به گزارش "ورزش سه"، چه کسی فکرش را می‌کرد استقلال در این مقطع از رقابت‌های آسیایی شش امتیاز جمع کرده باشد؟ آن هم با تیمی که پنجره نقل‌وانتقالاتی‌اش بسته بود و در هفته‌های گذشته، بیشتر از هر چیز به آرامش و جمع‌وجور شدن نیاز داشت. حالا سهراب بختیاری‌زاده روی نیمکت آبی‌ها ایستاده است، با همان خونسردی همیشگی، در حالی که تیمش در زمین کار خودش را می‌کند.
امشب مقابل الغرافه، آن سوی زمین پدرو مارتینز نشسته بود؛ مربی اسپانیایی شناخته شده‌ای که نام و اعتبار و دستمزدش با بسیاری از مربیان حاضر در فوتبال آسیا قابل مقایسه نیست. اما فوتبال قرار نیست با رزومه مربیان نتیجه بگیرد. بختیاری‌زاده در این مسابقه هم نشان داد برای اثر گذاشتن روی بازی، لزوما نباید کنار خط فریاد کشید یا هر تصمیم داور را به یک نمایش اعتراضی تبدیل کرد.
نقطه مهم ماجرا، تصمیم سهراب درباره یاسر آسانی بود. وینگر آلبانیایی که قرار بود با احتیاط و در نیمه دوم به زمین برود، به دلیل مصدومیت امیرمحمد رزاقی‌نیا زودتر وارد مسابقه شد و بعد با یک ضربه استثنایی، کیفیتی را به نمایش گذاشت که می‌تواند سرنوشت یک بازی را عوض کند.
البته داستان آرامش سهراب از امشب شروع نشده است. دربی گذشته و برخورد صمیمانه او با کریم باقری، نمونه‌ای از رفتاری بود که در هفته‌های اخیر از سرمربی استقلال دیده‌ایم. احترام به رقیب، رابطه حرفه‌ای با بازیکنان و دوری از جنجال‌های کنار زمین، بخشی از تصویری است که این کادر فنی ساخته است.
در این بین مقایسه این نیمکت با دوره‌ی ریکاردو ساپینتو هم ناگزیر است. نیمکتی پرحاشیه که جای خود را به ترکیبی داده که تمرکزش بیشتری روی مسائل فنی است. این به معنای بی‌نقص بودن استقلال نیست و آرامش هم به‌تنهایی امتیاز نمی‌آورد.
شش امتیاز آسیایی، آن هم در شرایطی که کمتر کسی چنین شروعی را برای استقلال پیش‌بینی می‌کرد، دستاورد کوچکی نیست. سهراب هنوز راه زیادی در پیش دارد و برای قضاوت نهایی زود است اما فعلا همین کارنامه کافیست برای اینکه تحسینش کنیم!
