فولاد در انزلی یکی از شیرین‌ترین بردهای خود را جشن گرفت؛ پیروزی‌ای که با بازگشتی تماشایی به دست آمد و نقطه شروع آن، پای یک ستاره ۳۹ ساله را به میان کشید. وحید امیری که در سالهای اخیر روزهای دشواری را پشت سر گذاشته، این بار در نقش ناجی تیم حمید مطهری ظاهر شد و با گلزنی در دقیقه ۸۷، مسیر بازگشت فولاد به بازی را هموار کرد.
امیری با این گل، علاوه بر اینکه به تعویض طلایی حمید مطهری تبدیل شد، پس از ۷۰۳ روز در یک مسابقه رسمی موفق به گلزنی شد؛ آن هم با پیراهن تیمی که نخستین گلش برای آن را به ثمر رساند. آخرین بار که این بازیکن پایش به گلزنی باز شده بود، به ۱۹ آبان ۱۴۰۳ برمی‌گشت؛ شبی که پرسپولیس با نتیجه یک بر صفر گل‌گهر را در سیرجان شکست داد و سه امتیاز ارزشمند به دست آورد.
اما داستان وحید امیری فقط به یک گل در دقایق پایانی و نقش‌آفرینی در کامبک فولاد خلاصه نمی‌شود. او پیش از این، مصدومیتی سنگین و طولانی را تجربه کرد و پس از جراحی رباط صلیبی، مسیری دشوار را برای بازگشت به مستطیل سبز پشت سر گذاشت. بسیاری از بازیکنان پس از چنین آسیب‌دیدگی‌هایی برای رسیدن دوباره به شرایط مسابقه با مشکلات زیادی مواجه می‌شوند، اما امیری بار دیگر نشان داد که هنوز انگیزه و توانایی ادامه دادن را دارد.
فوتبال پر از ستاره‌هایی است که در مقطعی از دوران حرفهای خود به پایان راه نزدیک می‌شوند، اما بعضی بازیکنان اجازه نمی‌دهند سن و مصدومیت برایشان حکم پایان را صادر کند. وحید امیری یکی از همین چهره‌هاست؛ بازیکنی که در ۳۹ سالگی همچنان می‌تواند در نتیجه یک مسابقه تأثیرگذار باشد و برای تیمش ورق را برگرداند.
او نه‌تنها از نظر فنی و فوتبالی، بلکه به‌واسطه پشتکار، رفتار حرفهای و اراده‌ای که برای بازگشت از یک مصدومیت سنگین نشان داد، می‌تواند الگویی ارزشمند برای بازیکنان جوان باشد. گل امیری در انزلی شاید تنها یک گل در جریان یک مسابقه باشد، اما برای بازیکنی که روزهای سختی را پشت سر گذاشته، معنایی فراتر از یک ضربه نهایی دارد؛ نشانه‌ای از اینکه هنوز می‌توان برخاست، جنگید و دوباره درخشید.
