ملوان در سال‌های اخیر از کابوس سقوط فاصله گرفته و به تیمی تبدیل شده بود که حریفانش برای بازی در انزلی حساب ویژه‌ای روی آن باز می‌کردند. اما آیا درباره ملوانِ این فصل هم می‌توان چنین ادعایی داشت؟
آمار فعلی اصلاً امیدوارکننده نیست. شاگردان مازیار زارع از چهار بازی خانگی، فقط مقابل ذوب‌آهن به پیروزی رسیده‌اند و برابر فجر سپاسی، نساجی و فولاد خوزستان شکست خورده‌اند؛ سه باخت در چهار مسابقه، آن هم در خانه‌ای که قرار بود نقطه قوت ملوان باشد!
تلخ‌ترین اتفاق، شکست ۲ بر ۱ مقابل فولاد خوزستان بود؛ مسابقه‌ای که ملوان تا دقیقه ۸۸ از حریف پیش بود، اما دو گل دیرهنگام، همه‌چیز را تغییر داد. از دست دادن نتیجه در چنین شرایطی فقط بدشانسی نیست؛ باید درباره تمرکز تیم، مدیریت دقایق پایانی و تصمیم‌های کادر فنی هم سؤال کرد.
مازیار زارع که خودش با تاریخ و هویت ملوان آشناست، بهتر از هر کسی می‌داند ورزشگاه سیروس قایقران چه جایگاهی برای هواداران این تیم دارد. اینجا قرار نیست ملوان در همه مسابقات برنده باشد، اما انتظار می‌رود حریفان برای گرفتن امتیاز از انزلی هزینه بدهند؛ نه اینکه شکست خانگی به اتفاقی تکراری تبدیل شود.
۳ شکست خانگی در چهار مسابقه، زنگ خطر کوچکی نیست که بتوان به‌سادگی از کنارش گذشت. ملوان باید هرچه زودتر این روند را متوقف کند و مازیار زارع نیز به‌جای تکیه بر اعتبار و خاطرات گذشته، برای مشکلات امروز تیمش پاسخ فنی داشته باشد.
ورزشگاه سیروس قایقران نباید برای ملوان به یک زمین معمولی تبدیل شود؛ همان‌طور که سه شکست در چهار بازی خانگی هم نباید برای مازیار زارع عادی شود!
