باشگاه خبرنگاران جوان؛ روژیار شعبانی خواه - یکی از موضوعات مهم در ارزیابی عملکرد تیم‌های مدعی، میزان وابستگی آنها به بازیکنان تأثیرگذار است؛ مسئله‌ای که در صورت مصدومیت، محرومیت یا افت عملکرد این نفرات می‌تواند بر کیفیت بازی و نتایج تیم اثر بگذارد. استقلال نیز برای ادامه فصل باید علاوه بر اتکا به توانایی مهره‌های اصلی، راهکار‌هایی برای کاهش این وابستگی داشته باشد.
بازیکنان تأثیرگذار در هر تیم می‌توانند با توانایی‌های فردی خود جریان مسابقه را تغییر دهند، اما زمانی که بخش مهمی از برنامه‌های فنی به عملکرد چند نفر وابسته باشد، غیبت آنها به چالشی جدی تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، سایر بازیکنان باید بتوانند بخشی از مسئولیت‌های فنی را بر عهده بگیرند و ساختار تیمی مانع از افت محسوس عملکرد شود.
مصدومیت یاسر آسانی در دیدار استقلال مقابل تراکتور، بار دیگر اهمیت این موضوع را در کانون توجه قرار داد. آسانی در برنامه‌های هجومی استقلال نقش دارد و غیبت احتمالی او می‌تواند بر انتخاب ترکیب و شیوه حملات تیم تأثیر بگذارد. با این حال، میزان تأثیر این غیبت به عملکرد بازیکنان جانشین و توانایی کادر فنی در ایجاد تغییرات مناسب بستگی دارد.
کاهش وابستگی به مهره‌های کلیدی به معنای کم‌اهمیت دانستن نقش ستاره‌ها نیست؛ بلکه به این معناست که تیم باید در کنار استفاده از توانایی‌های فردی، از ساختار تاکتیکی منسجمی برخوردار باشد. تقسیم مسئولیت در گلزنی، افزایش تنوع در خلق موقعیت و استفاده مؤثر از بازیکنان ذخیره می‌تواند به استقلال کمک کند تا در شرایط دشوار نیز کیفیت عملکرد خود را حفظ کند.
در این مسیر، نقش سهراب بختیاری‌زاده تنها به انتخاب بهترین ترکیب محدود نمی‌شود. سرمربی استقلال باید به گونه‌ای از ظرفیت بازیکنان استفاده کند که غیبت یک یا دو مهره تأثیرگذار، برنامه کلی تیم را با اختلال جدی مواجه نکند. این موضوع به‌ویژه در مقاطع فشرده فصل و هم‌زمانی مسابقات داخلی و آسیایی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
استقلال برای رسیدن به اهداف خود در ادامه فصل، به ترکیبی نیاز دارد که در آن کیفیت بازیکنان اصلی با آمادگی و کارآمدی نفرات جایگزین همراه باشد. کاهش وابستگی به چند مهره خاص و افزایش نقش‌آفرینی جمعی، می‌تواند یکی از عوامل مهم در حفظ ثبات فنی آبی‌پوشان باشد.
