پس از خاموش شدن دوربین‌ها و میکروفن‌های برنامه جنجالی هفته گذشته «فوتبال برتر»، خیلی‌ها انتظار داشتند فدراسیون فوتبال سرانجام تکلیف چرایی ادامه حضور امیر قلعه‌نویی در تیم ملی را روشن کند؛ آن هم با وجود مخالفت‌هایی که گفته می‌شد در هیئت‌رئیسه با ادامه این همکاری وجود داشته است. دست‌کم انتظار می‌رفت فدراسیون برخلاف همیشه، توضیحی برای افکار عمومی داشته باشد اما اختتامیه این فیلم سینمایی جور دیگری رقم خورد؛ حجت کریمی به کمیته اخلاق فراخوانده شد!
ظاهراً گناه این عضو هیئت‌رئیسه، برملا کردن نکاتی از جلسات داخلی فدراسیون بوده است؛ حرف‌هایی که مدیران فدراسیون تمایلی نداشتند در انظار عمومی مطرح شوند. اما مسئله اینجاست که تیم ملی جای شوخی و پنهان‌کاری نیست. این تیم نه متعلق به آقای تاج است و نه در مالکیت اعضای هیئت‌رئیسه؛ تیم ملی متعلق به مردم ایران است و دانستن، حق طبیعی مردم.
به نظر می‌رسد فدراسیون فوتبال، مثل مواردی دیگر، باز هم راه‌حل را در جای اشتباهی جست‌وجو می‌کند. نمونه‌اش ماجرای هدایت‌الله ممبینی است؛ چهره‌ای که پس از استعفا از دبیرکلی فدراسیون، چند روز بعد به‌عنوان مشاور شخص رئیس فدراسیون معرفی شد! حالا هم به‌جای آنکه درباره ابهام‌های مطرح‌شده پیرامون تیم ملی و اتفاقات پیش از جام ملت‌های آسیا توضیح داده شود، حجت کریمی به کمیته اخلاق فراخوانده می‌شود.
سؤال روشن است: آیا با تذکر به کریمی، یا حتی محکومیت و محرومیت احتمالی او، مشکلات تیم ملی و ابهام‌های پیرامون امیر قلعه‌نویی حل خواهد شد؟
کاش فدراسیون فوتبال به‌جای برخورد با حاشیه ماجرا، به اصل موضوع نگاه می‌کرد؛ به پرسش‌هایی که درباره تصمیم‌های مهم تیم ملی مطرح شده و افکار عمومی انتظار پاسخ آن‌ها را دارد. فوتبال ایران بیش از هر چیز به شفافیت، پاسخ‌گویی و تصمیم‌گیری‌های عمیق نیاز دارد؛ نه برخوردهایی که شاید صورت مسئله را موقتاً کنار بزنند، اما هیچ مشکلی را حل نکنند.
