تراکتور نتوانست به سه امتیاز حساس و حیاتی در گام دوم لیگ نخبگان برسد. سه امتیازی که در پی شکست بازی اول، برایش از نان شب واجب‌تر بود. تراکتور میزبان بود و اگرچه در عمان به میدان رفت اما مقابل الشمال، می‌توانست با کمی جسارت بیشتر به پیروزی برسد.
مسلماً در فوتبال سرمربی مسئول اول و آخر نتیجه است. جواد نکونام که چند روز مانده به شروع فصل جانشین محمد ربیعی شد، در این مسابقه بازهم مثل بازی با شباب الاهلی و دو دیدار لیگ در تبریز با پرسپولیس و استقلال، تیمش را محتاطانه و با ترس به میدان فرستاد و ۴۵ دقیقه با ارزش نیمه اول را در سودای گل نخوردن، به راحتی از دست داد.
اما اگر از ترکیب اولیه و انتخاب سیستم و تاکتیک بگذریم، تعویض‌های جواد نکونام و عملکرد ضعیف بازیکنان جانشین، دلیلی دیگر برای این ناکامی است. دلیلی که حکم به تبرئه جواد نکونام نمی‌دهد، اما برایش شریک می‌تراشد! شریکی به نام دراگان اسکوچیچ که این بازیکنان را خرید و نکونام فرصتی برای تغییر آنها در شروع فصل نداشت!
کافیست نگاهی به عملکرد بازیکنان جانشین که از روی نیمکت به زمین آمدند، بیندازیم. دو نمونه کاملاً متضاد و متفاوت، هر چقدر صادق محرمی مثل فصل قبل، همان بازیکنی بود که همه از ابتدا می‌دانستند -و اساساً پس از مصدومیت‌های سنگین دیگر نمی‌توانست در لیگ کرواسی بماند- و این یک سال نیز نشان داده توانایی حتی یک نیمه بازی پرفشار در سطح بالا را ندارد، عملکرد تومیسلاو اشترکالی جای تعجب داشت.
صادق محرمی که با اصرار اسکوچیچ و با داشتن سه دفاع راست پرسپولیسی (دانیال اسماعیلی، فر مهدی شیری و فرشاد فرجی) به تراکتور آمد، هرگز نتوانست در دوران او نشانی از آن بازیکن انرژیک و تکنیکی در پرسپولیس و تیم ملی داشته باشد. اما تومیسلاو اشترکالی در زمان مرد کروات یک ستاره تاثیرگذار به تمام معنا بود. بازیکنی که چه در ترکیب اصلی و چه به عنوان یار جانشین، هرگاه در زمین حاضر می‌شد تفاوت را رقم می‌زد.
در این مسابقه مشخص شد جواد نکونام نتوانسته آمادگی روحی - روانی بازیکنی بی‌حاشیه و حرفه‌ای چون اشترکالی را حفظ کند. اگر او را بابت ناکامی در بازگرداندن صادق محرمی به سطح بالا تبرئه کنیم، در مورد ضعف اشترکالی قطعا نکونام مقصر است.
