جام جم آنلاین – منچسترسیتی با تمام حواشی مربوط به تخلفات مالی و احتمال سقوط و کلی احتمال دیگر همچنان در لیگ برتر انگلیس یکه تاز است. این تیم در تازه‌ترین شاهکار خود لیورپول را در خانه در هم کوبید.
آنالیز فنی بازی لیورپول و منچسترسیتی
شکست ۳ بر صفر لیورپول مقابل منچسترسیتی در آنفیلد را باید از دو بخش متفاوت بررسی کرد. نیمه نخست مسابقه با رقابتی نزدیک و موقعیت‌های محدود دنبال شد، اما اخراج رایان گراونبرخ در دقیقه ۶۲ شرایط را به سود شاگردان انزو مارسکا تغییر داد. سیتی در فاصله ۱۳ دقیقه سه بار دروازه میزبان را باز کرد و یکی از مهم‌ترین پیروزی‌های هفته لیگ برتر انگلیس را به دست آورد.
نیمه اول؛ کنترل بازی بدون ضربه نهایی
لیورپول با انرژی بالا و تلاش برای تحمیل ریتم بازی در خانه وارد زمین شد. میزبان می‌خواست با پرس و سرعت انتقال توپ به خط دفاعی سیتی فشار بیاورد، اما غیبت بازیکنانی مانند دومینیک سوبوسلای و کودی خاکپو و الکساندر ایساک قدرت هجومی این تیم را تحت تأثیر قرار داده بود.
منچسترسیتی در مقابل تلاش کرد با حفظ نظم دفاعی و گردش توپ از فشار ابتدایی لیورپول عبور کند. خط دفاعی این تیم در بسیاری از موقعیت‌ها فاصله مناسبی با هافبک‌ها داشت و اجازه نداد میزبان به‌راحتی از فضای بین خطوط استفاده کند. با وجود مالکیت و تلاش دو تیم موقعیت‌های جدی زیادی خلق نشد و نیمه نخست بدون گل به پایان رسید.
اخراج گراونبرخ؛ لحظه تغییر مسابقه
مهم‌ترین اتفاق بازی در دقیقه ۶۲ رخ داد. رایان گراونبرخ با دریافت کارت زرد دوم از زمین اخراج شد و لیورپول مجبور شد ادامه مسابقه را با ۱۰ بازیکن دنبال کند.
این اتفاق تعادل خط میانی میزبان را به هم زد. لیورپول دیگر نمی‌توانست مانند قبل در میانه میدان فشار وارد کند و همزمان پوشش دفاعی و حمایت از خط حمله را حفظ کند. سیتی نیز با استفاده از برتری عددی توانست فضای بیشتری در اختیار داشته باشد و توپ را سریع‌تر به مناطق خطرناک برساند.
ارلینگ هالند در دقیقه ۶۵ گل نخست را به ثمر رساند. جرمی دوکو که به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده بود سه دقیقه بعد گل دوم را زد و رایان شرکی در دقیقه ۷۸ با یک حرکت فردی تماشایی گل سوم را به ثمر رساند.
سرعت واکنش سیتی به اخراج حریف قابل توجه بود. این تیم به جای کاهش سرعت بازی برای حفظ برتری عددی به حملات خود ادامه داد و در زمانی کوتاه نتیجه را از تساوی بدون گل به پیروزی سه گله تبدیل کرد.
تقابل اندیشه‌های انزو مارسکا و آندونی ایرائولا
تقابل دو مربی در این مسابقه با یک تفاوت مهم همراه شد. لیورپول به دنبال فشار روی توپ و استفاده از سرعت در انتقال به حمله بود، اما منچسترسیتی تلاش کرد با نظم دفاعی و گردش حساب‌شده توپ کنترل مسابقه را به دست بگیرد.
ایرائولا در نیمه نخست توانست تیمش را در بازی نگه دارد، اما پس از اخراج گراونبرخ با یک معضل تاکتیکی رو‌به‌رو شد. لیورپول باید بین حفظ فشردگی دفاعی و ادامه تلاش برای گلزنی تعادل ایجاد می‌کرد. با یک بازیکن کمتر انجام همزمان این دو وظیفه دشوارتر شد و فضای بیشتری در اختیار مهاجمان سیتی قرار گرفت.
مارسکا نیز از شرایط جدید مسابقه به‌خوبی استفاده کرد. ورود دوکو به جای ایلیمان اندیایه در دقیقه ۵۶ به سیتی امکان داد از توانایی‌های فردی و سرعت این بازیکن در سمت چپ استفاده کند. دوکو پس از اخراج گراونبرخ با فضای بیشتری رو‌به‌رو شد و با گل و حرکات هجومی خود نقش مهمی در افزایش اختلاف داشت.
البته نمی‌توان تمام برتری سیتی را به اخراج حریف نسبت داد. این تیم پیش از آن هم در حفظ ساختار دفاعی موفق بود و پس از تغییر شرایط مسابقه از فرصت‌های خود با دقت بالایی استفاده کرد.
ستاره بازی؛ جرمی دوکو
جرمی دوکو را می‌توان یکی از مهم‌ترین چهره‌های این مسابقه دانست. او از روی نیمکت وارد زمین شد و در ادامه با گلزنی و حرکات انفجاری در کناره زمین تأثیر زیادی بر روند بازی گذاشت.
دوکو با توانایی دریبل در موقعیت‌های یک مقابل یک دفاع لیورپول را تحت فشار قرار داد. حضور او به سیتی امکان داد حملات خود را از کناره‌ها متنوع‌تر کند و مدافعان میزبان را به عقب براند. گل دوم این بازیکن نیز در زمانی به ثمر رسید که لیورپول هنوز فرصت سازماندهی مجدد پس از دریافت گل نخست را پیدا نکرده بود.
البته ارلینگ هالند با گلزنی و رایان شرکی با نمایش تکنیکی خود نیز از عوامل اصلی پیروزی سیتی بودند. در خط میانی هم الیوت اندرسون با گردش توپ و مشارکت در ساخت حملات عملکرد قابل توجهی داشت.
