یک مرور اجمالی روی بازیهای تراکتور در سه فصل اخیر -با هر مربی و در هر میدان داخلی و خارجی، با هر سیستم و هر ترکیب- به تمام کارشناسان نشان می‌دهد که یک نقطه ضعف همیشگی، مدام در بازیهای این تیم تکرار و تراکتور بارها از این ناحیه ضربه خورده است.
قلب دفاع؛ یعنی جایی که شجاع خلیل‌زاده در این سه فصل با زوج‌های مختلف مامور پوشش این منطقه و رهبری تیم به عنوان کاپیتان بوده است، پاشنه آشیل تی تی هاست! در فصل قهرمانی عارف آغاسی زوج او بود، در فصل نیمه کاره الکساندر سدلار و در این فصل، محمد دانشگر و البته که درست مثل تیم ملی، فرقی ندارد چه کسی زوج شجاع باشد، او فیکس است و تا شجاع هست، امکان بهره برداری از این نقطه ضعف وجود دارد.
شجاع به خاطر بالا رفتن سن، آشکارا از آمادگی جسمانی به دور و سرعت واکنش او تا حد زیادی پایین آمده، یعنی دقیقاً همان خصوصیات مثبت بارز او در سال‌های جوانی حالا تبدیل به نقطه ضعف او و پاشنه آشیل تراکتور شده است. در بازی با استقلال، تراکتور دوباره از همین ناحیه ضربه خورد، یک ارسال از سمت چپ استقلال و راست تراکتور و حضور به موقع و ضربه سعید سحرخیزان که تور دروازه تراکتور را لرزاند.
این وظیفه شجاع بود که ترکیب دفاعی را در آن لحظه درست چیده و خود به عنوان مدافع مرکزی، مهاجم اصلی و اول حریف را یارگیری کند. تازه دانشگر هم باید پوشش را انجام می‌داد که اصلاً کار به اینجاها نرسید و ضربه سحرخیزان، نتیجه را به سود مهمان کرد.
آدرس این نقطه ضعف تراکتور را در این سال‌ها تیم‌های مختلف داده‌اند و تا زمانی که شجاع فیکس باشد، هر حریفی می‌تواند از قلب دفاع تراکتور به گل برسد!
در همین ارتباط: ویدیو| گل اول استقلال به تراکتور (سعید سحرخیزان)
