پرسپولیس هرچند با این تساوی به صدر جدول رسید، اما دو امتیاز بسیار مهم را در خرم‌آباد از دست داد؛ امتیازهایی که شاید در پایان فصل، حسرت از دست رفتن آن‌ها بیشتر از صدها شکست آزاردهنده باشد. بعضی مساوی‌ها از صد تا باخت تلخ‌ترند؛ به‌خصوص وقتی تیمی با این همه ستاره و این حجم از امکانات، به‌جای استفاده از فرصت طلایی صدرنشینی، خودش دو امتیاز مفت را دودستی تقدیم حریف می‌کند.
پرسپولیس در شرایطی مقابل خیبر متوقف شد که می‌توانست با یک پیروزی ارزشمند، فاصله‌اش را با رقبا بیشتر کند، اما نمایش تیم در دقایق پایانی و تصمیم‌های عجیب نیمکت، این فرصت را از بین برد. البته شاید مهم‌ترین سؤال بعد از این مسابقه، نه درباره بازیکنان داخل زمین، بلکه درباره تصمیم‌های مهدی تارتار باشد؛ سرمربی‌ای که مشخص نیست چرا در شرایطی که تیمش به‌شدت به خون تازه نیاز داشت، این‌قدر برای تعویض‌ها دست‌دست کرد!
علی علیپور، محمد خدابنده‌لو، محمدمهدی محبی و تیکدری از جمله بازیکنانی بودند که در جریان مسابقه نشانه‌های خستگی را نشان می‌دادند، اما تعویض‌های لازم آن‌قدر دیر انجام شد که فرصت چندانی برای تغییر جریان بازی باقی نماند. در چنین شرایطی، دقیقاً فلسفه داشتن یک نیمکت قدرتمند چیست؟ پرسپولیس بازیکنان باکیفیتی روی نیمکت دارد؛ بازیکنانی که می‌توانستند انرژی تازه‌ای به تیم بدهند و شرایط مسابقه را تغییر دهند، اما عجیب بود که تارتار تا دقایق پایانی برای استفاده از بسیاری از آن‌ها صبر کرد.
درحالی‌که برخی از بازیکنان مثل امیرحسین محمودی و محمد عمری اصلاً فرصت حضور در زمین را پیدا نکردند و بعضی دیگر هم زمانی به بازی آمدند که فرصت چندانی برای اثرگذاری باقی نمانده بود. جلالی و صادقی نیز از جمله گزینه‌هایی بودند که می‌شد درباره زمان استفاده از آن‌ها سؤال کرد.
این دقیقاً همان جایی است که باید از تارتار سؤال پرسید: وقتی تیم خسته است، وقتی جریان بازی به تغییر نیاز دارد و وقتی روی نیمکت بازیکنانی حضور دارند که می‌توانند ورق را برگردانند، چرا باید این‌قدر دیر به فکر تعویض افتاد؟ قرار نیست هر تعویضی الزاماً به گل یا پیروزی منجر شود، اما استفاده نکردن به‌موقع از ظرفیت تیم هم تصمیمی نیست که بتوان به‌سادگی از کنار آن گذشت.
پرسپولیس برای قهرمانی فقط به ستاره‌های داخل زمین نیاز ندارد؛ مدیریت مسابقه و تصمیم‌های درست سرمربی هم بخشی از مسیر رسیدن به جام است. تیمی که می‌خواهد قهرمان شود، نباید در چنین مسابقاتی به‌راحتی امتیاز از دست بدهد و بعد در پایان فصل دنبال امتیازهایی بگردد که می‌توانست با تصمیم‌های بهتر حفظشان کند.
آقای تارتار! نیمکت پرسپولیس دکوری و تزئینی نیست که بازیکنانش فقط برای پر کردن فهرست مسابقه روی صندلی بنشینند. وقتی تیم به تغییر نیاز دارد، باید از داشته‌هایتان استفاده کنید؛ نه اینکه آن‌قدر صبر کنید تا دو امتیاز مهم از دست برود و فقط افسوسش برای پرسپولیس باقی بماند!
