جنجال برنامه دیشب «فوتبال برتر» فقط به اختلاف و درگیری لفظی مدیران فوتبال ایران محدود نشد؛ موضوعی مطرح شد که می‌تواند یکی از مهم‌ترین پرسش‌های مالی درباره عملکرد فدراسیون فوتبال باشد؛ پرداخت ۳۵۰ هزار یورو به مربی ایتالیایی که بنا بر ادعای مطرح‌شده، حتی یک دقیقه هم کنار تیم ملی کار نکرده است.
حجت کریمی، عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال و مدیرعامل باشگاه تراکتور، در گفت‌وگویی تلفنی با برنامه مدعی شد آنتونیو گالیاردی، مربی ایتالیایی که برای کمک به امیر قلعه‌نویی به کادر فنی تیم ملی اضافه شده بود، بدون اینکه حتی یک دقیقه در کنار تیم ملی فعالیت کند، ایران را ترک کرده و ۳۵۰ هزار یورو نیز به طور کامل دریافت کرده است. این ادعا البته موضوعی است که فدراسیون فوتبال باید درباره جزئیات قرارداد، نحوه پرداخت و تعهدات این مربی شفاف‌سازی کند.
اما اگر رقم مطرح‌شده درست باشد، سؤال اصلی اینجاست: چرا باید ۳۵۰ هزار یورو بابت مربی‌ای پرداخت شود که عملاً هیچ خروجی فنی برای تیم ملی نداشته است؟ در فوتبال حرفه‌ای، جذب مربی خارجی زمانی قابل دفاع است که حضور او به تقویت کادر فنی، انتقال دانش و در نهایت بهبود عملکرد تیم منجر شود. اگر یک مربی بدون حتی یک دقیقه کار کنار تیم، چنین مبلغی دریافت کند، طبیعی است که افکار عمومی درباره ضرورت و منطق این هزینه سؤال داشته باشد.
خطیر: بله، من گالیاردی را آوردم
کریمی مدعی شد گالیاردی با دخالت علی خطیر به ایران آمده است؛ ادعایی که خطیر نیز در همان برنامه آن را رد نکرد و در پاسخ گفت: «بله، من او را آوردم؛ مگر مربی بدی بود؟» همین جمله حالا بخش دیگری از ماجرا را پررنگ می‌کند؛ اگر گالیاردی مربی باکیفیتی بوده، باید پرسید چرا فرصت استفاده از توانایی‌های او در تیم ملی فراهم نشد و اگر قرارداد به هر دلیل ادامه پیدا نکرد، چرا هزینه‌ای در این سطح متوجه فوتبال ایران شد؟
خروجی تیم ملی؛ سه تساوی و باز هم بدون صعود
این سؤال زمانی جدی‌تر می‌شود که عملکرد تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ را کنار هزینه‌های کادر فنی قرار دهیم. ایران در هر سه بازی مرحله گروهی مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر به تساوی رسید؛ به ترتیب ۲-۲، صفر-صفر و ۱-۱. تیم ملی با سه امتیاز در رده سوم گروه G قرار گرفت، اما حتی با وجود افزایش تعداد تیم‌های جام جهانی به ۴۸ تیم و صعود تیم‌های سوم، نتوانست به مرحله حذفی راه پیدا کند. ایران برای نخستین بار در تاریخ حضورش در جام جهانی هر سه بازی را بدون شکست تمام کرد، اما در مقابل حتی یک پیروزی هم به دست نیاورد و همچنان در حسرت صعود از مرحله گروهی ماند.
حالا در چنین شرایطی، بحث ۳۵۰ هزار یورو برای مربی‌ای که طبق ادعای مطرح‌شده حتی یک دقیقه کنار تیم ملی کار نکرده، فقط یک اختلاف بین دو مدیر فوتبال نیست؛ سؤال درباره نحوه هزینه‌کرد منابع فوتبال ایران است.
اینکه چون جنگ بوده باید به راحتی از کنار این ماجرا گذشت یا افرادی که در آوردن این مربی حق حساب گرفتند و... همه و همه می تواند سئوالاتی باشد که مدیران فدراسیون فوتبال باید تک تک آنها را توضیح بدهند.
فدراسیون فوتبال باید روشن کند قرارداد گالیاردی چه بوده، چه خدماتی قرار بوده ارائه شود، چرا همکاری به پایان رسیده و مهم‌تر از همه، بابت چه خدمتی چنین مبلغی پرداخت شده است.
