فوتبال طی دو دهه اخیر مدیون رقابت شخصی دو ابر ستاره بزرگ است. کریستیانو رونالدو و لیونل مسی به فاصله ۲ سال از هم متولد شدند اما برای دو دهه، رکوردها و افتخارات هر کدام دلیلی برای رقابت دیگری شد. دو اسطوره که از دل رقابتشان، فوتبال در دنیا گسترش یافت و پیشرفت کرد. آنها که طرفدارانی متعصب -بخصوص در ایران- دارند که به دیگری توهین میکنند اما خود، همیشه بیشترین احترام را برای یکدیگر قائل بودند و هستند!
با احترام برای تمام طرفداران مسی و رونالدو، فوتبال در تمام دنیا به احترام این دو ابر ستاره ایستاده و کلاه از سر برمیدارد. گفتن هر نکته، هر چند نقد یا ناخوشایند در مورد این دو نفر، کوچکترین تاثیری در جایگاه آنها نداشته و سایهای روی بزرگی و عظمت ایشان نمیاندازد. پس این مطلب را بدون تعصب بخوانید، چون قرار نیست جایگاه و اعتبار ایشان را زیر سوال ببرد.
از ابتدای هزاره سوم تا همین امروز، رقابت شخصی رونالدو و مسی به شکلی عجیب و جالب در همه عرصهها گره خورده و برخی ایرانیان عاشق توهم توطئه، خیلی از اتفاقات و مسائل را به دستهای پشت پرده برای کنار هم قرار گذاشتن این دو نفر ربط دادهاند! شکی نیست میدانی که رونالدو و مسی در آن حاضر باشند، چشم همه دنیا را به دنبال خود دارد و انگار تقدیر هم به این مقایسه و رقابت، عادت کرده و حتی در واپسین دم حضور آنها در زمین و در آستانه بازنشستگی نیز خیال ندارد به مسابقه مسی و رونالدو خاتمه دهد!
حالا مشخص شده هر دو بازیکن، بعد از جام جهانی ۲۰۲۶ -به اعتراف خود- تصمیم برای خداحافظی از بازی ملی گرفته بودند. مسی وقتی این تصمیم را رسانهای کرد، تصویر دست نوشتههایش در همان هتل جام جهانی -فردای فینال- را منتشر کرد و رونالدو حالا گفته رئیس فدراسیون پرتغال مانع اعلام این تصمیم او شده است. هر دو نیز خیال داشته و دارند تا دو سال آینده به قراردادهای خود در آمریکا و عربستان پایبند باشند. انصافاً حیف از فوتبالی که رونالدو و مسی را دیگر نداشته باشد!
اما تقدیر را ببینید که پیش از این بارها -حتی در زندگی شخصی- بین آنها رقابت و از آخرین حضور آنها در تیم ملی هم نمی گذرد! چندی پیش، در همان هفتهای که مسی عزادار از دست دادن پدرش شد، رونالدو طبق برنامه از ماهها قبل اعلام شده مراسم عروسی گرفت. کنار هم قرار گرفتن زندگی و مرگ چه پارادوکس عجیبی بود! رونالدو در ابتدای راه پدرش را از دست داده بود و کیست که نداند این دو ابر ستاره چه وابستگی عمیقی به خانواده دارند.
حالا در فیفادی اکتبر که تیمهای ملی آرژانتین و پرتغال باید به میدان میرفتند، با اعلام مسی برای آخرین بازی با پیراهن آلبی سلسته و در حالی که انتظار میرفت همه نگاهها به ورزشگاه مومنتال باشد، ناگهان اتفاقات اردوی سلسائو اروپا توجه جهانیان را جلب کرد! فوتبال دنیا وارد شوک و توجهات را از آمریکای جنوبی به اروپا برگرداند. حالا هر دو نفر، روایت خود را از اتفاق افتاده، گفته اند تا باز ناخودآگاه مقایسه شکل بگیرد!
مسی که در تیم ملی به مراتب افتخارات بیشتری نسبت به رونالدو به دست آورد، او که به واسطه جانفشانی همبازیانش در تیم ملی، شرایطی کاملاً برعکس رونالدو در پرتغال داشت و دارد و دو سال هم جوانتر بود، بر سر تصمیم خداحافظی ماند و رونالدو به اعتراف خودش، به واسطه درخواست رئیس فدراسیون پرتغال منصرف شد و حالا ببینید نتیجه این اتفاق چقدر با یکدیگر تفاوت داشت؛ یکی در اوج شکوه، نهایت احترام و عزت ملت و دولت و همبازیانش، در کنار تمام رفقای قدیمی و جدید خداحافظی میکند، در حالی که همه برایش اشک میریزند و دیگری در یک ون، تک و تنها اردوی تیم کشورش را ترک کرد و خود خواهان محرومیتش بابت این اشتباه سده و چه بسا منهای بازی یا بازیهای خداحافظی، این آخرین تصویر بجامانده از کریس در اردوی تیمی باشد که برخی همبازیان، به خونش تشنه اند!
قطعاً که بسیاری از همان افراد گریان در خداحافظی مسی -از جمله رییس فدراسیون آرژانتین و سرمربی آلبی سلسته یا حتی کمپانی های اسپانسر- در این ماهها تلاش میکردند او را منصرف کنند. همانطور که در ۲۰۱۶ این اتفاق افتاد و اتفاقاً خود رونالدو نیز در زمره کسانی بود که از مسی خواست تصمیم خداحافظی از تیم ملی را پس بگیرد. اما او ترجیح داد در بهترین حالت برود و در عمل از جوانان و جانشینانش، حمایت کند که جا را برایشان باز کرد.
آن دیگری اما به روایت خود، قرار بوده اصلا بازی نکند و تنها در سفر کنار تیم باشد و بعد بابت بلند شدن و گرم کردن برای ۳۰ دقیقه بازی و بازی نکردن، سپس خلف وعده بعدی در عدم عذرخواهی سرمربی، قهر کرده و رفت و حالا بابت این رفتار -به درستی و از روی بزرگی- از مردم و همبازیانش عذرخواهی میکند.
رونالدو با آن عظمت، از فدراسیون کشورش خواست او را مجازات کنند و گفت بعد از پایان محرومیت باز هم در اختیار تیم ملی است. هر چقدر رفتار او در قهر کردن، شبیه ما ایرانیها بود این عذرخواهی و درخواست محرومیت برای خود تنها از بزرگی همچون رونالدو برمیآمد. اما هیچکدام این اتفاقات فرقی در اصل قضیه ندارد. مقایسه ابدی بین مسی و رونالدو در بخش مربوط به خداحافظی از تیم ملی، جنگیدن با تقدیر و گذشت زمان و نتیجه مشخص آن، تنها کوهی از افسوس و ای کاش بجا گذاشت...
