به گزارش "ورزش سه"، هدف ژاوی این است که تیم‌هایش قابل شناسایی باشند، مالکیت توپ را در اختیار بگیرند و در پرس کردن شجاع باشند. او در نخستین گام‌های خود روی نیمکت مربیگری تیم ملی هلند به این هدف نزدیک شده است.
دو پیروزی مقابل صربستان و دو تساوی در برابر آلمان و یونان، چشم‌انداز امیدبخشی را برای تیمی ترسیم کرده که پس از سال‌ها بی‌ثباتی به بازسازی نیاز داشت. پس از جدایی از بارسلونا و دو سال دوری از دنیای مربیگری، ژاوی 46 ساله بازگشت به هدایت یک تیم ملی را ترجیح داد تا بتواند زمان بیشتری را با خانواده خود سپری کند.
ژاوی هنگام ورودش به هلند گفت: «من در آکادمی بارسا با تأثیر قوی یوهان کرایف و رینوس میشل پرورش یافتم. احساس ویژه‌ای نسبت به فوتبال هلند دارم. در واقع می‌توانم بگویم فرزند فوتبال آن‌ها هستم. در دوران شکل‌گیری من به عنوان بازیکن و مربی، لوئیس فن خال و فرانک رایکارد نقش مهمی داشتند.» این اظهارات نشان داد که برای ژاوی چگونگی رسیدن به پیروزی به اندازه خودِ نتیجه اهمیت دارد.
شروع کار او تحسین‌برانگیز بوده است. ژاوی در رویکردهای تاکتیکی خود جسور عمل کرده و از سیستم‌های ۳-۴-۳ و 1-4-2-3 برای بازی‌سازی استفاده کرده است. او به بازیکنان جوان نظیر میردینک، فن بومل و زکیل میدان داده است. او اکنون با فرهنگ هلندی خو گرفته است؛ از رفت و آمد با دوچرخه به زمین تمرین در زایست تا تمرکز بر مسائل تاکتیکی بدون حواشی.
ژاوی اکنون خوشحال است و احساس می‌کند از فشارهای پایان دوره حضورش در بارسلونا رها شده است. اگرچه دوران او در بارسا به پایان رسید اما میراث او که شامل قهرمانی‌های لیگ و سوپرجام در فصل ۲۳-۲۰۲۲ و اعتماد به بازیکنانی نظیر کوبارسی، فرمین و لامین یامال بود برای همیشه باقی خواهد ماند.
