جام جم آنلاین - یحیی گلمحمدی در آستانه بازگشت به فوتبال ایران قرار دارد. مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال نیز از نزدیک شدن مذاکرات با این مربی خبر داده و نام سرمربی پیشین پرسپولیس بیش از سایر گزینهها برای هدایت تیم ملی امید مطرح شده است. البته قرارداد او با دهوک عراق همچنان یکی از موضوعات مهم مذاکرات است و فدراسیون باید برای فراهم شدن شرایط جدایی او از این باشگاه اقدام کند.
گلمحمدی پس از تجربه حضور روی نیمکت پرسپولیس و فولاد اکنون با یک پیشنهاد متفاوت روبهرو شده است. هدایت تیم امید به جای رقابت روزمره در فوتبال باشگاهی نیازمند برنامهریزی بلندمدت و ساختن تیمی است که بتواند در مسابقات سرنوشتساز انتخابی المپیک عملکردی باثبات داشته باشد.
سبک مربیگری گلمحمدی به درد تیم امید میخورد؟
گلمحمدی در دوران مربیگری خود به دنبال فوتبال سازمانیافته و استفاده از ظرفیت فنی بازیکنان بوده است. تیمهای او در دورههای موفق معمولا تلاش میکردند با گردش توپ و استفاده از کنارهها به موقعیت گل برسند. توجه به نظم تاکتیکی و هماهنگی خطوط نیز از بخشهای مهم رویکرد فنی این مربی بوده است.
یکی از امتیازهای گلمحمدی تجربه کار در تیمهای بزرگ و مواجهه با فشار نتیجهگیری است. او در پرسپولیس با انتظارات بالای هواداران و رقابت برای قهرمانی روبهرو بود و چنین تجربهای میتواند در مدیریت شرایط حساس به کارش بیاید. تیم امید ایران به مربیای نیاز دارد که علاوه بر مسائل فنی بتواند بازیکنان جوان را از نظر ذهنی برای مسابقات پرفشار آماده کند.
با این حال فوتبال رده امید تفاوتهایی با فوتبال باشگاهی دارد. در این سطح فرصت آمادهسازی محدودتر است و مربی باید در زمان کوتاه به ترکیب ثابت و هماهنگی تاکتیکی برسد. همچنین شناسایی استعدادها و همکاری مستمر با باشگاهها اهمیت زیادی دارد. گلمحمدی برای موفقیت در این مسئولیت باید برنامه مشخصی برای انتخاب بازیکنان و ایجاد یک هسته ثابت داشته باشد.
۵۶ سالگی و مأموریت ساختن یک نسل تازه
سن ۵۶ سالگی بهخودیخود مانعی برای هدایت تیم امید نیست. تجربه مربیگری و توانایی کار با نسل جوان اهمیت بیشتری دارد. چالش اصلی گلمحمدی ایجاد تعادل میان نتیجهگیری کوتاهمدت و پرورش بازیکنانی است که بتوانند در سالهای آینده به تیم ملی بزرگسالان نیز کمک کنند.
تیم امید ایران سالهاست در راه رسیدن به المپیک ناکام مانده است. حالا هدف اصلی این تیم باید صعود به بازیهای المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس باشد. رسیدن به این هدف به انتخاب سرمربی محدود نمیشود و به برنامهریزی دقیق فدراسیون و برگزاری اردوهای مناسب و هماهنگی با باشگاهها نیز وابسته است.
اگر حضور گلمحمدی نهایی شود او فرصت دارد تجربه باشگاهی خود را در اختیار نسلی قرار دهد که برای رسیدن به بالاترین سطح فوتبال ملی به نظم و برنامهای روشن نیاز دارد. موفقیت او زمانی معنا پیدا میکند که تیم امید از همان مراحل نخست انتخابی با هویت تاکتیکی مشخص وارد مسابقات شود و برای شکستن طلسم چند دههای صعود به المپیک تا آخرین بازی مدعی باقی بماند.
