به گزارش "ورزش سه"، ختافه رویای جذب جادون سانچو را در سر دارد که در روزهایی نه چندان دور از این، نویدبخش درخشش در فوتبال انگلیس بود. در اواخر دهه گذشته و اوایل دهه جاری، او یکی از پدیده‌های امیدوارکننده در انگلیس بود. سانچو پس از ترک سیتی، در دورتموند عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت و پس از بازگشت به منچستر، به یونایتد پیوست و این انتقال با مبلغ بسیار بالایی همراه بود. اما در آنجا، زمانی که او باید پیشرفت می‌کرد یا به اوج خود می‌رسید، دوران افول او آغاز شد.
در مارس 2020، درست زمانی که همه‌گیری ویروس کرونا شروع شد، سانچو بالاترین ارزش خود را در سایت ترانسفرمارکت به ثبت رساند: 130 میلیون یورو. او 19 سال داشت و تمام دوران حرفه‌ای فوتبالش در پیش بود. در آن زمان، تنها یک بازیکن از او در این رتبه‌بندی پیشی می‌گرفت: کیلیان امباپه با ارزشی معادل 180 میلیون. پس از سانچو، بقیه بازیکنان عبارت بودند از: استرلینگ، نیمار، کین، صلاح، مانه، دی بروینه، مسی. هالند در آن زمان هم‌تیمی او بود و این بازیکن حتی توانست از او پیشی بگیرد.
از آن زمان، روند نزولی او آغاز شد، اگرچه ارزش او همچنان در محدوده سه رقمی باقی ماند، در حالی که او در بروسیا دورتموند بازی می‌کرد که در طول چهار فصل 50 گل به ثمر رساند و 64 پاس گل داد، آماری قابل توجه برای یک وینگر جوان. سانچو که در رده‌های پایه انگلیس یک ستاره بود، شروع به نشان دادن این توانایی در سطح باشگاهی نیز کرد. او سریع بود، توانایی دریبلینگ بالایی داشت، پاس گل می‌داد و گل می‌زد. در بهترین حالت خود، مهار کردن او بسیار دشوار بود. به نظر می‌رسید آینده متعلق به اوست و یونایتد 85 میلیون یورو برای خرید او پرداخت کرد.
از همان ابتدا، حضور او در اولد ترافورد موفقیت‌آمیز نبود. در فصل اول خود در 38 بازی در تمام رقابت‌ها پنج گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد. فصل بعدی نیز چندان بهتر نبود، به خصوص با حضور تن هاخ در راس کادر فنی، او در 41 بازی هفت گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد. سانچو در حدود نیمی از بازی‌ها در هر دو فصل، در ترکیب اصلی قرار گرفت.
در فصل ۲۴-۲۰۲۳، رابطه او با تن هاخ به نقطه بحرانی رسید. «سانچو به دلیل عملکردش در تمرینات در ترکیب اصلی این تیم برای بازی قرار نگرفت»، این اظهارات مربی در اوایل سپتامبر بود. این موضوع با کنار گذاشتن سانچو از تیم و بازگشت او به دورتموند، جایی که بهترین بازی‌های خود را ارائه داده بود، در بازار نقل و انتقالات ژانویه به پایان رسید. او دیگر سانچوی دوران اوج خود نبود، اما با ترزیچ دوباره احیا شد و حتی به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید، جایی که به عنوان بازیکن اصلی در برابر رئال مادرید به میدان رفت.
این احیای دوباره در دورتموند، منجر به انتقال او به صورت قرضی به چلسی در فصل بعد شد (در تابستان، زمزمه‌هایی از آشتی با تن هاخ وجود داشت اما در نهایت این اتفاق نیفتاد). او زیر نظر مارسکا، قهرمان لیگ کنفرانس اروپا شد و در فینال مقابل بتیس نیز گلزنی کرد (1-4 به سود چلسی) و 10 پاس گل در مجموع در لیگ برتر و لیگ کنفرانس (5+5) و پنج گل (3+2) به نام خود ثبت کرد.
آخرین انتقال قرضی او به استون ویلا بود، جایی که قهرمان لیگ اروپا شد، اما نقش چندانی نداشت. سانچو که عملکردش به طور فزاینده‌ای رو به افول بود، در طول فصل تنها یک گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد. این آخرین تیم او بود، زیرا با پایان فصل، دوران انتقال قرضی او به پایان رسید و قراردادش با منچستر یونایتد نیز به اتمام رسید. اکنون او در انتظار فرصتی است تا ثابت کند که در سن 26 سالگی که برای یک فوتبالیست ایده‌آل است، هنوز پتانسیل زیادی دارد. ترانسفرمارکت اعلام کرده است که ارزش او اکنون 10 میلیون یورو است، 120 میلیون کمتر از هفت سال پیش. تقریباً هیچ.
در سال 2019 که سانچو بهترین عملکرد خود را نشان می‌داد، در جایزه گلدن بوی رتبه دوم را به دست آورد، پس از ژوائو فلیکس. در دوره بعدی، در سال 2020، او در رتبه چهارم قرار گرفت، پس از هالند، آنسو فاتي و آلفونسو دیویس. در سطح ملی هم سانچو در یورو 2020 شرکت کرد که در سال 2021 برگزار شد. او به فینال رسید، جایی که در ضربات پنالتی، یک ضربه را از دست داد. او احتمالاً این موضوع را پیش‌بینی نمی‌کرد، اما این قرار بود تا آن زمان، تنها تورنمنت بزرگ او با انگلیس باشد. سانچو هرگز در جام جهانی بازی نکرده است، در حالی که وقتی 19 ساله بود، کسی این موضوع را پیش‌بینی نمی‌کرد. و اگر بوردالاس او را دوباره به تیمش بازگرداند، چه؟
