تفاوت فاحش احترام ۲ فوتبالیست؛ وقتش است رونالدو از مسی یاد بگیرد!

جام جم آنلاین – زمانش درست همین الان است، زمانی برای مقایسه بین رونالدو و مسی و میزان احترامی که از دنیای فوتبال دریافت میکنند. این دو بازیکن بیش از ۱۵ سال با هم رقابت داشتند و توپ طلا را مدام از چنگ یکدیگر درآوردند. اما تصویری که اکنون از آنها وجود دارد بسیار متفاوت‌تر از آن مدت زمان طولانی رقابت است.
مسی تنها دو سال از رونالدو کوچک‌تر است. ستاره آرژانتینی ۳۹ ساله است و رونالدو ۴۱ سال دارد. با این حال مسی تصمیم گرفت وقتی هنوز می‌تواند برای تیم ملی بازی کند کنار برود و آخرین شبش را به یک جشن بزرگ تبدیل کرد.
او در آخرین بازی آرژانتین برابر بنین در ورزشگاه مونومنتال یک گل زد و دو پاس گل داد. آرژانتین ۳ بر صفر برنده شد و حدود ۸۵ هزار نفر برای خداحافظی با شماره ۱۰ به ورزشگاه آمدند. در دقیقه ۱۰ بازی هم مسابقه متوقف شد تا هواداران برای آخرین بار در یک بازی ملی به افتخار مسی ایستاده تشویقش کنند.
این پایان برای بازیکنی که سال‌ها با پیراهن آرژانتین زندگی کرده بود تقریبا ایده‌آل بود. مسی رفت در حالی که هم تیمی‌هایش کنارش بودند و هواداران برایش جشن گرفتند. خودش هم با چشمانی اشک‌آلود از تیم ملی خداحافظی کرد. مسی حتی در خداحافظی هم اصرار نکرد که همه چیز درباره او باشد.
او سال‌ها متهم بود که برای آرژانتین افتخاری به دست نیاورده و فشار سنگینی را تحمل کرد. شکست‌های دردناکی را تجربه کرد و حتی یک بار از فوتبال ملی خداحافظی کرد، اما برگشت و سرانجام قهرمان کوپا آمه‌ریکا و جام جهانی شد.
وقتی به پایان رسید می‌توانست همچنان ادامه دهد. می‌توانست بگوید تا زمانی که بدنم اجازه می‌دهد می‌خواهم بازی کنم. می‌توانست برای حضور در جام جهانی بعدی هم تلاش کند. اما تصمیم دیگری گرفت.
او در ۳۹ سالگی فهمید که گاهی برای یک اسطوره مهم است که خودش زمان خروج از صحنه را انتخاب کند.
مسی با وجود جایگاهی که در فوتبال آرژانتین دارد نگفت تیم ملی باید تا هر زمان که او بخواهد منتظرش بماند. حتی در آخرین بازی هم در خدمت تیم بود و با یک گل و دو پاس گل همان کاری را کرد که یک ستاره بزرگ باید انجام دهد.
اما رونالدو...
مردی که حتی در ۴۱ سالگی همان جاه‌طلبی همیشگی را حفظ کرده است.
این ویژگی در تمام دوران حرفه‌ای رونالدو یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوتش بود. او هیچ وقت از رقابت سیر نشد. همیشه می‌خواست بهترین باشد و همیشه برای ادامه دادن جنگید، اما گویا این ویژگی اکنون به نقطه ضعف او تبدیل شده است. اختلاف با ژسوس و کناره گیری از تیم ملی فوتبال پرتغال آن هم در حالی که حمایت هم تیمی هایش را ندارد.
اما شاید همین ویژگی حالا به نقطه‌ای رسیده که بیشتر از آنکه به رونالدو کمک کند به اعتبار پایان دورانش آسیب می‌زند.
رونالدو هنوز بازنشسته نشده و حتی در بیانیه اخیرش تأکید کرده اگر از نظر بدنی آماده باشد و در باشگاهش خوب بازی کند همچنان برای تیم ملی پرتغال در دسترس خواهد بود. اما افسوس که بخش زیادی از احترام خود را حداقل نزد هواداران تیم ملی فوتبال پرتغال از دست داده است.   او حتی پذیرفته است که ممکن است بابت رفتارش محروم شود.
چرا یک اسطوره ۴۱ ساله باید در چنین مرحله‌ای از فوتبال ملی خودش را وارد چنین جنجالی کند؟
مسی هم مثل رونالدو یک ابرستاره است. او هم سال‌ها عادت کرده همه نگاه‌ها به سمتش باشد. او هم کاپیتان بوده و تصمیم‌های مهم گرفته است. اما در آخرین پرده از حضورش در تیم ملی تصویری متفاوت ساخت. مسی پذیرفت که فوتبال ملی بدون او ادامه پیدا کند.
مسی سال‌هاست در بخش بزرگی از فوتبال جهان با لقب‌هایی مثل خدای فوتبال و بهترین بازیکن تاریخ شناخته می‌شود. با این حال در سال‌های پایانی حضورش در آرژانتین رفتاری نداشت که گویی تیم ملی باید برای او ساخته شود.
اما رونالدو درست نقطه مقابل او بود. جاه طلب و پرادعا.
مسی در آخرین شب خود اشک ریخت. هواداران برایش ایستادند. هم تیمی‌هایش او را در آغوش گرفتند و یک ورزشگاه بزرگ برای آخرین بار نامش را فریاد زد.
او هم در مقابل به آنها احترام گذاشت.
رونالدو، اما در همین روز‌ها درگیر یکی از جنجالی‌ترین اتفاقات دوران ملی خود شده است. او از اردوی پرتغال جدا شده و حالا در بیانیه‌ای ضمن توضیح دلایلش از هواداران و هم تیمی‌ها عذرخواهی کرده است. در عین حال هنوز تأکید دارد که می‌خواهد برای پرتغال بازی کند. این دو تصویر کنار هم بسیار معنادار است. رونالدو و مسی در آخرین پرده‌های فوتبال ملی تفاوت فاحشی با یکدیگر نشان دادند. به نظر می‌رسد رونالدو کار بسیار سختی برای پس گرفتن آن احترام هم جانبه را دارد.