پرسپولیس دهه ۶۰ را خیلی‌ها با یک ویژگی به خاطر می‌آورند؛ تیمی که اگر می‌توانست در همان دقایق ابتدایی دروازه حریف را باز کند، خیلی زود نبض بازی را به دست می‌گرفت و با فشار حملاتش، حریف را آچمز می‌کرد. حالا در پرسپولیس مهدی تارتار هم نشانه‌هایی از همان شروع‌های طوفانی دیده می‌شود؛ جایی که تیوی بیفوما در دقیقه پنج بازی با صنعت نفت آبادان، دروازه حریف را باز کرد و سرخ‌پوشان را خیلی زود به گل رساند.
گل بیفوما روی یک حرکت سریع و پاس در عمق ایگور سرگیف به ثمر رسید؛ حرکتی که نشان داد پرسپولیس می‌تواند با انتقال سریع توپ و استفاده از فضای پشت مدافعان، خیلی زود به دروازه حریف برسد. چنین شروعی می‌توانست صنعت نفت را از همان ابتدای مسابقه تحت فشار قرار دهد و شرایط را برای مدیریت بازی از سوی پرسپولیس آسان‌تر کند.
اما داستان بیفوما در این مسابقه فقط به گل زودهنگام ختم نشد. او در دقیقه ۲۹ فرصت داشت با عبور از احمد گوهری، گل دوم خودش و پرسپولیس را هم به ثمر برساند، اما در لحظه آخر تعلل کرد و فرصت طلایی را از دست داد. همان موقعیتی که می‌توانست کار صنعت نفت را سخت‌تر کند، به یک حسرت برای مهاجم سرخ‌ها تبدیل شد؛ فرصتی که یادآوری می‌کند گلزنی در شروع بازی، پایان مسئولیت یک مهاجم نیست.
بیفوما در هفت مسابقه اخیر پرسپولیس نمایش‌های امیدوارکننده‌ای داشته و با ۲ بار گلزنی و ۲ پاس گل و تأثیرگذاری در حملات، جایگاه خود را در تیم تقویت کرده است. با این حال، خودش هم هنوز از عملکردش رضایت کامل ندارد و به یکی دو تن از هم‌تیمی‌های خود در پرسپولیس تأکید کرده است: «از خودم راضی نیستم و باید بهتر بشوم» همین جمله می‌تواند نشان دهد که این بازیکن با وجود روزهای خوبش، هنوز برای رسیدن به سطحی که از خودش انتظار دارد، انگیزه دارد.
در همین راستا بخوانید: برد پرسپولیس تمام شد، بحث داوری نه/ دو صحنه جنجالی در شهرقدس زیر ذره‌بین
شاید یکی از دلایل روند رو به بالای بیفوما رقابت تنگاتنگ با اورونوف باشد که البته اگر هم اینگونه است یک توفیق اجباری را نصیب تارتار کرده است. کسی که با بیفوما تعویض شد و اتفاقا گل هم زد.
پرسپولیس برای نزدیک شدن به تصویر تیم قدرتمند و هجومی سال‌های گذشته، به همین شروع‌های سریع نیاز دارد؛ اما مهم‌تر از گل زودهنگام، استفاده از فرصت‌هایی است که پس از آن ایجاد می‌شود. اگر بیفوما بتواند در کنار سرعت و قدرت نفوذش، در تصمیم‌گیری‌های آخر هم دقیق‌تر عمل کند، می‌تواند از یک بازیکن خطرناک به مهره‌ای تعیین‌کننده‌تر برای سرخ‌پوشان تبدیل شود.
گل دقیقه پنج مقابل صنعت نفت، یک نشانه امیدوارکننده بود؛ فرصت‌سوزی دقیقه ۲۹ هم یادآوری کرد که هنوز جا برای پیشرفت وجود دارد. شاید پرسپولیس تارتار بتواند با همین شروع‌های طوفانی، بخشی از خاطرات تیم دهه ۶۰ را زنده کند؛ به شرطی که بعد از ضربه اول، برای تمام کردن کار حریف هم برنامه داشته باشد.
