به گزارش ورزش سه، تیم این فصل پرسپولیس در فاز حمله برندگی و کیفیت بیشتری نسبت به فصل قبل دارد و راحت‌تر به گل می‌رسد. این نکته و دستاورد البته مرهون بالا رفتن کیفیت کار تیم در فاز حمله و البته اضافه شدن نفرات تازه‌وارد یا بالا رفتن کیفیت کار نفراتی مثل تیوی بیفوماست که اصلاً با فصل گذشته قابل قیاس نیست.
پرسپولیس در 7بازی 15 گل زده و فعلاً بیشترین گل زده را در بین تیم‌های لیگ برتری دارد و از این حیث کار کادرفنی و در رأس آن تارتار و البته مهاجمان سرخپوش تمجید می‌شود اما یک نکته آماری بیشتر از هر چیزی به دل هواداران قدیمی‌تر این تیم نشسته است.
پرسپولیس در بازی‌های این فصل خیلی زود به گل می‌رسد و خیلی از هواداران قدیمی را یاد تیم جذاب دهه‌های 60 و 70 سرخ‌ها می‌اندازد که همواره در همان 20-15 دقیقه ابتدایی حریفانش را در زمین میخکوب می‌کرد و اجازه نفس کشیدن به آنها نمی‌داد. در عین حال بر پایه همین برتری بی‌چون و چرا و عطش زیادی که آن تیم‌ها برای رسیدن به گل داشتند پرسپولیس خیلی زود به گل می‌رسید و هوادارانش را خوشحال می‌کرد. اتفاقی که در فصل جدید هم رخ داده و آمارهای جالبی درباره این نکته توسط تیم مهدی تارتار ثبت شده است.
پرسپولیس با ۶ گل زده در ۲۰ دقیقه اول، بیشتر از هر تیم دیگری در این بازه زمانی گل زده است.
از ۵ برد پرسپولیس در این فصل، ۴ برد در بازی‌هایی رقم خورده که این تیم در ۲۰ دقیقه اول گل زده است.
بیش از یک‌سوم گل‌های پرسپولیس در ۲۰ دقیقه اول به ثمر رسیده است.
در مجموع ۱۸ گل تا دقیقه ۲۰ بازی‌های لیگ برتر به ثمر رسیده که سهم پرسپولیس یک‌سوم این تعداد بوده است.
این چهار نکته آماری همه و همه نشان می‌دهد تیم تارتار در بیست دقیقه ابتدیی مسابقه عطش زیادی برای گلزنی دارد و بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ برتر خطرناک است که تیم این فصل سرخ‌ها را فوق‌العاده هیجان‌انگیز و پویا جلوه می‌دهد.
حالا این آمار می‌تواند برای حریفان بعدی پرسپولیس هم یک نکته قابل توجه باشد و شاید آنها تمام تلاش‌شان را به‌کار بگیرند که در این 20 دقیقه ابتدایی با تمرکز صددرصدی گلی دریافت نکنند.
در نقطه مقابل به‌نظر می‌رسد مهدی تارتار و کادرش می‌خواهند با تقویت تیم در فاز حمله این آیتم را همواره در بازی‌هایشان زنده و پابرجا نگه دارند چراکه وقتی پرسپولیس زود به گل می‌رسد از نظر روانی در شرایط قابل قبولی قرار می‌گیرد و در نقطه مقابل تیم حریف از این نظر افت می‌کند. همین مسأله پیش‌زمینه مناسبی ایجاد می‌کند تا پرسپولیس در همان نیمه نخست ضربات بعدی را بر پیکر حریفان خود وارد کند و به گل‌های بعدی دست یابد اما بسیاری از اوقات مثل همین بازی با صنعت نفت ناکام در این راه می‌ماند و بعضاً کارش در نیمه‌های دوم گره می‌خورد.
شاید بهتر باشد که تارتار و کادرفنی روی استمرار حملات در تمام بازه‌های زمانی مسابقه تمرکز کنند. پرسپولیس در 15 دقیقه اول بهترین تیم لیگ است و در سه 15 دقیقه بعدی هم شرایط قابل قبولی دارد اما در دو 15 دقیقه پایانی مسابقه از آن کیفیت دقایق نخست فاصله می‌گیرد و افت می‌کند.
این اتفاق در حالی رخ داده که بعضاً با تغییرات کادرفنی نتیجه به دست آمده بهتر و پیروزی پررنگ‌تر شده اما کیفیت فنی بازی و رسیدن به نقطه ایده‌آل در بیشتر دقایق بازی و تسلط بیشتر بر حریفان ضمن کسب سه‌امتیاز چیزی است که هواداران از تیم محبوب‌شان می‌خواهند.
