها اضافه شده است. در گزارش‌های منتشرشده از احتمال درخواست آزمایش دوپینگ برای بیفوما صحبت شده، اما مطرح شدن چنین درخواستی با اثبات مصرف مواد ممنوعه تفاوت دارد. تا زمانی که نتیجه رسمی یک آزمایش یا رأی مرجع مسئول منتشر نشده باشد نسبت دادن دوپینگ به یک فوتبالیست غیرقانونی است. چنین اتهامی می‌تواند به اعتبار حرفه‌ای بازیکن آسیب بزند و نباید بر پایه حدس و گمان به خبر قطعی تبدیل شود.
تخریب در فوتبال ایران؛ عادت قدیمی رقابت‌های بیرون از زمین
مشکل فوتبال ایران صرفاً اختلاف میان دو باشگاه بر سر قرارداد یک بازیکن نیست. مسئله مهم‌تر شیوه‌ای است که گاهی برای پیش بردن این اختلاف‌ها انتخاب می‌شود. به‌جای آنکه اسناد به مراجع قانونی ارائه شوند و نتیجه از مسیر رسمی پیگیری شود، پرونده‌ها در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به میدان اتهام‌زنی تبدیل می‌شوند. در چنین روندی گاهی مرز میان خبر مستند و ادعای اثبات‌نشده از بین می‌رود.
در فوتبال حرفه‌ای شکایت کردن حق باشگاه‌هاست. اعتراض به قرارداد بازیکن یا درخواست بررسی احتمال تخلف هم می‌تواند بخشی از سازوکار قانونی مسابقات باشد. اما وقتی اتهام‌های سنگین پیش از روشن شدن نتیجه رسیدگی در افکار عمومی منتشر می‌شوند، هزینه آن را بازیکنی می‌پردازد که هنوز تخلفش اثبات نشده است. هواداران نیز به‌جای دنبال کردن کیفیت فنی مسابقات درگیر جدال‌های بی‌پایان و روایت‌های متناقض می‌شوند.
این شیوه در فوتبال ایران سابقه دارد. پس از شکست‌ها یا در مقاطع حساس رقابت‌ها گاهی موضوعاتی بیرون از زمین به صدر اخبار می‌آیند و توجه‌ها را از عملکرد فنی تیم‌ها دور می‌کنند. البته نمی‌توان درباره انگیزه همه افراد یا باشگاه‌ها حکم یکسانی صادر کرد. آنچه اهمیت دارد رعایت یک اصل روشن است: ادعا باید با مدرک همراه باشد و نتیجه رسیدگی را مرجع صلاحیت‌دار تعیین کند.
درخشش یک بازیکن زیر سایه حاشیه‌ها
تیوی بیفوما به‌خاطر عملکردش در زمین فوتبال به پرسپولیس پیوست و طبیعی است که نمایش‌های او با توجه همراه باشد. اگر این بازیکن در مسابقات موفق ظاهر شود، درباره توانایی‌های فنی او صحبت خواهد شد و اگر افت کند نیز عملکردش قابل نقد است. اما انتقال بحث از فوتبال به اتهام‌های اثبات‌نشده دوباره همان عادت همیشگی فوتبال ایران است: تخریب ستاره ها.
فوتبال ایران برای پیشرفت به رقابت جدی در زمین و نظارت دقیق خارج از زمین نیاز دارد. یکی از این موارد تقویت موارد فرهنگی و اخلاق مداری است. همانند مذمت نسبت دادن اتهام به این و آن.
پرونده بیفوما می‌تواند نمونه دیگری از ضرورت تفکیک اختلاف حقوقی از تخریب شخصیتی باشد. باشگاه‌ها حق دارند پیگیر مطالبات خود باشند، اما هیچ اختلافی مجوزی برای محکوم کردن یک بازیکن پیش از اثبات تخلفش نیست. فوتبال ایران به جای مسابقه در اتهام‌زنی به رقابتی نیاز دارد که در آن کیفیت فنی، قانون و احترام به حقوق افراد حرف اول را بزند.
