جام جم آنلاین - شاگردان لوئیس انریکه با حملات سریع و استفاده از ضعف خط دفاعی میزبان در نیمه نخست سه گل زدند و با وجود فشار سنگین تیم انزو مارسکا در نیمه دوم توانستند برتری خود را حفظ کنند.
۱-پاری سن ژرمن چگونه دفاع سیتی را غافلگیر کرد؟
مهم‌ترین تفاوت دو تیم در نیمه نخست به سرعت انتقال توپ و نحوه استفاده از فضا‌های پشت خط دفاعی مربوط می‌شد. منچسترسیتی با رویکرد تهاجمی و تلاش برای کنترل مالکیت توپ وارد زمین شد، اما فاصله میان خط میانی و مدافعان در لحظات زیادی به پاری سن ژرمن اجازه داد با سرعت به سمت دروازه حرکت کند.
دزیره دوئه در دقیقه ۱۳ گل نخست را به ثمر رساند و تنها دو دقیقه بعد عثمان دمبله اختلاف را به دو گل افزایش داد. گل دوم حاصل همکاری خوب بازیکنان هجومی پاری سن ژرمن بود و نشان داد که مدافعان سیتی برای مهار جابه‌جایی‌های سریع حریف آمادگی لازم را ندارند.
پاری سن ژرمن با استفاده از سرعت دمبله و دوئه و تحرک بازیکنان میانی توانست خط دفاعی میزبان را تحت فشار قرار دهد. در چنین حملاتی مدافعان باید همزمان مراقب حرکت صاحب توپ و فرار مهاجمان باشند. هرگونه تأخیر در پوشش فضای خالی می‌تواند به موقعیت گلزنی منجر شود.
۲- اشتباه تاکتیکی مارسکا در نیمه نخست
انزو مارسکا در نیمه نخست نتوانست تعادل مناسبی میان مالکیت توپ و محافظت از خط دفاعی برقرار کند. ترکیب هجومی منچسترسیتی در کنار ساختار دفاعی جلوکشیده این تیم باعث شد پاری سن ژرمن فرصت مناسبی برای حمله به فضا‌های خالی داشته باشد.
ویتینیا در دقیقه ۳۲ گل سوم تیم فرانسوی را به ثمر رساند. این گل پس از همکاری وارن زئیر امری با هافبک پرتغالی به ثمر رسید و ضعف سیتی در کنترل منطقه پشت محوطه جریمه را آشکار کرد.
مشکل منچسترسیتی صرفاً به اشتباه‌های فردی محدود نبود. وقتی هافبک‌ها در مهار بازیکنان خلاق حریف موفق عمل نمی‌کنند و خط دفاعی نیز برای پوشش عمق زمین عقب نمی‌نشیند تیم در برابر حملات سریع آسیب‌پذیر می‌شود. پاری سن ژرمن در نیمه نخست از همین ناهماهنگی استفاده کرد و با سه گل برتری قابل توجهی به دست آورد.
۳- تعویض‌های مارسکا و تغییر جریان مسابقه
سرمربی منچسترسیتی در آغاز نیمه دوم سه تعویض انجام داد و ماتئوس نونس، ایوب بوعدی و ایلیمان اندیایه را به زمین فرستاد. این تغییرات به سیتی کمک کرد حضور مؤثرتری در میانه میدان داشته باشد و فشار بیشتری روی دروازه پاری سن ژرمن ایجاد کند.
ارلینگ هالند در دقیقه ۵۳ با ضربه سر یکی از گل‌های خورده را جبران کرد. با این حال مگنس آکلیوش در دقیقه ۶۲ گل چهارم پاری سن ژرمن را به ثمر رساند تا تلاش میزبان برای بازگشت با مانع تازه‌ای رو‌به‌رو شود.
گل آکلیوش از نظر زمانی اهمیت زیادی داشت. منچسترسیتی پس از گل هالند به بازی برگشته بود و می‌توانست با ادامه فشار اختلاف را کاهش دهد، اما گل چهارم حریف دوباره فاصله را به سه گل رساند.
این بخش مسابقه اهمیت استفاده از موقعیت‌ها را برجسته کرد. سیتی در نیمه دوم نمایش هجومی بهتری داشت، اما پاری سن ژرمن توانست در یکی از لحظات مهم بازی ضربه تعیین‌کننده‌ای وارد کند.
۴-چرا منچسترسیتی با وجود فشار نیمه دوم شکست خورد؟
منچسترسیتی در نیمه دوم بار‌ها دروازه پاری سن ژرمن را تهدید کرد. هالند در دقیقه ۷۵ دومین گل خود را به ثمر رساند و امید‌های میزبان را افزایش داد. سیتی همچنین با ضربه‌هایی که به تیر دروازه برخورد کردند به گلزنی نزدیک شد، اما نتوانست اختلاف را به یک گل کاهش دهد.
تفاوت دو تیم در این مسابقه به کیفیت عملکرد آنها در دو نیمه مربوط می‌شد. سیتی در نیمه نخست فضای زیادی در اختیار حریف قرار داد و سه گل دریافت کرد. بهبود عملکرد این تیم پس از استراحت نتوانست خسارت آن شروع ضعیف را جبران کند.
۵-برتری انریکه در انتقال سریع و تنوع حملات
لوئیس انریکه در این مسابقه از تحرک بازیکنان هجومی و مشارکت هافبک‌ها در حمله به‌خوبی استفاده کرد. دوئه و دمبله با جابه‌جایی‌های سریع مدافعان سیتی را تحت فشار قرار دادند و ویتینیا نیز با حضور در موج دوم حمله توانست در گلزنی مشارکت کند.
پاری سن ژرمن در نیمه نخست برای رسیدن به گل به مالکیت طولانی و پاس‌های متعدد وابسته نبود. این تیم با انتقال سریع توپ و بهره‌گیری از فضا‌های خالی به دروازه نزدیک شد.
