بعد از قهرمانی ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن که با قهرمان شدن الجزایر در جام ملت‌های آفریقا همزمان شد، فیفا تصمیم گرفت دو مسابقه رفت و برگشت میان این دو تیم برگزار کرده و فاتح آن را به عنوان قهرمان جام بین قاره‌ای در سال ۱۹۹۱ معرفی کند.
مسابقه رفت در تهران برگزار شد و ایران به لطف درخشش فراموش‌نشدنی مجید نامجومطلق و گل‌هایی که صمد مرفاوی به ثمر رساند، الجزایر را در ورزشگاه آزادی با نتیجه ۲ بر یک شکست داد تا در آستانه قهرمانی جام بین قاره‌ای قرار بگیرد. اما ۲۱ مهر سال ۱۳۷۰ در الجزایر اتفاق دیگری به وقوع پیوست.
شاگردان علی پروین در حالی جدال برگشت را داخل خاک حریف آغاز کردند که نامجومطلق به خاطر مصدومیت این بازی را از دست داده بود و همین اتفاق موجب شد تا شرایطمان در میانه زمین پیچیده شود. البته که با این وجود باز هم تا دقایق پایانی، مسابقه با نتیجه مساوی بدون گل در جریان بود و ما قهرمان محسوب می‌شدیم، اما گلی که دریافت کردیم باعث شد بازی را با حساب یک بر صفر ببازیم و الجزایر طبق قانون گل زده در خانه حریف، قهرمان جام بین قاره‌ای شد.
