به گزارش "ورزش سه"، یکی از عجیبترین قهرمانیهای سالهای اخیر فوتبال جهان در استرالیا رقم خورد، جایی که ساوت ملبورن، تیمی خارج از ساختار ایلیگ، در فینال جام حذفی ملبورن ویکتوری را شکست داد و به نخستین تیم غیرایلیگی تبدیل شد که این جام را بالای سر میبرد.
دو تیم پس از ۱۲۰ دقیقه به تساوی یک بر یک رسیدند. دنی ژانرو در دقیقه ۹۵ ملبورن ویکتوری را پیش انداخت، اما مکس میکولا در دقیقه ۱۱۷ گل تساوی را به ثمر رساند. ساوت ملبورن سرانجام در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۳ پیروز شد و مقابل ۲۹ هزار و ۹۱۱ تماشاگر، بزرگترین شگفتی تاریخ این رقابتها را رقم زد.
نکته جذاب ماجرا به سبک زندگی بازیکنان این تیم بازمیگردد. بسیاری از اعضای ساوت ملبورن در کنار فوتبال، شغل روزانه دارند و برنامه فشرده تمرین و مسابقه را با کار و زندگی خانوادگی هماهنگ میکنند. بعضی از بازیکنان این تیم لولهکش، نجار، برقکار، راننده لیفتراک، کارگران کارخانه و... هستند و توانستند این شگفتی بزرگ را رقم بزنند. خاوی لوپز، دروازهبان ۳۵ ساله تیم، فصل دشواری را در حالی پشت سر گذاشت که علاوه بر حضور در نزدیک به ۶۰ مسابقه، باید به محل کار میرفت و از فرزند تازهمتولدشدهاش نیز مراقبت میکرد.

لوپز در فینال ستاره اصلی ساوت ملبورن بود. او در جریان مسابقه شش مهار انجام داد و در ضربات پنالتی نیز دو بار مقابل هری سایر ایستاد، هرچند ضربه اول به دلیل جلو آمدن او تکرار شد. جیسون دیویدسون نیز آخرین پنالتی ملبورن ویکتوری را به بیرون زد تا لوپز با دریافت جایزه بهترین بازیکن فینال، شب تاریخی تیمش را کامل کند.

ساوت ملبورن در مسیر قهرمانی ابتدا آدلاید یونایتد، یکی از تیمهای ایلیگ، را با نتیجه ۲ بر یک کنار زد. این تیم سپس از سد فرمنتل سیتی و پرستون لایونز گذشت و در نیمهنهایی نیز لایونز افسی را ۳ بر یک شکست داد. همان لایونز افسی تیمی متشکل از بازیکنانی با مشاغلی مانند برقکاری، کار در کارخانه و رانندگی لیفتراک بود که روایت آن در بعضی رسانهها بهاشتباه به ساوت ملبورن نسبت داده شد.

ساوت ملبورن باشگاهی کاملاً آماتور محسوب نمیشود. این باشگاه پس از ورود به لیگ حرفهای اقیانوسیه، بازیکنانش را با قراردادهای حرفهای و حقوق ثابت در اختیار گرفته و روند حرکت به سوی ساختاری تماموقت را آغاز کرده است. با این حال، تمرینهای تیم معمولاً از ساعت ۶:۳۰ صبح برگزار میشود و تعدادی از بازیکنان پس از پایان تمرین راهی محل کار خود میشوند.

این قهرمانی برای باشگاهی که پس از تعطیلی لیگ ملی قدیمی استرالیا بیش از دو دهه از بالاترین سطح فوتبال کشور دور مانده، ارزشی فراتر از یک جام دارد. ساوت ملبورن که چهار قهرمانی ملی در کارنامه دارد و چهرههایی مانند فرانس پوشکاش و آنگه پوستکوگلو بخشی از تاریخ آن هستند، اکنون امیدوار است این موفقیت تاریخی مسیر بازگشتش به سطح اول فوتبال استرالیا را هموار کند.
